Konuşma · EVRART CLAIRE

"Halk kazanacak, Harry." Ciddiyetle başını sallıyor ve tekrarlıyor: "Halk kazanacak."

Seni bu tezgâhın içine çekebileceğini düşünüyor. Kabul edersen işleri onun aleyhine çevirebilirsin.

Kabul etmeyi miden kaldırabilirse bu işi Evrart'ın aleyhine çevirebilirsin. Fiziksel açıdan konuşursak miden kaldırır.

Sözleşmeleri almayı kabul etmek, ona gerçekten yardım etmeyi kabul etmek anlamına gelmiyor...

Belgeleri elinden alırsan gücünü de elinden alırsın.

"Bu görev neyi gerektirecek?"

"Bana güvenmemekle doğrusunu yapıyorsun. Ben kendimi düşünürüm. Üçkâğıtçıyım. Didiniyorum. Para mühendisiyim."

"Mükemmel, Harry! Gerçekten mükemmel!" Ellerini çırpıyor. "Benim sol anlayışım, şirketlerin karşısında değil. Yanında. Açıkçası aklımda bir iş teklifi var. Sol tandanslı bir iş teklifi ama..."

"Ben 'sol görüşlü' değilim. Revachol'lu bir vatanseverim."

"Aramızda kalsın, o solcu puştlardan ben de hoşlanmıyorum." Bir anda çark ediyor. "Tek önemli olan güç ve o gücü şöyle ele geçireceğiz: Benim şövalyem olman gerek, Harry."

Şövalye mi? Evet! Lütfen, onu olalım.

"Bu da yoz bir tezgâh, değil mi? Ben ne solcuyum ne sağcıyım. Yüreğimin sesi ne derse onu yaparım."

"Yüreğinin sesi kayıp silahın konusunda ne söylüyor, Harry? Unutmanı mı söylüyor? Yoksa sence bulunmasını mı istiyor?" Dişindeki bir şeyi alıyor. "Bence silahın yapayalnız ve üşümüş. Bence bulunmak istiyor. Sana bir teklifim var."

"Bir avukat kızdan bahsetmiştin?"

"Ah, Liz çok akıllıdır!" Kocaman sırıtıyor. "Hukuk fakültesi masraflarını ben karşıladım, bunun onu şımartacağını düşünüyordum ama tam tersi oldu, Harry! Ateşli bir sosyalist olarak geri geldi! Bazen içindeki şevk beni bile korkutuyor."

Dur biraz, Whirling'de seni inceleyen kızı mı kastediyor?

Ona bu keyfi yaşatma.

"O kızı bahçıvan kılığında beni gözetlemeye mi yolladın?"

"Öyle yaptım, değil mi?" Kıs kıs gülüyor. "Kendisini gerilla savaşçı olarak görüyor. Bu orta sınıf çocukları ve okudukları kitaplar çılgınca, Harry. Bence avukattan ziyade isyancı olmayı tercih eder. Umarım geçici bir dönemdir bu."

(Konuyu açmamak daha iyi.)

"Ah..." Yine kocaman bir sırıtışla gülümsüyor. "Duyduğuma göre bahçıvanlığı da çok seviyormuş. Mart ayında. Tuhaf. Neyse, devam edelim."

"Asılmış adamın kafasında bir mermi vardı."

"Adamı vurmuşlar mı?" Memnun bir şaşkınlığı var.

"Asılmadan önce kafasından vurulmuş."

"Ne tuhaf." Adam omuz silkiyor. "Ne diyeceğimi bilemiyorum, teğmen. Bana astıklarını söylemişlerdi. Ben de avluya baktığımda asılmış bir adam gördüm..."

Doğru söyleyip söylemediğini anlamak imkânsız, beyim.

"Fakat bildiğim şu ki, vaka emin ellerde. Vurulmuş ve asılmış adam vakasını çözebilecek biri varsa o da benim en sevdiğim polis Harry'dir."

