Konuşma · DOLORES DEI

Dolores Dei. Hümanizmin, enternasyonalizmin ve refah devletinin abidesi... Yüzünü sana dönüyor. Elinde bir hava gemisi valizi var. Acelesi var gibi görünüyor.

Pekâlâ, hemen "konuşman" gerektiğini söyleme. Önce aradaki buzları erit. Böylelikle zaten konuşmaya başlamış olursun.

Ama onunla konuşmak bile istemiyorsun! Soğuk ve zalim davranacak. Bırak gitsin.

Bırak gitsin mi? Mundi ve Insulinde topraklarının kutsal kraliçesi o! Elde edebileceğimiz tarihî bilgileri bir düşün! Bu fırsat hayatta bir kez ele geçer. Onu geri kazanabilirsin!

Geri kazanmak mı? Bu nereden çıktı şimdi? Ayrıca kutsal hükümdarın burada ne işi var?

"Tenin kutsal ve yumuşak."

"Hayır Harry." Kafasını iki yana sallıyor. "Normal bir ten. Sen beni hep güzel buldun ama ben o kadar güzel değilim. Bu konuya girmeyelim..."

"Evet. Girmeyelim. Böyle dediğim için özür dilerim."

"Sorun değil." Gerçekten sorun değilmiş gibi anlaşılması için hiç çaba göstermiyor.

"Güzelsin. Diğerlerinin hiçbiri senin kadar güzel değil."

Yanıt vermiyor. İşte yine o yüz ifadesi.

Bir şey söylemen gerek.

"Bütün yıldızlar çıt çıkarmadan yanıyor. Fark ettin mi hiç?"

"Şiir gibi sözler işe yaramayacak. Sadece durumu daha da kötüleştirecek. Cidden gitmem gerek... Buraya nasıl geldin, onu bile bilmiyorum."

Özür dilerim. Sabun köpüğü oldum ben. Elimden tek gelen köpürdemek. Anlamsız.

Hayır. Aptalca bu. Yo, yo, yo. Bu APTAL ŞEYLERİ söylemek istemiyorum, hayır!

Sessizlik. Uzaklarda rüzgâr esiyor. Aklına güzel bir söz gelmiyor.

"Nereye gidiyorsun?"

"Mirova'ya gidiyorum. Orada yaşayacağım, Graad'da. Bir milyon kilometre uzakta Harry. Başka bir ömür denebilir."

"Bir tuhaflık var."

"Özür dilerim. Havalimanına gidiyordum. Vaktim..." Cümlenin ortasında duruyor, sağ tarafına bakıyor. Sonra valizine bakıyor.

Senin duygularınla ilgilenecek vakti yok demek istiyor.

"Benim duygularımla ilgilenecek vaktin yok mu?"

İç çekiyor ve etrafını kolaçan ediyor.

Ne yapıyorsun? Öyle şeyler söylemeyi kes.

Evet, onu korkutursan bütün o tarihî bilgilerden mahrum kalırsın...

"Git. Hoşça kal." (Bitir.)

...söylemek istediğin bu. Fakat söylemiyorsun. Uzaklarda çanlar çalıyor. Çocuklar gülüyor...

Gitmek istiyorum!

Nereye? Her yer su. Kadın yüzünü çeviriyor, video kiralama dükkânının tabelası yüzünü aydınlatıyor... Kırmızı ve camgöbeği...

Sana yardımcı olamam. Benden kesinlikle hayır yok. Söylediğim her şey yalan. Ben de seninle aynı kötü şeyleri istiyorum. Taş kesilmiş gibi burada durmak, konuşmak...

Sıçayım, her şey gayet güzeldi...

Video kiralama dükkânının ışığı, yerde gölgeler oluşturuyor. Kadın yüzünü çeviriyor, ışıklar yüzünü aydınlatıyor. Kırmızı ve camgöbeği...

Öpücük sinematiği

Ayakların, attığın donuk ve ürkek adımlar nedeniyle titriyor. Karşısında duruyorsun; bedeni sana yakın, sıcaklık yayıyor. Gözlerini kapatarak dudaklarını onun dudaklarında dolaştırıyorsun.

Son Sinematik - Öpücük

Sana bakmamak için çabalıyor. Kendisini geri çekerken eline tutunduğun an, yüzündeki ifadeyi görmemek için bakmamaya çalışıyor.

Son Sinematik

"Yarın görüşürüz."

"Yarın görüşürüz."

"Yarın görüşürüz."

"Beni hâlâ sevdiğini biliyorum." (Öp onu.)

Ayakların, attığın donuk ve ürkek adımlar nedeniyle titriyor. Karşısında duruyorsun; bedeni sana yakın, sıcaklık yayıyor. Gözlerini kapatarak dudaklarını onun dudaklarında dolaştırıyorsun.

Öpücüğüne karşılık vermiyor.

Soluğunu hissediyorum...

Göğsü bir yastık gibi şişiyor, ağzının yanı başında sıcacık soluk veriyor. Yumuşacık ruhu, ciğerlerinin arasından süzülüyor.

Gizli, mesafeli, senden korunmuş.

Fakat başarılı olmuştum...

Mesele başarı ya da başarısızlık değil. Bu daima kâbus gibi bir şey olacaktı. Bunu önermemeliydim ve sen de beni dinlememeliydin.

Yanağı yanağımda...

...incecik tüylerle kaplı bir kuş gibi yumuşacık. Çatlak kılcal damarlarına sürtünüyor.

Dünyanın en değerli nesnesi, onu hissedebilecek kadar yakınına yaklaştırdığı kişiler için saklanmış. Bir dokunuş çalıyorsun. Senin hakkın değil bu.

Kadının bileğini sık.

Eli, kavrayışına karşılık vermiyor. Bedeni hareketsiz. Üzerinden bir huzursuzluk akıyor.

Güvensizlik. Sana karşı. Omurgasının eğimi, omuzlarının kamburluğu. Kaskatı duruyor, bedenini senin hareketlerine karşı koruyor, yönlendirmene yanıt vermiyor.

Gümüşün soğukluğu alnımda...

Alnındaki zarif tacın baskısını şakaklarında hissediyorsun. İlkbahar akşamı havası, gümüşü soğutmuş.

"Sen... öpücüğüme karşılık vermiyorsun." (Bitir.)

An, sona eriyor. Yüzünü senden uzaklaştıracak...

...sana bakmamak için çabalayarak. Kendisini geri çekerken eline tutunduğun an, yüzündeki ifadeyi görmemek için bakmamaya çalışıyor.