Konuşma · SERVETİYLE IŞIĞI BÜKEN ADAM

"Neredeyse hiçbir şey."

"İşte fikir bu, dostum! Gerisi için çalışmalısınız."

"Nezaketiniz için teşekkürler."

"Rica ederim. Yani..." Gözleri kısılıyor, ışık daha agresif bükülüyor gibi görünüyor.

Yapma be birader. Ondan daha fazla parası olması lazım. Bak bakalım o ganimetten biraz daha tırtıklayabiliyor musun.

"İyi de, Kim! Benim de şu hâlimden daha beter görünme lüksüm yok. Para o yüzden lazım!"

"Hâliniz gayet iyi. Görünüşünüze bakınca zeki bir adamla karşı karşıya olduğumu anlıyorum..."

"İnsanlardan para istemeyi bırakabilir misiniz lütfen? RHM'nin imajı açısından hoş olmuyor. Açıkçası şu hâlimizden daha beter görünme lüksümüz yok."

"Bir kanun temsilcisinin, zengin birinden para istemesini uygun bulmuyorum. Bu durum... RHM'nin imajını kötü etkiliyor, anlatabiliyor muyum?"

"Yapmayınız, burada yolsuzluktan eser bile yok. Ben sadece nazik davranıyorum... Ceplerime bir bakayım."

"Tabii! Ceplerime bakayım."

Kesinlikle başarısız olacak bir yatırım planı sun.

Zaten başarısız olmuş bir şeye para yatırmaktan daha kötüsü ne olabilir?

Tebrikler, her nasılsa başarısız olmakta başarısız olabildin. Bu da, tuhaf bir şekilde, başarılı olduğun anlamına mı geliyor?

Adam, yük konteynerinin uzak ucunda duruyor. Hakkında başka bir şey söylemek güç. Detayları seçemiyorsun ama bunaltıcı bir şeyin varlığını üzerinde hissedebiliyorsun... Sermayenin.

Bu his, vücudundaki tüm kılların, içtimaya hazırlanan askerler gibi esas duruşa geçmesine neden oluyor.

Gözlerini kıs.

Bir terslik var. Işık ışınları, adamın yüzü etrafında bükülüyor ve bin farklı yöne saçılıyor. Galiba fizik kuralları burada işlemiyor. Askıya alınıyor, bozuluyor, yankılanıyor.

Burada dönen fizik kurallarını gözünde canlandırmak anevrizmaya yol açabilir. Çok fazla düşünme!

Ortama hâkim sessizlikte, yalnızca dilin hareket ediyor, sen mırıldanırken kıpraşıyor...

"Vay."

"Hoş geldiniz! Gelin, rahatınıza bakın. Sizi daha iyi karşılayamadığım için özür dilerim. Bugün ziyaretçi beklemiyordum."

Adamı tam olarak duyamıyorsun ama yine de söylediği her kelimeyi anlayabiliyorsun. Çok tuhaf. Bunaltıcı bir uğultu her şeyi örtüyor. Ses, adamdan yeterince uzağa gidemiyor.

"Pekâlâ." Ellerini kavuşturuyor. "Size nasıl yardımcı olabilirim, saygıdeğer beyefendi?" Görebildiğin kadarıyla soğukkanlı bir duruşu var. Jilet gibi bir yazlık takım giymiş. Bir de yat için uygun ayakkabılar.

"Burada ne oluyor?"

"Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz! Pek bir şey yok aslında. Bugün misafirim olması hoş bir sürpriz oldu."

"Merhaba!"

Gözlerini kapat...