Konuşma · SERVETİYLE IŞIĞI BÜKEN ADAM

"İnsanın modern bir düşünce ekolüyle yıkanmasını mı sağlıyor? Emin misiniz?"

10 saniyede, sınırlar dağılıyor. 20 saniyede, benlik yitimi. 30 saniyede, her şey ham bir gerçeksizliğe doğru farklılaşıyor.

Karpizme fazla batmanın birçok sakıncasından biri bu.

Tamamen saçmalık. Hem karpizm, hem de senin dediğin. Düşüncelerle yıkanılmaz!

"Ihm. Karpizm tehlikeli. Virüs gibi yayılıyor, üniversiteleri enfekte ediyor."

"Tehlikeli mi? Tehlikeli şeyleri severim. Hatta 'adrenalin bağımlısı' denen kişilerden olduğum söylenebilir." Adamdan yayılan ışık, yoğunlaşıyor gibi görünüyor.

Harikaydı. İşi çözmüş olabilirsin.

"Esasında, söylediğimi unutun. Pek anlamlı değil."

"Bizi vaktimizi boşa harcamaktan kurtardığın için minnettarım. Eser hakkında bilmem gereken başka bir şey var mı?"

"Evet. Eserle biraz zaman geçirdiğinizde bütün dünya karpizm ile tanımlanıyor."

"Muhteşem bir kafaya benziyor. Kendim mutlaka deneyimlemeliyim." Adamdan yayılan ışık, yoğunlaşıyor gibi görünüyor.

"Aslında sadece bir boya paleti."

"Sadece boya paleti mi? Peki o zaman değer nerede?"

Parmak uçlarını boya serpintilerinin üzerinde gezdirdiğinde, finans şirketlerinin uzun mesafe iletişimlerinde kullandığı frekanslar açığa çıkıyor.

Bu pek sanat değil. Üzerinde, şirket casuslarının kullandığı görünmez bir pigment olduğunu söyle. Boya paletine sahip olan, gizli iletişimler dünyasının kapılarını açabilir.

"Kesinlikle maddesel biçiminde değil. Fakat dahası var."

"Devam edin. Dinliyorum..."

"Sanatsal yaratım sürecini sanatın kendisi hâline getiriyor."

"Ne orijinal bir fikir! Odağımızı nihai eserden uzaklaştırarak, altında yatan zanaat için yeni bir takdir bakışı kazanıyoruz. Kendi hâliyle genellikle bizden gizlenen bir sanat."

Bu insanlar her şeye bir kılıf bulabilir. Galiba zokayı yuttu.

"Bu, devre bükücülerin bankalara sızmak için kullandığı bir kriptograf."

"Bu her şeyi değiştirir."

Biraz kurumsal casusluk mu? Hemen aklını çeldi. Bravo.

"Eşsiz bir görünmez boya içeriyor. Önemli mesajları gizlemek için kullanabilirsiniz."

"Mükemmel! Bilgilerin düşmanlar tarafından engellenmesi ya da çalınması riski olmadan iletişim kurmanın bir yolunu arıyordum."

Kazandın galiba. Güzel sunumdu.

Görünmez bir pigmenti karıştırmak için kullanıldığını söyle. Boya paletine sahip olan, gizli iletişimler dünyasının kapılarını açabilir.

"Değer, kendiniz keşfetmeniz gereken bir şeydir. Ne görüyorsunuz?"

"Ne görüyorum..." Işık, dikkatini toplar gibi görünüyor...

"Doğrusunu isterseniz sadece amaçsız serpintiler görüyorum."

Fırsatın kaçmasına neden göz yumuyorsun? Ona bir hikâye, bir deneyim ver. Bu eseri alıp kaçırmak, gizlice nikâhı basmak istesin.

"Lütfen, gözden kaçırdığım bir şey varsa ne olduğunu bilmek isterim."

"Sanatçının hayatı zor. Gerçekten zor."

"Ben de size bunu sormak istemiştim. Söylesenize, hikâyesi neymiş? Acı çekmiş mi?"

(Ağırbaşlılıkla onayla.) "Korkunç."

"Anlatın." Işığın içindeki insan formu, sana yaklaşır gibi görünüyor. Yük konteyneri fazla parlaklaşırken retinanda küçük noktalar uçuşmaya başlıyor.

"Detay var mı? Zor durumdaki bazı ailelerin kiralarını ödeyebilmek için organlarını sattıklarını duymuştum. Ayrıca şu korkunç talihsiz durum da var, fakir olunca kendi mutfak alışverişinizi kendiniz yapmak zorunda kalıyorsunuz. Hangisi?"

Bu adam dehşetli hikâyelerden haz alıyor. Sende âlâsı var. Tam bir beyin amcıklaması.

Bu manasız sansasyonculuğa uymamayı tercih etme seçeneğin hâlâ var.

"Organ meselesi. Kızda geriye pek bir şey kalmamış."

"Yalnızca boş bir kabuk..." Kör edici ışık neredeyse melankoliye dönüşüyor.

Bazılarının aksine en azından yüreği yerinde duruyor.

"Ne kadar üzücü bir hikâye. Rhéa'ya söyleyeyim de konuyla ilgilensin. Belki vakıfta bu tür durumlar için burs ayarlayabiliriz."

Zokayı yuttu. İşi çözmüş olabilirsin.

"Daha da kötü bir şey. Bakın, kız Mesque'li çetecilere bulaşmış..."

"Mesque'li çeteciler mi? Yo! Haberleri okumayı kestiğimi söylemiş miydim size? Fazla negatif, moralimi bozmasına izin veremem."

Detayları öğrenmeye o kadar da meraklı değilmiş demek. Çok yazık, güzel bir hikâye hazırlamıştın...

"Anladım ki bu tür sorunlara sadece para fırlatmak ve bitmesini ummak benim sağlığım açısından daha iyi. Böylece o sorunlardan kaçınmak konusunda kendimi suçlu hissetmek zorunda kalmıyorum."

Sana da biraz para fırlatmak üzere gibi görünüyor...

"Aslında yalan söyledim. Mavi yakalı bir muhitten geliyor ama durumu fena değil gibi."

"Ha." Hayal kırıklığına uğramışa benziyor. "Eh, eminim eserlerinde çok ilginç iç mücadeleler betimliyordur. Muhtemelen akıl hastalıkları konusunda. Evet, kulağa uygun geliyor."

"Her neyse, bu eserle ilgili bana söyleyebileceğiniz başka bir şey var mı?"

"Mutfak alışverişi. Zavallıcık her gün Frittte'e gitmek zorunda."

"Her gün mü?" Kör edici ışık neredeyse melankoliye dönüşüyor. "Fakat eser üretecek vakti nasıl buluyor?"

"Aslında durumu gayet iyi gibiydi. Acı çeken biri varsa o benim."

"Siz mi?" Işık sanki göz kırpıyor, biri bir saniyeliğine ışık kaynağını kapatmış gibi. "Fakat biz sizi neden umursamalıyız ki?"

"Durun, bunun neden önemi var?"

"İyi bir hikâyeye sahip olan sanatçının değeri ikiye katlanır. Sizin tecrübeli bir sanat simsarı olduğunuzu sanıyordum, bunu bilmeniz gerek."

Sanatçının sadece çalışmaları değil, kendisi de bir meta oluyor.

Bu çok iğrenç ve son derece etik dışı. Bu işe karışmayı reddetmelisin.