Konuşma · EVRART CLAIRE

"Ah, tabii. Buradaki esas işin o. Martinaise'de olma sebebin." Başıyla onaylıyor. "Ben buralarda olup biten her şeyi bilirim ve seninle seve seve konuşabilirim."

"Yani, linç olayının grevle bağlantılı olduğu bariz. Konuşacak çok şey var! Açıkçası üzerime yük oluyordu. Anlıyorum, beni sorgulaman gerek..."

"Arkasından bir ama gelecek sanki."

"Harry." İri adam, yüzünde trajik bir ifadeyle konuşuyor. "Bana daha önce gelseydin bir sansarla ilgilenme konusunda yardımını alabilirdim. Dostluğumuzu gerçekten pekiştirirdi."

"Ne yazık ki artık geçti ve sansar da inine döndü. Artık yapacak bir şey yok, o yüzden..." Sana işaret ediyor. "Sana bilgiyi öylece vereceğim çünkü seni severim, Harry."

Muhtemelen daha fazlası var.

"Evet, cinayet hakkında konuşalım."

"Harika! İkimizin, kimin kimi neden öldürdüğünü çözme vakti." Yumruğunu masaya vuruyor. "Şimdi gerçek polis işi başlıyor. Sana söz Harry, güzel olacak."

"Bekle, 'sansar' kimdi?"

"Geçti artık, Harry. Dinlemiyor musun sen beni? Dikkatini ver lütfen." Tombul işaret parmağını sana doğru sallıyor. "Şimdi, asılma olayını dinlemek istiyor musun, istemiyor musun?"

"Sansar mevzusu eğlenceliye benziyor, keşke onu yapabilseydim."

"Evet, çok eğlenceli bir iş görme yöntemi olurdu. İkimiz için de cidden. Ama sen çok yavaştın." Yüzündeki ifade, şefkate dönüşüyor. "Fakat bu ufak pürüz yüzünden ümitsizliğe kapılma, Harry. Sana cinayetten bahsedeceğim."

"...ama bir şey yüzünden geceleri gözüme uyku girmiyor. Asılma olayını konuşmak istiyorum. Yani... sakince konuşsak, bilgilerimizi paylaşsak, bu olayı çözebiliriz!"

"Evet. İyi fikir." Teğmen yavaşça başıyla onaylayarak konuşuyor. "Öyle yapalım."

"Fakat üzerimdeki bir yük nedeniyle bir türlü düzgün düşünemiyorum..." Alnını tokatlıyor. "Sen polis memurusun, değil mi? Çılgın bir fikrim var. Siz polisler resmen kapı açma makinelerisiniz. Kapı açma konusunda çok yeteneklisinizdir."

"Öyle mi, Kim? Kapı açma makineleri miyiz?"

"Anladığımı söyleyemem." Sendika liderine bakıyor. "Bizden birinin kapısını kırmamızı istiyorsanız öyle bir şey olmayacağını bilin."

"Hadi yahu. Sadece benim için ufak bir kapı açman ve açık bırakman gerek. Basit bir iş. Kesinlikle hiçbir şüpheli tarafı yok."

Fevkalade bir fırsat ayaklarınıza serildi, beyim! Bu yalancıbaşının güvenini kazanabilir, suyuna gider gibi görünebilir, sonra da arzu buyurursanız onun çabalarını kendi çıkarınıza yöneltebilirsiniz!

"Sansar da ne demek?"

"Gürültücü, geveze bir sansar. Sansarlar izlenmediklerini hissedince aptalca davranmaya başlar..." Gözlüğünü çıkarıp burnunu ovalıyor.

"Oraya git, kapıyı aç ve açık bırak. Üzerime çok yük oluyor, Harry. Bu hallolsun da seninle iş konuşabileyim istiyorum." Gözlüğünü tekrar takıyor.

"Niye kendin açmıyorsun?"

"Harry, ben çok meşgul bir adamım, daha önemlisi, senin gibi olağanüstü bir fiziğim yok." Yumruklarını birbirine vuruyor. "Sen bütün gün yorulmadan koşturabilecekmiş gibi görünüyorsun!"

"Birilerine polisin sizin için çalıştığı mesajını vermek istiyorsunuz."

"Tekrarlıyorum, ben çok ama çok meşgul bir adamım, Bay Kitsuragi. O yüzden ara sıra... dışarıdan yardım almam gerek." Tekrar sana dönüyor. "Ne diyorsun, Harry?"

Bir mesaj vermek istiyor: "Polis bile benim için çalışıyor".

"Kimin kapısı?"

"Ah, kimsenin. Sadece bir sansarın. Orada bir sansar yaşıyor. Endişeleneceğin bir şey yok."

