Konuşma · ASILMIŞ ADAM

İşte bu, tebrikler usta dedektif! Belki bir içkiyi hak etmişsinizdir?

"Yaraları çok baştan savma yapmadık aslında. Çürümeleri açıklamadık. Görüş belirtmedik. Ama şartlar göz önüne alındığında... göz ardı edilebilir. Ve ölümcül olmadıkları aşikârdı."

"Dönüp onları dolduramaz mıyız?"

"Doldurabiliriz... ama istemiyorum."

"Ya bu yüzden bir şeyi gözden kaçırdıysak?"

"Bir daha karşınıza numaraları olan bir liste çıktığında 1'den başlayın. Sonra 2. Sonra 3. O numaralar boşuna değil sonuçta. En uygun sıra o."

"Her konuda özgün olmasak da olur. Neyse..."

"Bu pek umurumda değil."

"Size profesyonel bir tavsiye vereyim. Bir daha karşınıza numaraları olan bir liste çıktığında 1'den başlayın. Sonra 2. Sonra 3. O numaralar boşuna değil sonuçta."

Bir parmağını kaldırıyor: "En uygun sıra o. Neyse..."

"Yaraları çok baştan savma yapmadık aslında. Isırık izlerini açıklamadık. Bir görüş belirtmeliydik. Ama şartlar göz önüne alındığında... göz ardı edilebilir. Ölümcül olmadıkları aşikârdı."

"Dürüst olmak gerekirse, yaraları baştan savma yaptık. Kurbanda ısırık izleri çürükler var. Onları detaylıca açıklayıp bir görüş belirtmeliydik. Ama olan oldu... Hem zaten ölümcül olmadıkları aşikâr."

"Ayrıca bir toksikoloji taraması talep ettik... bu kusursuz oldu. Sonuçlar birkaç haftaya gelir, o da şanslıysak. Pek ümitlenmiyorum..."

"Bu..." Doğru kelimeleri düşünüyor. "Nizamsız bir saha otopsisiydi. Ölüm sebebini saptamadık, ki bir otopsinin amacı da bu olarak bilinir. Ama... bana göre bir başarı etkeni değil."

"Şimdi ne yapıyoruz?" (Not defterini geri ver.)

"Şimdi mi?" Cebine koyuyor. "Şimdi onu bir ceset torbasına koyuyoruz ve ben onu son kontrol için otomobilimle Faubourg'e götürüyorum..."

Teğmen ölü adama bir kez daha bakıyor... Sonra not defterine, sonra tekrar cesede...

"Katılıyorum."

"En azından şimdilik." Başını sallıyor. "Eğer hoşumuza gitmezse sonra değiştirebiliriz. Benim evraklarım arasında."

"Ben ciddiyim. Onu öldüren yaranın bu olduğunu düşünmüyorum."

"Peki. Neden ölümcül olduğunu düşünmüyorsunuz?"

"Renklerden hoşlanmadım. Morluklar beni tatmin etmedi."

"Kurbanın üstündeki geri kalan çoğu şey aksini söylüyor..." Duraklıyor. "Ama katılıyorum. Bir ölüm sebebini saptamaya hazırdım dedektif ama şimdi boş bırakmamız gerektiğini düşünüyorum. En azından şimdilik."

"Bir sebebi yok. Rastgele tahminde bulundum."

"Yine de... doğruluk payı olabilir. Olası ölüm sebebini saptamaya hazırdım... ama şimdi boş bırakmamız gerektiğini düşünüyorum. En azından şimdilik."

"Bu sonuca psişik sanatları kullanarak ulaştım."

"Şu an boş yere kendinize zarar veriyorsunuz. Tuhaf olan şey ise... katılıyorum. Ölüm sebebini bulduğumuzdan emindim ama şimdi boş bırakmamız gerektiğini düşünüyorum. En azından şimdilik..."

"İçimden bir ses gördüklerine şüpheyle yaklaş diyor. Ayak izleri fazla düzgündü."

"Fiziksel olarak kurbanın üstündeki her şey aksini söylüyor... ama katılıyorum. Bir ölüm sebebini saptamaya hazırdım dedektif ama şimdi boş bırakmamız gerektiğini düşünüyorum. En azından şimdilik."

"Elleri neden bağlı değildi? Böyle iri yarı bir adam... Ben olsam onu götürürken ellerini bağlardım."

"Dürüst olayım, bileklerinde iz yok muydu emin değilim. Ona tam dikkat edemedim. Koku yüzünden..." Ağzını kapatıyor. "Ama haklısınız. Mücadele izleri olmalıydı. Ölüm sebebini şimdilik boş bırakalım."

"Dürüst olayım, bileklerinde iz yok muydu emin değilim. Ona tam dikkat edemedim. Koku yüzünden..." Ağzını kapatıyor. "Ama haklısınız. Tam karar vermek üzereydim... Şimdi boş bırakmamız gerektiğini düşünüyorum. En azından şimdilik."

"Ölürken başka bir şey yapıyor olduğu düşüncesini kafamdan atamıyorum."

"Ben normalde bu tarz düşüncelere göre hareket eden biri değilim. Ama sanırım katılıyorum. Ölüm sebebini bulduğumuzu sanmıştım, dedektif..." Kafasını sallıyor. "Ama şimdi boş bırakmamız gerektiğini düşünüyorum. En azından şimdilik."

Şakaklarını ovuştur, gözlerini kapat.

"İşte bu kadar." Gergin bir biçimde gülümsüyor. "Ölüm sebebini bulduk. Her şeyi çözdük demiyorum, daha araştırmamız gereken çok fazla şey var. Ama hiç yoktan iyidir."

Biraz düşün. Vaktin var, acele etmene gerek yok.

Boynunda nasıl tırnak izi olmaz? Sen öyle bir durumda olsan kurtulmaya çalışmaz mısın?

"Hmm." Teğmen kaşlarını çatıyor. "Şimdi değil. Önce ne olduğundan ziyade ne olmadığına odaklanalım derim."

"Bundan önce hyoid kemikte hasar olup olmadığına bakmamız gerek. Ölümcül bir yarası olabilir... İkinci bölümü, yani dış incelemeyi yapıp bu kısma döneriz."

"Kayışı boynundan çıkarıp yarayı görmeden bu kısmı dolduramayız."

"Dördüncü bölüm ne için?"

"Hiç. Ne olur ne olmaz diye."

Sayfayı çevir.

Ceset yana dönük şekilde yatıyor, etrafında olup bitenlerden tamamen bihaber. Saha otopsisi formunda durumu üç bölümde açıklanıyor:

"1. Isırık izleri."

Başıyla onaylıyor. "Baş, göğüs ve kafa derisinde ısırık yaraları var. Kuşların yırtıcılığıyla vücut hasar almış. Diş hekimine danışmaya ihtiyaç yok."

Yaz.

"Peki sizin fikriniz nedir, dedektif?" Açıklamanın altında iki adet işaretlenmeyi bekleyen kutucuk var:

"B: Ölümcül değil, öldükten sonra meydana gelmiş."

"Katılıyorum... Sıradaki yara?"

"A: Görüş: Ölümcül yaralanma."

"Martılar tarafından ölümcül yaralanma mı?"

"Hayır... büyük korsan martı tarafından."

"Onlar vahşi, evet. Ama o kadar da vahşi değil."

"Bu adam martılar tarafından öldürüldü."

"Hayır, onu martılar öldürmedi."

"Peki, ölümcül yaralanma değil o zaman."

"Hayır, öyle..." Cümleni bitirmeni bekliyor.

"Ölümcül değil, öldükten sonra meydana gelmiş."