Konuşma · SERVETİYLE IŞIĞI BÜKEN ADAM

Hop, HOP. Bütün bu para muhabbeti yüzünden konuyu kaçırdın. Burada ışıkla alakalı olup biten ne? Ona sorman gereken bu!

"Vay, yüksek öz varlıklı olmak harika bir şeye benziyor."

"Hakikaten öyle. Neredeyse tam bir gamsızlık." Başıyla onaylıyor. "İnsan spiritüel açıdan kendini geliştirmeye zaman bulabiliyor."

"Büyük servetinizi vatanınızın zaferi için kullanmanız gerektiğini düşünmüyor musunuz?"

"Hangisi için? İkamet ettiğim Revachol? Yoksa babamın göçmen geldiği Graad? Veya paravan şirketlerimin kayıtlı olduğu Ile‑de‑Casherbrume?"

"Şey, sonuncusu. Ile‑de‑Casherbrume."

"Belki de. Ne yazık ki oraya hiç gitmedim. Eminim güzel bir yerdir ama neticede bir önemi var mı?"

"Devletler, nehirdeki kaya parçalarına benzer. Düşüncelerin serbest akışını yavaşlatırlar. Yeterince zaman geçtiğinde, su o kayaları aşındırıp yok edecek."

"O zaman Graad muhtemelen."

"Bakın, sermaye ve milliyetçilik kol kola verebilseydi bu soruyu sormaya gerek kalmazdı..."

"Yüce Revachol için, tabii ki!"

"Hırsızsınız. Siz burada keyif çatarken dışarıda insanlar kıçını yırtıyor."

"Ve bu? Adaletsiz mi? Bence gayet adil."

"Nasıl yani?"

"Bakın, ben de tıpkı sizin gibi idealisttim. Fakat gerçek şu ki bir kişinin değerini ölçebilmek için piyasa haricinde objektif bir sistemimiz yok. Buna direnmek yerine bunu kabullenmemiz gerek..."

"Kaynakları insanlar arasında bölüştüren görünmez el zalimdir fakat istikrarlı, ölçümlü ve gerçekten de adildir."

"Paranızı adil göstermesi için yine paranızı kullanıyorsunuz."

"Haklısınız. Sermaye birikimi, kendi kendinin ödülü."

"Kesinlikle! Bazen insanların ekonomik eşitlik ve adalet gibi şeylerden söz ettiğini duyuyorum. Fakat söyleyin bana, liberalizm olmasa bugün nerede olurduk? Mağaralarda! Kemiklerle birbirimize vuruyor olurduk!"

"Çok boktan olurdu."

"Kâbus gibi bir senaryo. Kölelik ve şiddet dolu bir dünya. Bu da bizi, modernizmin öz hakikatine geri getiriyor..."

"Şu an bulunduğumuz yerde, insanlığın özgürleşmesi yalnızca sermayenin serbest akışından türeyebilir."

"Dev gibi bir topun üzerinde didişen bir avuç kötü maymun olurduk."

"Kesinlikle!" Katılıyor. "Kölelik ve şiddet dolu bir dünya. Bu da bizi, modernizmin öz hakikatine geri getiriyor..."

"Süper. İlginç bir yanıtım bile yok."

"Böyle yüksek öz varlıkla yaşamanın bunaltıcı derecede heyecan verici olduğu düşünülür ama evet, şu anda da gördüğünüz gibi... bazen sıkıcılığıyla sizi büyüleyebilir."

"Geldiğiniz nokta harika ama sizce o servetin birazını toplumun geri kalanına borçlu olduğunuzu düşünmüyor musunuz?"

"Tabii, zaten ben ekonomiyi canlandırmak için alışveriş yaptığımda onlar da bundan fayda sağlıyor. Bir yarış yelkenlisinin inşası ve bakımında kaç kişi çalışıyor, biliyor musunuz?"

"Milyon mu?!"