"Bahse girerim ki asılan adamla ilgili bilgin bile yok."

"Harry, sevgili dostum." Koltuğuna daha da gömülüyor. "Ben insanların bölgenin ağır toplarından dediği biriyim. Martinaise'de olup biten her şeyi bilirim."

"Bunu kabul edemem." (Görevi şimdilik reddet.)

"Tabii, Harry. Anlıyorum. Fakat bu durumda silahını bulabileceğimizi hiç sanmıyorum. Daha kötüsü, cinayet konusunda birbirimize denk bir şekilde konuşamayacağız..."

"Belki senin için kötü bir zamanlamadır? Bana daima geri gelebileceğini bil. Umarım gelirsin." Sana göz kırpıyor. "Kendin için, benim için ve tabii bir de silahın için."

Teğmen iç çekiyor. "Evet, demek istediğinizi ikimiz de anladık."

"Tek yolu bu olabilir," diye düşünüyor. "Bunu yüzüne vurmayacağım. Hatta muhtemelen daha sonra bu işi tekrar düşünmemiz gerekiyor."

"Tabii. Anlıyorum. Fakat bu durumda birbirimize denk bir şekilde konuşabileceğimizi hiç sanmıyorum. Güzel bir arkadaşlık suya düşecek. Umarım fikrini değiştirirsin, Harry..."

"Öf be, tamam. İlgileneceğim. Cinayet hakkında konuşmamız gerek." (Görevi üstlen.)

"Harika, arkadaşım! Bittiğinde bana haber ver ki dostluğumuzu bir kademe daha ilerletebilelim." Parmaklarını şıklatıyor.

"Anahtarı Mañana'dan alabilirsin, kapının orada. Mañana, sendikada serbest takılır. Özel operasyonlara katılır. Sıkı sosyalisttir. Çok da özgür düşüncelidir. Kapının tam yerini sana o söyleyecek." Gülümsüyor, her şeyi çok iyi planladığı için memnun. "Son bir şey diyeceğim, Harry."

"Sadece kapıyı aç. İçeri girmene ya da bir şey yapmana gerek yok. Sadece o sansar eve geldiğinde kapıyı açık görsün istiyorum."

Bu titrek pelte seni kullanabileceğini mi sanıyor? Yine bir şey peşinde. Oyununa ayak uydur evlat ama gözünü dört aç. Elbet hata yapacak, o zaman sen üstünlük kazanacaksın.

Soğukkanlılığını koru, tatlı çocuk. Bundan faydalanabilir, gönlünce akabilirsin. İdare et, bırak burada gücünü göstersin. Fazla gösterdiğinde onu hazırlıksız yakalarsın, işte çelmeyi orada takarsın.

Yıldızlar hizalanarak kozmik bir kaş çatışa dönüşmüş. Kaderini bu adam yazmış. Fakat doğru anı bekle. Bırak yıldızlar yoluna devam etsin. Etsin ki o kaş çatış, gülümsemeye dönüşsün. Sen durumu idare et yeter...

"Yanlış duymuşsun Evrart. Değiliz."

"Ah, tevazu ediyorsun, arkadaşım." Kıkırdıyor. "Ama endişelenme. Bu can sıkıcı iş tamamen yasal. Sadece bir kapıyı açmana ihtiyacım var."

"Birkaç kapı açmışlığım var."

"Bu kapıyı da üstün başarıyla açacağına eminim, Harry." Kıkırdıyor. "Bu iş çok kolay ve hiç şüpheli bir tarafı da yok."

"Evet, hadi ardına kadar açalım."

Sessiz kal.

"Muhteşem bir fikir değişikliği, Harry!" Burnunu ovalıyor. "Kapının oralarda Mañana'yı bul, konuş. Sana konuyu kısaca özetler, anahtarı da verir."

İşte bu kadar, başladı. Dişliler dönüyor. Artık geri adım atmak için çok geç.

"Sadece ufak bir kapı aç. İçeri girmene ya da bir şey yapmana gerek yok. Sadece o sansar eve geldiğinde kapıyı açık görsün istiyorum. Bu kadar. Konuşmamız gereken başka bir şey var mı?"

"İşi batırdın. Fazla uzun süre bekledin, sansar geri geldi. Artık senden açmanı istediğim kapıyı açamazsın..." İri adam, doğruca gözünün içine bakıyor.

"Evrart affeder, Harry." Yüzüne kocaman bir gülümseme uğruyor. "Ağlama, oğlum. Sorun değil. Ben sana cinayeti yine de anlatacağım. Ben böyle biriyim işte. Yüce gönüllüyüm."

"O bilgiyi hak etmiyorum, hak kazanmadım..."

"Siktiğimin sansarı..."

"Daha fazla zamanım olduğunu sanıyordum..."