Konuşma · FİTNECİ RUBY

O da bu hikâye artık son bulsun istiyordu ama bu şekilde olmasını tercih etmezdi herhâlde... Sorgu odasından sorgu odasına götürülürken saçları, daha yaşı gelmeden beyazlayacak...

"İyi de Klaasje burada olduğumu bilemezdi. Siz nereden öğrendiniz?"

"İlk tahminin çok da uzak değildi..."

"Titus ve arkadaşları, han'fendi. Bize sahilde olduğunuzu söylediler."

Kim, böylesi bir zamanda bile bir profesyonellik timsali. Kadına ihanete uğradığını açık ve net bir şekilde ifade etmeye çalışıyor.

Duruyor, durumu kabulleniyor. "Eh sikerler... O herifler bir de beni severdi, biliyorum. İnsanlar sevdiklerine böyle yapıyorsa..."

Sesinde donuk bir çaresizlik çınlıyor.

"...geri kalanınız nasıl yaşıyor ulan?"

Senden hoşlanan kimse olmadığını mı söylemeye çalışıyor?

"Açıkçası nasıl yapıyorum bilmiyorum. Buraya öylece denk geldim. Lütfen... battığımız bu çukuru açıklar mısın?"

"Ne çukuru?" Silah tutuşunu düzeltiyor. "Sana ben vurmadım dedim. Bence çok basit."

Vicdanı kuvvetli. Hâlâ kendini savunma fırsatı arıyor.

"Bir saniye, bana... konserve açacağı diyen sen değil miydin? Şahsi bir mesele değil. Açtım gitti."

"Öyle dedim, değil mi? Şimdi de peşimdesin." Alaycı bir şekilde gülüyor. "Yine de alayının amına koyayım."

Bu, onları biraz da olsa affetmesini sağladı.

"İnsanlara... soru sorarak yapıyorum. Sana da soracaklarım var."

"Ne gibi?" Silah tutuşunu düzeltiyor. "Sana ben vurmadım dedim zaten."

"Kendi... biraderlerin bize sahilde olduğunu söyledi."

"Kendi biraderlerim mi?"

"Evet, Titus'tan çaldıkların. Titus'ın kendisi de dâhil."

İnanmayan gözlerle sana bakıyor. "Nasıl ya? Titus'la gücü dengeli bir şekilde paylaştığımı sanıyordum..."

"Neyse, önemi yok. Arkadaşım bile değilken nasıl biraderim olabilirler ki? O herifler bir de beni severdi, biliyorum. İnsanlar sevdiklerine böyle yapıyorsa..."

"Ruby Biraderler... Eski isimleriyle Hardie Biraderler."

İnanmaz gözlerle sana bakıyor. "Ne? Nereye varmak istediğini dahi anlamıyorum."

"Tamam, o zaman onlara Hardie Biraderler de."

"Titus söyledi. İkna etmekte biraz zorlandım..."

"Ya, siktir. Bir de zorlandım diyor götüm. O herifler bir de beni severdi, biliyorum. İnsanlar sevdiklerine böyle yapıyorsa..."

"İşine yaramadı. O bir... kaçaktı. Tutukladık."

"Bunu duyduğuma üzüldüm. O kız tehlikeli oyunlar oynuyordu ama bana yaptıklarına rağmen... böyle olsun istemezdim."

Bir şey söyleme.

"İyi de o burada olduğumu bilemezdi. Beni nasıl buldunuz?"

"Klaasje, onu tutuklamakla tehdit edince çözüldü. Bana her şeyi anlattı."

"Kız arkadaşın öttü."

Acıyla gülümsüyor. "Yok, ötmemiştir. O sağ kalmayı bilir. Sana bir şey söylemişse kendini kurtarmak için demiştir."

"Seni kurda yem eden arkadaşın Klaasje. Lely'yi senin vurduğunu söyledi."

"Ha..." Yüzünde hüzünlü bir gülümseme beliriyor. "Kediciğin pençesi olduğunu biliyordum ama bu kadarını tahmin etmezdim."

"Haklısın. Klaasje yalnızca... şüphelerini ilk paylaşan oldu."

"Paralı askeri sen öldürmediysen... kim öldürdü?"

"Ben nereden bileyim? Defalarca söylediğim gibi, ben onu gördüğümde kafasına mermiyi yemişti bile. Radyoda da kayda değer bir muhabbet dönmedi."

Gözlerinin altı mosmor, sesi yorgun... Geceleri uyumayıp Martinaise'in dört bir yanına dağılan konuşmaları dinliyormuş.

"Polis radyosu mu? Siz... soruşturmayı takip mi ediyordunuz?"

"Kim etmiyor ki?" Omuzlarını silkiyor. "Hâlâ gözümün önüne geliyor, Klaasje'nin odasında yana yatmış..."

"Bedeni hâlâ sıcaktı ama kırık pencereden gelen mavi ışık uzun süredir ölüymüş gibi gösteriyordu."

Klaasje lambayı açmak istemedi. Bir atış daha yapılmasından endişeleniyordu.

"Geldiğimizi nereden anladın?"

"Geçitlerde sesinizi duydum. Uzun süredir de hazırlanıyorum."

"Döşemenin altına mermi saklayarak mı?"

"Demek barakamı buldunuz... Şaşırdım diyemem."

Sesi üzgün. İhanete uğradığını düşünüyor.

"Çatışmaya mı... hazırlanıyorsun? O yüzden mi cephane saklıyorsun?"

"Hazırlanıyordum. Sonra sizi pus enlem kompresörüne kıstırdım. Şimdi iyiyim."

Merminin acil çıkış olduğunu itiraf ediyor.

Baraka karanlıktı. Dışarıdaki dalgalar dinmişti. Dolu silaha baktı, sonra namluyu kırıp içindeki mermiyi çıkardı. Daha değil...

"Bu arada seni satmadı. Çamaşırcı teyzeyi diyorum."

"Ne güzel." Yüzünde küçük bir gülümseme beliriyor. "Sırtımdan bir bıçak eksildi."

Gerçi eksilen bıçağın yerine yenileri eklendi, örneğin Hardie.

"Peki... mermiyi neden sakladın?"

"25 bant ultra yüksek frekansa girmeseniz bu işin sonu benim için çok kötü olabilirdi."

"En kötü senaryoya mı... hazırlanıyorsun?"

"Sen... çaresiz hissediyorsun, değil mi?"