Konuşma · KIM KITSURAGI

Savaş onun için pişmanlıkla bağlantılı değil. Boş ver, o an geçti.

"Hiçbir şey söylemeyeceğim."

"Hiç şaşırmadım!" Karabinalı asker sana tiksintiyle bakıyor. "Bugünlerde siz gençler hep böylesiniz. İnatçı, çok tartışılan muhalefet liderleri olmak istiyorsunuz..."

"Ama iş ciddiye binip ortalık biraz karıştığında bir anda 'hiçbir şey söylemeyeceğim' dersiniz. Haksız olmak, aşağılık bir korkak olmaktan iyidir!"

"Hayır, öyle demek istemedim."

"Bak işine." Sözünü savuşturuyor. "Erkeklerin bir esası kalmadı artık, farkındayım ama bir arma taşıyan bir adamdan böylesi omurgasızlık görmek..."

Kendin ne kastettiğini biliyorsun ama bu şekilde azarlanmak hoş gelmiyor.

"Huysuz ihtiyar René'yi mazur görün, memur bey!" Diğer araya giriyor. "Akrep akrepliği ne kadar bırakabilirse o da kendi olmayı o kadar..."

"Vıdı vıdı etme!" Karabinalı asker Gaston'un cümlesini yarıda kesiyor. "Bitirmemiz gereken bir oyun var, ona dönelim, başka bir şey yoksa tabii?"

"Bunu sesli mi söyledim?"

"Silah!"

"Nerede?!" Başını omuzlarının hizasına eğiyor, şaşırtıcı bir hızla arkasına dönüyor.

Emekli olsun veya olmasın, içinde hâlâ eğitimli bir tetikçi var.

"Hay..." Çatık kaşlarla tekrar sana dönüyor. "Bir polis memuru olarak böyle şeyleri... Sıçayım! İşimiz bitti mi?"

Hayır... Silah değil. Bastırılmış ve acı verici bir şey. Çok geç. O an geçti.

"Baba?!"

Hayır, o değil.

"Nas...? Ha, anladım." Bir adım geri çekilip başını sallıyor, dişleri sıkılmış bir şekilde. "Anlaşılan bir komedyensin. Komik adam. Ne diyeceğin belli olmuyor."

"Tamam, güldün, eğlendin, konsantrasyonumu ve oyunumuzu mahvettin... Başka bir şey istiyor musun yoksa yeni bir oyuna başlayabilir miyiz?"

Hayır, bu kadarı fazla. Özeline saygı göstermeliyim!

Onur yürür, ardından erdem gelir. Sen gerçek bir Aziz Dedektif'sin, çünkü hiç kimse bakmıyorken bile yolundan sapmayı reddediyorsun. Tebrikler!

"Sakin, René, sakin ol." Yüzünde samimi bir endişe var. "Haklısın, kesinlikle haklısın. Olan olmuştur, bu kadar. Değil mi, memur bey?"

Gözlerinde bir rica ifadesi var.

"Bak, ben yalnızca zamanı geri döndürmek istiyorum. İkinizden biri yardım edebilir mi edemez mi?"

"Embesil, tam bir embesil pezevenk..." İhtiyar gazi göğsünü kavrıyor ve nefesini yatıştırmaya çalışıyor.

"Hayır, memur bey." Acizce başını sallıyor. "Bu konuda size yardımcı olamayız, belki yardımcı olabileceğimiz başka bir şey vardır?"

Karabinalı asker işe yarayamayacak kadar yaşlı ve güçsüz. Ama sen yoluna devam edeceksin. Movere tempore, şövalye. Azimliler için hiçbir yol aşılmaz değildir.

"Herkes ikinci bir şansı hak eder."

"Embesil, tam bir embesil pezevenk!" İhtiyar gazi göğsünü kavrıyor ve nefesini yatıştırmaya çalışıyor.

Bu konuyla ilgili bir şey onun için oldukça kişiseldi ama o an geçti gitti.

"Yeter, memur bey," diyor, ses tonunda şaşırtıcı bir metanet var. "Size yardımcı olamayız. Bu konuda elimizden bir şey gelmez. Çok duygusal bir konu..."

"Ama merak etmeyin, eminim ki ihtiyar René veya benim size yardımcı olabileceğimiz başka bir konu vardır."

"Tabii, neden olmasın?"

"Embesil, tam bir embesil pezevenk..." İhtiyar gazi göğsünü kavrıyor ve nefesini yatıştırmaya çalışıyor.

Bu konuyla ilgili bir şey onun için oldukça kişiseldi ama o an geçti gitti.

Bunu düşünmek bile onun özeline giriyor. En iyisi boş vermek.

"Eh, o biraz da alev makinesine bağlı..."

"Gerçekten de öyle, değil mi?" İhtiyar asker tuhaf bir vıraklama sesi çıkarıyor, bir kahkahaya benziyor, sonra hemen göğsünü ovuyor. "Ama cidden, bunu niye istiyorsun?"

Savaş suçu esprilerine devam edersen kanına girersin.

"Yalnızca ikinci bir şans istiyorum. Bu sefer doğru olanı yapacağım."

"Bu sefer mi?!" Gözle görülür derecede sinirlenmeye başlıyor. "İlk seferinde ne oldu? Bir hata mı yaptın? Sıçıp batırdın mı? Herkes öyle yaptı!"

"Aşk. Aşkla ilgili."

"Hep aşkla ilgili zaten, değil mi?"

O kırışık yüzünde bir gülümseme mi... Boş ver, gitti bile.

"Ama asla yalnızca aşkla ilgili değildir. Başka ne sebebin var, memur bey?"

Teğmen alnını ovuşturarak kısık sesle bir şeyler mırıldanıyor.

"Al işte, başladık yine."

"Evet." Teğmen de sana bakmak için dönüyor. "Başka ne sebebiniz var?"

"Hayır, aşkın hâlâ mümkün olduğu bir zamana geri dönmek istiyorum."

"Tabii, tabii... Bir adli teknik. Yardımcı olabilir misin, olamaz mısın?"

"Adli teknikler senin işin, benim değil, memur bey." Adamın duruşu katılaşıyor. Başını sallıyor. "Başka bir ahmak bul, ben senin... esprinin bir parçası olmayacağım."

"Boş ver. İşimize dönelim." (Üsteleme.)

"Meşgul bir adam olduğunu düşünmüştüm, memur bey. En azından öyle olmalısın, o yüzden bu... tuhaflıkla ilgili yorum yapmayacağım. Şimdi ne istiyorsun?"

Hiçbir şey bilmiyor, aşırı yaşlı. İçinde o ateş yok artık. Ama merak etme, biz devam edeceğiz. Semper fidelis, şövalye!

Yine neyin peşindesin?