Konuşma · FİTNECİ RUBY

"Evet ya, cidden mi?"

"Peki, öyleyse ne oldu?"

"Bir saniye, Klaasje sadece... çok kaslı erkeklerden hoşlanır!"

"Gerçekten zevk sahibi..."

"Ha, demek konuyu buraya getiriyordun." Başını sallıyor. "Sana gerçekten kıskançlık yüzünden cinayet işleyecek kadar zavallı biri gibi mi geliyorum?"

"Tüm bunlara rağmen... linci tezgâhlamasına yardımcı mı oldun?"

"Evet. Kız çok korkmuştu. Paralı askerse fâni bedenine ne olduğunu artık önemseyemezdi. Düşünmeye bile ihtiyaç duymadım."

"Sen... kızseverlerden misin?"

"Ne dedin ne?!" Gülüyor. "Tamam, neden olmasın... Daha kötülerini de söylediler."

Eli kompresörün düğmesinden bir anlığına kayıyor, az daha kısacak oluyor. Sonra elini tekrar kasıyor. Daha değil, daha değil...

"Röntgencilik yapmayı... sever misin?"

"Vay be. İşemek, pinball, şimdi de röntgencilik... İmalarının ucunu kaçırdım dedektif."

"Klaasje dedi ki... duvarındaki gözetleme deliği ile onu gözetlemiş olabilirmişsin."

"Vay be... Kız güzel ama o kadar da güzel değil. Hatta hiç kimse Whirling'de etrafta duvarlara delik açmaya zaman harcanacak kadar güzel değil..."

"Yani Klaasje'yi... duvardaki delikten... izlemiyor muydun?"

"Hayır. Dinle, insanlar üzerinde tuhaf bir etkisi var. Daha doğrusu siz onu En‑Merkezciler'e göndermeden önce vardı. Bir odaya girdiğinde ona bakmamak imkânsız, bir kez baktıktan sonra da başka yöne bakmak çok zor. Ancak yeterince seyahat edince anlıyorsun ki..."

"Bir arzu nesnesi olarak herkesin tipi olmasıyla aynı sebepten dolayı yeri doldurulamaz da değil."

Aynen öyle.

Yanlış. Öyle bir kadının yerini doldurmak imkânsız.

"Hayır. Dinle, insanlar üzerinde tuhaf bir etkisi var. Bir odaya girdiğinde ona bakmamak imkânsız, bir kez baktıktan sonra da başka yöne bakmak çok zor. Ancak yeterince seyahat edince anlıyorsun ki..."

"Yani diyorum ki Klaasje'nin duvarındaki delik... çok tuhaf..."

"Dinle, Klaasje'nin duvarındaki delikten haberim yok. Olsa da kapattırmasını söylerdim çünkü arkadaşımdı."

"Duvarda... delik var. Klaasje'nin odasını görüyor. Baktıysan seni suçlayamam."

"Güzel bir kıza bakmak istersem bardan birini tavlarım. En kötü ihtimalle erotik fotoğraflara bakarım. Kimin Whirling'de dolaşıp duvarlara delik açmaya vakti var ki?"

"Klaasje... posterlerindeki kızlardan birine benziyor. Senin tipin gibi."

"Benim tipim mi? O herkesin tipi. Senin de tipin. Gözetleme deliğine heyecanlananın sen olmadığına emin misin?"

"Aslında..." (acıdan dolayı grotesk bir şekilde inle) "Epey heyecanlandım."

"Tamam, ne güzel. Hoşuna gitmesine sevindim de ne konuşuyoruz ulan biz?"

"Ne sallıyorsun be? O herkesin tipi. Senin de tipin. Gözetleme deliğine heyecanlananın sen olmadığına emin misin?"

Kamyonuna girmiş olmandan şüphelenmeye başlıyor.

"Kıvrak zekâlı imalarını anlamıyorum dedektif."

"Soracağım... başka... sorular var." (Sonuçlandır.)

"Sen bilirsin, vücut senin vücudun."

"Hngh..."

"Benimki de gidik," diye düşünüyor. "Yine de devam et. Bunu yapmak zorundayız."

"Klaasje'nin söylediğine göre o Lely ile görüşmeye başlayınca... çok sinirlenmişsin. Onu tehdit etmişsin."

"Evet, ikimizin de içkili olduğu bir ara erkek seçimlerinin ne kadar tehlikeli olduğuyla ilgili yersiz şeyler söyledim."

"Kendi aklında olanları abartmasından endişeleniyordum. Kullandığı uyuşturucular insana kendini Dolores dönemi trajedisinde yaşıyormuş gibi hissettirebiliyor."

Hazır konusu açılmışken: Dolores dönemi trajedileri, kullanılan dil ve temada yaptıkları atılımlardan dolayı hâlâ saygıyla anılır. Ayrıca bu trajediler, aşırı duyguların felakete yol açtığı hikâyelerle de bilinir.

"Çatıya hiç Klaasje için... çiçek bıraktın mı?"

"Hayır, çiçek ve şeker vermek pek benim tarzım değil."

"Tamam, demek ki... mayıs çanlarını sen bırakmamışsın." (Sonuçlandır.)

"Evet, bırakmadım."

"Onlar sadece çiçek değildi... Onlar... Devrim... sembolüydü." (Acıyla mücadele et.)

"Etrafa Devrimci sembolü de mi bırakmaya başlamışım, helal olsun bana."

Acıdı mı? Sana mı? Çaresizlikten aklına ne gelirse söylediğinin farkında.

"Klaasje... yas tutuyordu..."

"Biri ölünce neden tonla çiçeğin de onunla ölmesi gerek hiç anlayamadım."

"Yabani çiçek de mi bırakmadın? Mayıs çanı... bile mi?"

Kaşlarını kaldırıyor. "Hayır."

"Sence Lely... hoş biri miydi?"

"Ben ondan hoşlanmıyordum. Duygularını yitirmiş paralı askerler hoşlanılacak tipler olmuyorlar."

"Ondan hoşlanmamanda... daha kişisel bir etmen yok mu? Mesela... kadınlarla ilişkileri."

"Yattıklarını mı kıskanıyorum sanıyorsun? Bak, kadın bulmak sorun değil, ki olsa bile insan öldürmek için yeterli bir sebep değil."

Öz güvenli bakışlarını, şekilli kollarını görüyor musun? Evet, insanlarla yakınlaşma konusunda hiç zorluk yaşamıyor olmalı.

"Sendikayı... korumak istiyor muydun?"

"Evet, elbette ve Wild Pines'ın o yabancıları tutması ne benim hoşuma gitti ne de gördüğün kamyon dolusu insanın."

Üzgünüm ama boş laf ettiğini sanmıyorum.

Ondan nefret etmiyordu, tamam mı?

"Paralı askerlerle... empati yapabiliyor musun? Sonuçta zor bir iş."