Konuşma · FİRARİ

"Dromin'imiz ve başka opioid bazlı ağrı kesicilerimiz var. Acı çekiyor olmalısın."

"Bendekiler bitiyordu..." Gözlerine bir ışık geliyor. Kuru dudaklarını şapırdatıyor.

Onlar olmadan acıya dayanmasının ihtimali yok. Ağrı kesicilere bağımlı olduğunu rahatça söyleyebiliriz.

"Bilgi için teşekkürler." (Sonuçlandır.)

Sana bakıyor, yüzü güneş ve rüzgârdan kupkuru hâle gelmiş... Kuru yüzünde bir yerlerde acı görüyorsun.

"Zihinsel olarak nasıl başa çıktın?"

"Çıkmadım. Beynimde delikler var. Kaybolan yıllar var, öbürleri sadece acılarla dolu. On yıllık bir..." Gözleri geriye kayıyor ve geri geliyor...

"Ne olduğunu bilmiyorum bile... Cehennem mi?"

(Başınla takdir eder gibi onayla.) "Ben de cehennemde yaşıyorum."

"En azından sen farkındasın." Başıyla Martinaise'e işaret ediyor. "Bu şehrin hainleri savaş bittikten sonra 30'lu yıllarda ışıkları tekrar açtı. Harabeler karanlıkta atlı karınca gibi ışıldıyordu amına koyayım..."

"İğrenç..." Ayakkabılarına bakıyor, yüzü güneş ve rüzgârdan kupkuru hâle gelmiş... Kuru yüzünde bir yerlerde acı görüyorsun.

Vicdan azabı çekmiyorlar mı? Nasıl hayatlarına devam edebiliyorlar?

(Teğmenin bir şey demek üzere olduğunu fark ediyorsun.)

"İzole şekilde yaşamak zihinsel açıdan son derece zor oluyordur."

"Hainler. Yalnızlık daha iyi." Başıyla Martinaise'e işaret ediyor. "Bu şehrin insanlarının ışıkları tekrar açışlarını izledim, her sene daha fazla. Harabeler karanlıkta atlı karınca gibi hafifçe ışıldıyordu amına koyayım..."

"Cuno bunu yapabilirdi. Böyle yalnız başına yaşamak. Cuno hallederdi."

"Aferin, Cuno. Öyle ol." Başıyla Martinaise'e işaret ediyor. "Bu şehrin hainlerini ışıkları tekrar açarken gördüm. Her sene daha fazla. Harabeler karanlıkta atlı karınca gibi ışıldıyordu amına koyayım..."

"Benim de beynimde delikler var." (Başını işaret et.)

"Şaşırmadım. Zihinleriniz radyo dalgalarıyla çürüyor..." Başıyla Martinaise'e işaret ediyor. "Bu şehrin hainlerinin ışıkları tekrar açışlarını izledim. Her sene daha fazla. Harabeler karanlıkta atlı karınca gibi ışıldıyordu amına koyayım..."

"Bu ciddi bir durum. Kontrol edilmen gerekiyor ve biz bunu sağlayabiliriz."

"Kontrol edilecek bir şey yok. Rapor çıktı ve kapkara. Morfin verin. Ölmek üzere bir beden."

"Dromin'i seviyorsun, değil mi?"

"Her şey o küçük hazlarda..." Suratında yalancı bir gülüş beliriyor. "Kara mizah gibi. Güneşli bir gün. Morfin..."

"Cuno'nun babasında bundan var. Şarap göbeği." Çocuk sana bakıyor. "Polisler bunun icabına bakabilir, değil mi? Tıp şeyleri. İşte, olanaklar falan."

"Polis sana tıbbi hizmet sağlayabilir. Sen bir kontrol edilmelisin."

"Hırsızlık yaparsan böyle olur işte."

"Evet." Kuru dudaklarında bir tebessüm var. "Evet, faşizan it, bu doğru. Bu orman kanunlarının cezası işte."

"Anlaşıldı."

Öksürüyor, sonra ayaklarına bakıyor. Bir anda umutsuzluğa kapılıyor.

"Sağlığın nasıl?"

"Ne çalıyorsun?"

"Sebzeler, erzaklar..." Suratını buruşturuyor. "Yağmur suyu biriktiriyorum. Bu bir köpek hayatı, insan hayatı değil." Bir kez daha öksürüyor, sonra ellerini göbeğine koyuyor.

"Burası ne böyle? Bu ada..."

"Bu bir ada değil, faşizan it." Etrafına bakıyor. "Burası Revachol Komünü'nün bir tahkimatı ve ben onun hayatta kalan son savunucusuyum."

"Ne için kullanılıyordu?"

"Doğuştan şekil bozukluğu olan Kral II. Filippe, onu Revachol Koyu'na geçişleri engellemek için inşa etti. 02 senesinde onu ele geçirdik, bir uçaksavarla güçlendirdik, bir hava çıkarmasına ve... tüm dünyaya karşı korumak için."

"Çıkarmadan mı bahsediyorsun? Revachol'un tekrar alınması mı?"

"Koalisyon ordusu ona Ölüm Vuruşu Harekâtı adını verdi. "Daha sonra öğrendim, radyodan. Ona verdikleri ad..."

"Ölüm Vuruşu. Sen onlardan birisin. Söyle bana, neden böyle derler ki? Sadece Caillou'da bile 50 milyon insanımız vardı..."

"Bana başka bir şeyden bahset."

"Hayır." Kafasını sallıyor. "İblis... İblis öyle der."

"Anlaşıldı... İblis."

Başıyla onaylıyor.

Sha'i'tan, Ahura, Kararmış Olan.

"İblis?"

"Kara gözlü melek." Kafasını sallıyor.

"Katiller. Ne demek istediğini biliyorum."

"Hayır, bilmiyorsun. Sen onu görmedin..." Kafasını yavaşça sallıyor. "İblis..."

"Koalisyon ordusu."

Kafasını sallıyor ve "İblis," diyor.

"Bu deliliği bitirmeye gelen biri."

"Öncelikle, ben onlardan biri değilim."

"Tabii ki öylesin, sen RHM'densin. Cevap ver bana... Kim 50 milyon insana karşı yapılan bir operasyona Ölüm Vuruşu der?"

"Hava çıkarması mı?"

"O çıkarma. Koalisyon ona 'Ölüm Vuruşu Harekâtı' adını verdi." Yüzünü buruşturuyor. "Daha sonra öğrendim, radyodan... ona verdikleri ad..."

"Anlaşıldı." (Sonuçlandır.)

"Hı hı." Bacağı kasılıyor.

"Bunca zamandır kendini gizledin mi?"

"10'lu yıllarda zordu..." Kafasını sallıyor. "Partizan eğitimim yoktu, o tazılar da eski askerleri arıyorlardı..." Gözlerini kapatıyor. "Geceleri suyun üstünde projektör ışıkları vardı."

"Afişler vardı. Kampanyalar."