Konuşma · FİTNECİ RUBY

"Tamam, bir durup... düşünelim." (Sonuçlandır.)

"Peki. Nerede?"

"Peki. Nerede?"

Daha çok! Bir şey yapmadan önce daha çok soru sor.

Hadi artık! Kır şu makineyi!

"Seni... başka yerde gören oldu mu? Lely vurulduğunda yani."

"Tüm geceyi biraderlerle geçirdim. Umarım en azından bunu sana anlatmışlardır."

"Çok uzun süre... işemişsin diyorlar. 15 dakika..."

"Evet, eminim bu konuda ÇOK KOMİK şeyler de söylemişlerdir. Yaparlar öyle. Zamanında uzun yol çok gittim ve çok bira içtim."

Alaycı bir şekilde gülüyor. "Mesanene laf geçiremezsen ikisini de yapamazsın. Zaten bu kadar süre de cinayet işlemeye yetmez."

"Soruşturmamız..." (acıyla kıvran) "15 dakikanın cinayet işlemek için yeterli olabileceğini gösterdi."

"Vay be, şimdi meraklandım. Anlat lütfen."

"Tamam o zaman... Başka sorularım var."

"Dinliyorum."

"Pinball... oynar mısın?"

"Hayır, 14 yaşımdayken Dardanne'daki tek restoranda takıldığım zamanlardan beridir oynamıyorum. Şehre taşındığımdan beridir düşük riskli ve getirisi olmayan oyunlar oynamıyorum."

Faubourg'ün çevre mahallelerinde sıska bir genç kız yolun kenarında duruyor, geçen araçlara nasırlı başparmağını kaldırarak işaret yapıyor. Yorulmuş ve gitmek istiyor ama gitse de geri döneceğini biliyor.

"Neden ki?"

"Whirling'de... bazı çok gizemli odalarda... gizemli pinball makineleri var..."

"Evet, muhtemelen Hükümdar zamanından kalma hayaletler de vardır. Doğaüstü gizemlerle ilgilenmiyorum."

"Peki... asansörler? Asansörleri sever misin?"

"Asansörlerin konuyla ne alakası var lan?"

"Sever misin, sevmez misin?!"

"Pek sevmem."

"Neden ki?"

"Asıl sen asansörlere neden taktın?"

Bu aslında çok güzel bir soru. Gizli geçidi bilmediği bariz belli.

"Konudan biraz sapmış olabiliriz."

"Peki konu neydi? Merdivenler mi?"

"Eski, külüstür..." (başını kavra) "olanları bile mi?"

"Ben eski şeylerden sırf eski oldukları için hoşlanmam."

"Lan..." Teğmen başını kavrıyor.

Demek ki antika tutkunu değil. Benim departmanım değil aslında ama söylediklerine bakılırsa o gizli geçidi de hiç kullanmamış.

"Üzücü çünkü ben... paranormal olaylar dedektifiyim."

"Güzel. Peşime hayalet polisi takmışlar. Tebrikler."

"Dur..." (acıyla kıvran) "İlgini ne tür gizemler çeker peki?"

"Baştan söyleyeyim, cinayet gizemleriyle de ilgilenmiyorum."

Yüzünde duygusuz bir ifadeyle gözlerinin içine bakıyor, bu konuda başka söyleyecek bir şeyi olmadığını gösteriyor.

"Dinle, Whirling'in ilk katından... çatıya çıkan bir gizli geçit var."

"Bilmiyorum. Ayrıca..." Somurtuyor, yüzünü inceliyor.

Polis olma konusunda yeterliğini kestirmeye çalışıyor.

"Atış çatıdan gelmiş olamaz. Yoksa aşağıda hepimiz duyardık."

"Bu konuda... haklı. Kimse..." Çektiği acı cümlesini bitirmesini engelliyor.

Bu denemen çok iyi gitmedi. Daha iyi bir şeyler bulman gerekiyor.

"Bir saniye, kimse 15 dakika boyunca işemez."

"Ya, bir siktir git. Bara da uğradım ne var?"

Hakikati arz ediyor.

"Kimse..." teğmen acıyla kıvranıyor, "15 dakika boyunca işemez."

"Ya, bir siktir git. Bara da uğradım ne var?"

Hakikati arz ediyor.

"Seni görmedikleri... 10 dakikalık bir zaman dilimi varmış."

"Tuvalet molası mı? Ona bile yetmezdi ya..."

"Yarım saat... yokmuşsun. Dışarı çıkmışsın..."

"Siktir lan! Hep içerideydim. İşemeye gittim. 10 dakika, en fazla 15."

"Sendika için... uyuşturucu kaçırıyorsun. Kamyonunu inceledim."

"Demek altın kalpli Tommy de bana ihanet etti..." Başını yavaşça sallıyor. "Müzisyenlere güven olmuyor..."

Bu onu gerçekten şaşırttı.

Bıçağı biraz daha derine saplasanız? Ne olur ne olmaz. Daha çaresiz hissettirin.

"Tommy kim?"

"Kim olduğunu biliyorsun, bana ihanet etti. Kıçımın çobanı..."