"En azından düzinelerce. Tabii gelecekte bunların hepsi otomasyonlu olacak. Demek istediğim..." Parmağını hafifçe havaya kaldırıyor...

"Herkes hak ettiğini kazanır. Bunu insanın elinden almak, zorbalığın dik âlâsıdır."

"Binlerce mi?"

"Yüzlerce mi?"

"Süpermiş. Ama size başka bir şey sormak istiyorum."

"Buyurun."

Aldırış etme.

"Çözmemiz gereken bir cinayet var ama siz herkese para hakkında sorular sorup duruyor, bunun vakayla bir şekilde ilgisi olduğunu iddia ediyorsunuz..."

Adam kıkırdıyor. "Mühim değil. Açıkçası servetim büyükannemden miras kaldı. Kendisi Graad'da son derece yüksek öz varlıklı biriydi..."

"Bu konteynerde ne yapıyorsunuz?"

"Geziyorum! Seyahat için harika bir yol. Eğlenceli, güvenli ve bana bol bol düşünme fırsatı sunuyor..."

Şu aralar pek güvenli olduğu söylenemez ama ensesi kalın bireyler adrenalin bağımlısı oluyor.

"Bu arada ben size bir soru sorayım. Tam olarak neredeyiz?"

Bu takımadanın ilk sömürge günlerinde Revachol, Modern Sur‑la‑Clef'nin habercisi Suresne Krallığı'na aitti. Büyük resimdeki ufak bir ayrıntı ama yine de sözünü etmeye değer.

"Iıı... Gerçekten bilmiyorum."

"Dedektif şunu demek istiyor, Martinaise'deyiz. Revachol'un başkenti olan Jamrock'ın bir semti."

"Ah, Revachol. Ergenliğimde sokaklarında dolaştığımı hatırlıyorum. Stella Maris'te bir bowling salonu vardı... Acaba yerinde duruyor mu?"

"Dışarı çıkıp kendim keşfedemiyor olmam çok üzücü. Son derece yüksek öz varlıklı olmanın kötü yanlarından biri, düşük öz varlıklı bireylerden sürülerin, devamlı olarak para istemek için bir araya gelmesi."

"Yani gideceğiniz yere yük konteyneriyle mi seyahat ediyorsunuz?"

"Akıllıca, değil mi? Ayrıca bizim gibi son derece yüksek öz varlıklı bireylerin sürekli maruz bırakıldığı bütün o hedefli reklamlardan da saklanma imkânı sunuyor..."

"Lüks yatlar, yüksek kaliteli telsiz sistemleri, pus geçirmez dış giyim ve benzerleri. Bir yerden sonra biraz orta sınıf işi oluyor. Biraz burjuva."

"Bunların hepsi çok güzel şeylere benziyor."

"Beni yanlış anlamayın. Güzel şeyler tabii ama belirli bir servet düzeyine ulaştığınızda vaktiniz ve zihniniz, maddi şeylerden çok daha önemli hâle geliyor."

Yürekten konuşuyor. Senin gibi düşük öz varlıklı bireylere kıyasla çok farklı sorunları var. Mesela, hiç sorunu yok.

"Güzel. Bunu çözdüğümüze göre size başka bir şey sorayım."

"Buyurun."

"Ah, yani zengin olmak bu zahmete değmiyor diyorsunuz."

"Ne? Yoo, öyle demiyorum. Zengin olmak harika. Bunu söylediğimi kimseye söylemeyin ama." Bükülen ışık göz kırpıyor gibi görünüyor.

(Esne.) "Evet, epey yorucu geliyor."

"Durun biraz, onlara yardım etsenize? O kadar çok paranız var ki sizin açınızdan fark bile yaratmaz."

"Bütün sadakaları vermeye ömür yetmez. Martıları beslemek gibi düşünün. Sürekli daha fazlası geliyor ve pek bir şey üretiyor gibi de görünmüyorlar. Daha fazla martı dışında."