"Evet. Biri adam asılmadan önce onu kafasından vurmuş."

"Ne tuhaf." Adam omuz silkiyor. "Ne diyeceğimi bilemiyorum, Harry. Bana astıklarını söylemişlerdi. Ben de avluya baktığımda asılmış bir adam gördüm..."

"Biliyor musun, asılma olayı hem örtbas içinmiş hem de Ruby adlı bir kadın tarafından tezgâhlanmış."

"Ruby mi?" Kendi kendine gülerken göbeği dalgalanıyor. "Gerçekten çok çılgın karakterlere denk geliyorsun, Harry! Ruby, ha? Onunla ilgili de konuşman gerek sanırım?"

"Ruby'yi tanıyor musun?"

"Hayır," derken kılıç balığı saate boş gözlerle bakıyor. "Hardie Biraderler ekibine Ruby diye birini aldığımı hiç hatırlamıyorum."

Dahası var.

"Pekâlâ."

"Öyle, arkadaşım. Her şey pek âlâ."

Gülümsemesi o kadar kocaman ki bütün evreni sarabilir.

"Yani bu Ruby senin uyuşturucu işlerinin başında yer almıyor mu, Evrart?"

"Buna hayır diyeceğim," diyor kararlılıkla. "Uyuşturucu işinde olmadığımı söyleyebilirim. Olsaydım bile, düzenleyen kişi Ruby diye tanımadığım biri olmazdı. Polisle anlaşırdım... ya da anneme yaptırırdım. Bilemiyorum, Harry."

"Ben uyuşturucu taciri değilim." Bir anda gülmeye başlıyor. "Bir anlığına doğru yoldasın gibi göründü, iyi bir teorin vardı. Ama şimdi karmaşıklaşıyor. Önerim işleri basit tutmak. Gerçek her zaman basittir."

Şöyle düşünüyor: Amma kargaşa. Neyse ki tekrar önüme bu konu gelmeyecek.

Bu kadın, onun için uyuşturucu işi yapıyor olabilir. Onu tanımamasına imkân yok.

Cinayeti adamlar işlemediği için hâlâ hüsran yaşıyor.

"Merak ettiğim başka şeyler vardı."

"Tabii ki vardı." Başıyla onaylıyor.

"Hayal kırıklığına uğradın. Neden adamı onların öldürmüş olmasını istedin?"

"Savaş çıkarmadıkları için neden mi hayal kırıklığına uğradım? Ben gevşek biri değilim, Harry." Sana muzip bir gülücük atıyor. "Evrart ile sohbeti böyle ilerletemezsin. Henüz o kadar samimi değiliz, Harry."

"İleride desteğin gerekebilir. Hardie Biraderler'den rica edebilir misin, iş birliği yapsınlar?"

"Tabii! Yakın arkadaşım Harry için en azından bunu yapabilirim. Konuşmamızı sonlandırdıktan sonra hemen halledeceğim."

Şimdi gidip bunu Titus'a söyleyebilirsin. Bakalım ne diyecek.

"Ayrıca Harry, burada beş reál var." Bir banknot gösteriyor.

"Bir dakika, neden bunu veriyorsun?"

"Sana bir şey vermiyorum. Sadece beş reál tutuyorum."

Bunun başka bir numara olduğunu söylemeye gerek yok. Alma.

Al.

Teğmen, banknotu cebine atışını izliyor. Biraz şaşkın görünüyor.

Bu adam daha kaç kez ufak rüşvetler alacak?

"Bravo, gerçek bir takım oyuncusu." Ellerini ovuşturuyor. "Şimdi, başka sorun var mıydı?"

"Buna ihtiyacım yok, sadece Hardie Biraderler konusunda yardımını istiyorum."

"Ah, sana teklif etmiyordum ki, sadece öyle tutuyordum." Parayı cebine atıyor. "Fakat bilgi paylaşma konusunda istekliyim. Başka bir şey var mıydı?"