Konuşma · EVRART CLAIRE

"Benimle kafa mı buluyorsun, Harry? Kapıyı açmadın ve şimdi bana açtığını mı söylüyorsun?" Parlak gözleri, yüzünü inceliyor. "Yaman adamsın Harry!"

"Aslında, kapı konusunda sana sonra döneyim."

"Ah, Harry..." Başını iki yana sallıyor, gülümsüyor. "Bana sonra dönmene gerek yok. Kapıyı açmana gerek var. Çok basit, cidden."

"Yo, yo, Evrart. Kapıyı gerçekten açtım."

Güzel, şimdi biraz daha ilerleyin. Son darbe.

"Açmakla kalmadım, içeri de girdim. Gerçek bir sansar iniydi, Evrart."

"Eminim öyledir, Harry." Sırıtarak konuşuyor, sonra gülücük kayboluyor. "Cidden, orada neler gördün?"

Sendika idaresindeki bir kasabada sendikaya düşman olan biri? Belki mevzu politiktir?

(Başını iki yana salla.) "Her yerde faşist armalar var. Altın Çağ'a Dönüş çağrısı yapan hatıra eşyaları."

"Ben de tam böyle düşünmüştüm, Harry!" Yumruğunu masaya vuruyor. "Sansara bak sen... Bu arada, sadece merak ettim, seni test etmiyordum."

Sizi test ediyordu. Başardınız.

"Teşekkürler, Harry. Port İşçileri Sendikası ve Halk Milisleri'nin gerçekten de birlikte çalışabileceğini bana gösterdin." Ciddiyetle başını sallıyor. "Şimdi sadede gelelim."

"İkimizin, kimin kimi neden öldürdüğünü çözme vakti." Başıyla onaylıyor. "Şimdi gerçek polis işi başlıyor. Sana söz Harry, güzel olacak."

"Güzel sohbetti. Şimdilik noktalayalım."

"Hay hay, Harry. Aklında ne var?"

"Sohbet cidden güzel miydi?" Arkasına yaslanıyor, bir anda endişeleniyor. "Pek ilerleme kaydedebildiğimizden emin değilim. Vakanın tozunu attırırız diye umuyordum, hay aksi. Hatta sana bu grevle gerçekte neyi hedeflediğimi anlatmak istiyordum..."

"Ne oldu bilmiyorum, Harry. Ben kendini Bay Martinaise gibi hissetmeni istemiştim! Bir de tabii silahını bulmanı istemiştim." Adama büyük bir üzüntü çöküyor. "Ama... sanki sana tamamen güvenemem. Henüz."

"Henüz mü?"

"Evet, Harry. Sol görüşlü değilsen sana tamamen güvenemeyeceğim sanki," diyerek yavaşça başını iki yana sallıyor. "İstiyorum ama yapamıyorum..."

Sol görüşlü mü? Sosyal demokrat mı olman gerek?

Geçmişte sosyal demokrat olmayan kişilerce çok fazla acı çektirilmiş.

"Bu da ne demek? Ben senden daha solcuyum."

"Öyle söylüyorsun ama sana inanmıyorum. Durumu biliyorsun. Şirket gammazları, provokatörler her yerde... Kendi kalemde, barikatta mahsurum ve dışarı bir mesaj göndermem gerek. Bana yardım eder misin?"

"Peki bu görev neyi gerektirecek?"

"Yine senden kesinlikle etik dışı veya yasa dışı bir şey istemiyorum. Sadece bu kâğıda iki imza alman gerek." Bir zarf çıkarıyor. "Sonra da La Delta'daki muhasebecime postalamalısın."

"Kim, ne diyorsun bu işe?"

"Duruma bağlı. Bay Claire'den aldığımız bilgilerin pek faydalı olduğunu söyleyemem." Evrart'ı inceliyor.

"Fakat bu karar sana ait," diye düşünüyor.

"Dediğim gibi, üzerime çok yük oluyor..." Başını üzüntüyle eğiyor, sonra yukarı bakıyor ve gülümsüyor:" Fakat gerçekten konuşmaya başladığımızda... sana resmen Martinaise'in anahtarını vereceğim! Hatta belki bu cinayette kimin parmağı olduğunu bulmana bile yardım ederim."

Mümkün olan en muğlak şekilde, mümkün olduğunca az şey söylüyor. Kasten bir şeyleri eksik bırakıyor.

"İmzalar ne için?"

