Konuşma · KURUKAFA CINDY

Tüh, pardon. Fazla çabaladım galiba...

Sen bir polis memurusun ve bir yetişkinsin. Neden kızı etkilemeye çalışıyorsun? Farklı bir yaklaşım mı denesen?

Sen bir polis memurusun ve bir yetişkinsin. Neden kızı etkilemeye çalışıyorsun? Farklı bir yaklaşım mı denesen? Oraya tırmanmak gibi mesela...

"Bu kadar dar görüşlü ve öz güvensiz olduğunu fark etmemiştim."

"Bana istediğin kadar hakaret et. Hâlâ sanat malzemeleri olmayan bir sanat polisisin."

"Ama Cindy, sanat ikimizden de önemli."

"O zaman fırçanı da sanat versin sana."

"Üzgünüm, tasvirim seni rahatsız mı etti? Çocukken bir kuş saldırısı mı atlattın?"

"Hangimiz atlatmadı ki?"

"Derdin ne?"

Sanatçı her zaman kendi portresini yapar derler.

"Bir otoportre yapacağım ama biraz, nasıl desem, içimin otoportresini... İnsanlara içerisinin nasıl olduğunu göstermek için."

"Bu senin için bile çok boktanmış köpekçik."

"Biraz yorumlayıcı dans eklesem?"

Seni baştan aşağı süzüyor. "Bence kimse bunu istemez."

"Beni küçümsemeyi bırak Cindy!"

"Sen de tir tir titremeyi bırak, o zaman kimse sana bulaşmaz."

Ama bu kafasına gelen her acınası şeyi söylemeyeceği anlamına gelir.

"Peki, yapmam o zaman. Lütfen bana biraz boya ve fırça ver. Sanat yapmam gerekiyor."

"Gerçekten acınası birisin, biliyor musun? Al hadi." Boyayı önüne bırakıyor. "Sanat yap biraz. Kendine zarar vermemeye çalış. Bir de otoportre yapmak yasak."

"Teşekkürler Cindy." (Fırçayı al.)

"Ne demek. Bizim gibi boktan sanatçıların birbirine yardımcı olması gerek." Duvara bakıp surat asıyor. "Hem yakıtım da bitmişti zaten."

Sırf seni rakip olarak görmediği için verdi.

Doğru fikir kızın aklına bir türlü gelmiyor. Eziyet gibi.

Kineema'ndan aldığın yakıt bidonunun içinde ne olduğunu biliyor musun? Kırmızı boyalı ağır yakıt. Boya ve fırça cepte... Bunu yapmaya hazırsın.

"Ama yakıt kalmadı hiç."

Hükûmetin tahsis ettiği aracında ne bulabilirsin biliyor musun? Kırmızı boyalı ağır yakıt.

Düz boya kullansam olmaz mı?

Dalga mı geçiyorsun? Yakıt çok daha havalı. O güzel duvarı sıradan boya gibi sıkıcı bir şeyle kirletecek değilsin ya!

"Hey, Kim. Yakıtından biraz verebilir misin bana?"

"Yakıtım Kineema'm için. Sanatçı dürtülerinizi bastıramıyorsanız kendi yakıtınızı kullanın. Ama lütfen benim Kineema'mı bu işten uzak tutun."

"Kim, dostum. Sanat için yakıtından birazını feda etmek ister miydin?"

Tam isabet. Çocuklar bile yakıtla resim yaparken sıradan boyaya razı olacak değilim.

O güzel duvar da daha aşağısını hak etmiyor.

"O kırmızı yakıtı yalnızca kamu araçları kullanır." Boş kovaya bakıyor.

"Neyse." Omuz silkiyor. "Artık yapacak bir şeyimiz yok."

"Yakıt mı?" Boş kovaya, sonra da kıza bakıp aniden olayın farkına varıyor.

"O boya değildi. Yalnızca kamu araçlarında kullanılan kırmızı boyalı ağır yakıttı."

"Ne kullanıyorum sandın, sulu boya mı?"

"Yakıt mı?"

"Evet, yakıt. Ne kullanıyorum sandın, sulu boya mı?"

"Devlet ağır yakıtını işaretlemek için kırmızının o kadar güzel bir tonunu kullanıyor ki. Dayanamadım."

"Gerçekten acınası birisin, biliyor musun? Al hadi." Fırçayı önüne bırakıyor. "Sanat yap biraz. Kendine zarar vermemeye çalış. Bir de otoportre yapmak yasak."

Oğlum, bu kötü oldu...

Hayır, hayır. Harika.

"İb**tor ve Böyle Dünyanın AQ'nun selamı var."

"İnanmıyorum. O çocukların hiç terbiyeli olduğunu görmedim."

Sesindeki şaşkınlık, içindeki yufka yürekliliği tamamen gizleyemiyor.

"Sana çok saygı duyuyor gibiler."

"Onlar asla Kurukafalar'a katılamayacak. Ama..." Yumuşuyor. "Ama doğru yoldalar."

"Anladım. İyi madem."

"Selamlarını ilettiğin için teşekkürler. Şimdi uza, köpekçik."

"Kurukafalar çok salakça. Hem amacınız ne ki?"

Komplo kurarcasına bakışlar atıyor, sonra parmağını dudağına bastırıp gözlerini kısarak gökyüzüne bakıyor. Sanki uzaklardan bir şey duymaya çalışır gibi.

"Sessizliği fark ettin mi? Arada sırada Jamrock'ta bir yerlerde bir silah sesinin havayı deldiğini duyabilirsin. Ama Martinaise'de? Silah yok, siren yok. İnsanlar sıkıntıdan ve rehavetten çürüyor."

"Burası bir türbe. Burayı kırmızıya boyayacağız. Biz gürültüyü getireceğiz, siz de sirenleri getireceksiniz."

Nihilist gibi görünmek için kararlı bir şekilde çabalıyor ama aslında sadece küçük kızgın bir komünist. Sokakların kırmızıya boyanmasından bahsetmesine şaşmamalı, Devrim'de de öyle olmuştu.

"Söyle bakalım, hem Kurukafalar'dan olup hem de bir komünist olmak nasıl bir şey?"

İç geçiriyor. "Yakaladın beni, pol‑it. Pek iyi bir Kurukafalar üyesi değilim. Bir Kurukafa'ya göre hayvanları fazla seviyorum. Maymunları ve... köpekleri."

Omuz silkiyor. "Ama yine de bu duvara fena bir grafiti yapacağım."