Konuşma · FİTNECİ RUBY

"Sana ne dedi?"

"Benden onunla yukarı çıkmamı istedi. Takıldığı paralı asker yatak odasında, yerde ölü bir şekilde yatıyordu. Yetkililere haber veremeyeceğini biliyordum. O yüzden..."

"Adam... asılmış gibi yaptınız..."

"Klaasje bu planı... bu kadar çabuk hazırlamanı garipsemiş."

"Ne? Hayır. Linç tezgâhlamak onun fikriydi."

Sarsılmış görünüyor. Gammazlanmak şaşırtmadı ama iftira atılmasını beklemiyordu.

"Onun fikri mi?"

"Evet. Çok soğukkanlıydı. Yukarı çıktığımızda o kadar hızlı kendine gelebilmesi gerçekten şaşırtıcıydı. Sanki başka birine dönüşmüştü. Parti kızı gitmiş, yerine başkası gelmişti."

Gözünün önüne geliyor; dudakları hâlâ beyaz olsa da artık pek titremiyor. Hareketleri dikkatli ve odaklı.

"Bana bedeni duşa götürmesine yardım etmemi, orada morarma oluşturmak için boğazına duş başlığını dolayacağını söyledi. Ben Hardie Biraderler'i çağırmaya gidince de onu giydirdi."

Klaasje yaptığı işi iyi biliyormuş. Öyle olmasa bu kadar baskı altında sakin kalamazdı.

Size o konuda da yalan söylemiş.

"Bu... bu kadar sakin olması... kötü..."

"Evet, hayran mı kalsam yoksa korksam mı bilemedim."

"Sence... paralı askeri kendisi öldürmüş olabilir mi?"

"Dikkatleri kendisine çekme riskini alır mıydı? Hayır. Zaten uzaktan ateş edilmiş, yoksa aşağıdan duyardık."

"Söyledikleriniz... doğruysa bile..." Teğmen kendini cümlesini bitirmeye zorluyor: "Bu 'lincin' sonunun..."

"Savaş olacağından şüphelenmedim mi?" Dudaklarını büküyor. "Aklıma geldi ama paralı askerin ölümünün her hâlükârda olumsuz sonuçları olacaktı. Gerçi olayların gidişatına bakınca..."

Bu konuda konuşmak istemiyor. Bunun sebebi, gizleyecek bir şeyleri olması değil, suçlu hissetmek istememesi.

"Neyse, siktir et." Omuzlarını silkiyor. "Bana yaptıklarından sonra artık o insanlardan sorumlu değilim."

Tabancayı tutuşu sıkı, kolları şekilli, duruşu sağlam. Martinaise, değerli bir koruyucusunu kaybetti.

"Hımm... Haklı. Kimse silah sesi duyduğunu... söylemedi. Ben... Çatıda ateş edilmedi."

Bunu düşünmeliydik. Hay...

"Duş başlığı mı? İyi düşünmüş..."

"Sana inanmıyorum!"

"Hangimizin bu 'linç' olayında daha suçlu olduğunu düşündüğün umurumda değil ama adamı ikimiz de öldürmedik."

"Onu Klaasje'nin öldürmediğinden... nasıl emin olabiliyorsun?"

"Atış, uzaktan yapıldı. Aksi hâlde aşağıdan duyardık. Zaten kendine dikkat çekmemek için önemli sebepleri vardı."

"Bu planı bu kadar çabuk... nasıl düşündün?"

"Klaasje... yukarı çıktığınızda... senin hazırda bir planın olduğunu söyledi."

"Bu planı... hemen oracıkta düşünmüş olman çok tuhaf."

"Klaasje... onu ilk gördüğünde bir yanlışlık olduğunu anladığını söyledi."

"Hayır, gerçekten anlamadım. Onu okumak çok da kolay değil. Çok üfürük çektiğini düşündüm. İlk aşırıya kaçışı olamazdı ama nerede o şans... Başı ciddi belaya girmişti."

"Paralı askerlerin planladığı... mahkeme ile ilgili bilgin var mı?"

Kıkırdıyor. "Yapacakları şey için mahkeme demek çok hafif kalıyor. Evet, frekanslarını dinliyordum. 'Soruşturmalarını' bitirdiler."

"Şimdi de biraz gösteri yaptıktan sonra ceza verecekler." Duruyor, dudağını ısırıyor. "O puştlar beni satmış olsalar da... onlar için endişeleniyorum."

"Siz de kendinize dikkat edin. Tuzağa düşme huyunuz var gibi görünüyor."

"Bize tuzak kurmayı mı planlıyorlar?"

"Üçüncü bir paralı askerin şehre gelip mahkemeye yetiştiğini bilmiyordunuz sanırım. Artık biliyorsunuz."

Eğer bir eşek arısı dakikada 40 bal arısı öldürebiliyorsa üç eşek arısı dakikada 120 bal arısı öldürebiliyor olmalı. Hatta birbirlerini de korudukları için daha da fazla...

"Demek üçüncü... Bu çok kötü oldu."

"Söylediğim gibi, dikkatli olun." Başını sallıyor.

Acı artık çekilmez hâle geliyor.

Tepeden tırnağa silahlarla donanmış bu paralı askerler intikam peşinde. Sizde ise yalnızca ağızdan dolmalılar var. Durum iyi görünmüyor.

"Niye herkes bana düşman?"

"Ben de şu an aynısını kendime soruyorum. Neyse, üçüncü bir paralı askerin şehre gelip mahkemeye yetiştiğini bilmiyordunuz sanırım. Artık biliyorsunuz."

"Bir mahkemeyle olacak demiştin..."

İç çekiyor. "Evet. Paralı askerler mahkeme kurup birini Lely'yi öldürdüğü için infaz etmek üzereler."

"Bunu nereden biliyorsunuz?"

"Frekanslarını dinliyordum." Duruyor, dudağını ısırıyor. "O puştlar beni satmış olsalar da... onlar için endişeleniyorum."

"Lely'yi sen mi vurdun?"

"Hayır, ben vurmadım. Sadece linç olayının düzenlenmesine yardımcı oldum. Gerçi senin için çok bir farkı olmaz ya..."

Demek vurmadığını ve sana güvenmediğini söylüyor. Acaba güvenmediği sen misin yoksa Halk Milisleri mi?

"Bu arada, beni kim sattı? Titus mı? Yok..." duraksıyor, "İlk konuşan o olamaz..."

"Klaasje... Apaçık hemcins haini..."

"Ha..." Üzgün bir şekilde gülümsüyor. "Evet, sanırım hayatta kalmaya her şeyden çok değer verdiğini zaten biliyordum."

"Onu tutukladık, intikamın alındı."

"Böyle olsun istemezdim. O kız tehlikeli oyunlar oynuyordu ama bana yaptıklarına rağmen... böyle olsun istemezdim."

Somurtuyor. "Peşinde saçma sapan adamlar vardı. O insan onuruna ters yerden çıktığında farklı biri olacak. Çıkarsa tabii..."

Hapisteyken, partilediği zamanlara kıyasla daha hızlı yaşlanacak. Yazık.