"Sorduğuna sevindim Harry. Sendika, Martinaise'de modern bir gençlik merkezi kuracak!" Kocaman sırıtıyor. "Son derece hakkaniyetli olacak. Ergenleri uyuşturucudan kurtaracak, patenlerin kucağına atacağız!"

Uyuşturucu yerine paten, Harry. Hoşuna gitti.

"Kıyıda, eski evlerle çevrili isimsiz ufak bir sokak var. Birçok kişi imzaladı bile. Bu işi halletmek için sadece iki imzaya daha ihtiyacım var Harry."

"Konuyu değiştirelim."

"Hay hay, Harry!" Heyecanla başını sallıyor. "Aklında ne var?"

"Hayır, bunu yapmayacağım." (Görevi reddet.)

"Son derece makul." Gülümsüyor. "Kimse seni bir şeye zorlayamaz ama silahını bilemeyeceğim... Bak, ben kinci biriyim, Harry. Bulunduğum konuma gelebilmem de, bazen oldukça çirkinleşebilmemle mümkün oldu."

"Ama güzel haber şu ki fikrini değiştirdiğin ve bu meseleyle ilgilenmeye karar verdiğin an bana söylemen yeterli, tekrar kanka oluruz." Hoşnutlukla gülümsüyor.

Teğmen gözlerine bakıyor ve omuz silkiyor.

Tamam. Peki.

"Peki, yolum oraya düşerse rica edebilirim." (Görevi üstlen.)

"Yüreğime neşe getirdin, Harry. Seninle iş birliği yapmak büyük keyif. Buyur..." Sana beyaz bir açık zarf veriyor.

"Isobel Sadie ve Lilienne Carter'dan imza alman gerek. Tek sokaklı mahalle, ikinci el dükkânını geçince hemen kanalın ilerisinde. Kanal kapısında bir sorun var diye duymuştum ama artık onarılmış olmalı."

"İmzaları aldıktan sonra 13022 La Rocca, La Delta adresine postala. Sonra konuşabiliriz." Parmaklarını ince telli saçlarında gezdiriyor.

"Isobel Sadie ve Lilienne Carter'dan imza alman gerek. Tek sokaklı mahalle, ikinci el dükkânını geçince hemen kanalın ilerisinde. Kanal kapısında bir sorun var diye duydum ama çarşamba sabahı onarılmış olur."

"Balıkçı köyünü mü diyorsun?"

"Evet, evet, kıyıdaki ufak, tek sokaklı mahalleyi diyorum. Köyün tüm erkeklerinin ya denizde ya da şişenin dibinde boğulduğu yer. Kasvetli bir yer, pek sendika ruhu yok."

Zaten bu işlere epey battın. Biraz daha batsan ne olacak? Martinaise'de seni kimse göremez...

"Bu yer tam olarak nerede?"

"Kıyıda, Harry. Kanalın ilerisinde. Orada bir tek sokaklı mahalle var. Ufak bir köy diyorlar. Kasvetli bir yer. Kesin bulursun. Dedektiflik becerilerine güveniyorum, Harry."

Saçaklardan su damlıyor. Bir kadın, yeni katranlanmış teknesine bakıyor. Kutudaki balıkların altında, bir çift süvari botu var. Rüzgâr, kötücül bir ruh gibi uğulduyor...

"Köyün şu anki sakinlerine ne olacak?"

"Altı ay süreyle inşaat gürültüsü çekmek zorunda kalacaklar, sonra da krallar gibi yaşayacaklar. Hemen yanlarında, Stella Maris'in en iyi mimarları tarafından tasarlanmış yepyeni ve güzel bir gençlik merkezi olacak."

Mülk sahiplerinin sokağa atılmayacağından tamamen emin mi?

"Kimsenin evsiz kalmayacağı konusunda tamamen emin misin?"

"Emin mi..." İri adam, şaşkınlıkla başını iki yana sallıyor. "Harry, bu insanlar... Martinaise benim hayatımdaki en önemli şey. Başlarına kötü bir şey gelmesine asla izin vermem."

"Orada bir gençlik merkezi kuracağız. Mülklerin değeri artacak ve çocuklar da oynayabilecekleri bir yere sahip olacak. Ben bu insanlara sahip çıkıyorum, ayaklarını kaydırmıyorum, Harry. Sadece limana değil, bütün Martinaise'e sahip çıkıyorum."

Sözlerinde samimi.

"Herkes kazanacak yani."