Konuşma · SERVETİYLE IŞIĞI BÜKEN ADAM

"Tekrar hoş geldiniz, dostum. Size nasıl yardımcı olabilirim?" Yüzünü göremesen de, sıcacık gülümsediğini anlayabiliyorsun.

"Sizde bir tuhaflık var."

"Ne demek istiyorsunuz?" Adamın... benliği, gerçek şaşkınlık belirtileri gösteriyor.

"Nasıl söylenir bilmiyorum... Siz biraz... sanki... farklı görünüyorsunuz."

"Çenemi mi diyorsunuz?"

"Evet, çeneniz."

Teğmen eğilerek fısıldıyor: "Lütfen kendinize hâkim olun."

"Hm. Kimsenin çenem hakkında bir şey söylediğini duymamıştım. Yine de insanların birbirlerine sıklıkla pembe yalanlar söylediğini biliyorum. Karşı tarafın duymak isteyeceğini düşündükleri şeyler..."

"Zengin olmak kimseye insani durumlardan etkilenmeme özelliği vermiyor. Belki de çenem tuhaf ve siz de bunu bana söyleyen ilk kişisiniz. Söylemeniz gerekmiyordu tabii. Fakat söylediniz. Bunun için minnettarım."

"Hayır, hayır. Demek istediğim, ben sizi göremiyorum bile. Sanki ışığa bir şeyler oluyor."

"Ah, onu kastediyorsunuz demek. Evet, bu etkiyi duymuştum ama ben kendim hiç tanık olamadım tabii. Bu, bizim Weiss‑Wiesemann katsayımızla alakalı."

Weiss-Wiesemann katsayısı, bireylerin öz varlıkları arasındaki farklılığı yansıtmak üzere tasarlanan bir orandır. Katsayı 1'e (veya %100'e) yakın olduğunda, bir kişi o gruptaki bireyler arasındaki tüm öz varlığın sahibi demektir. Yapılan gözlemlere göre, Weiss‑Wiesemann katsayısı 0,96 civarlarına ulaştığı zaman, fizik yasaları yüksek öz varlıklı bireyin çevresinde bükülür.

Peki bizim katsayımız ne?

Sen ve bu birey arasındaki Weiss‑Wiesemann katsayısı...

0,9998, devirli.

Bu iyi değil. Senin için.

"Yani şunu mu diyorsunuz, o kadar zenginsiniz ki yüzünüzün etrafında ışık resmen bükülüyor?"

"Diğer şeylerle birlikte... Fakat rahat olun, ben sadece tek basamaklı servete sahip bir milyarderim."

"Gerçekten mi?"

"Yo, gerçekten değil. Esasında epey bir basamak var."

Bu kadar gamsız bir adam en azından üç basamaklı milyarderdir.

"Kim, sen bu tuhaflığı görüyor musun?"

"Öyle bir şey görmüyorum. Açıkçası tek gördüğüm, Martinaise için alışılmadık derecede iyi giyimli bir beyefendi. Bir yük konteynerinin içinde. Bunun tuhaf olduğunu kabul ederim."

"Evet. Size cidden tuhaf göründüğünü anlayabiliyorum. Konteynerimin yani."

"Rahatım."

"Güzel."

"Neyimizle?"

"İstatistiksel bir şey. Özetle, son derece düşük öz varlıklı biri son derece yüksek öz varlıklı biriyle karşılaştığı zaman bazı fizik kuralları geçerliliğini yitiriyor."

"Bir şey değil. Söylediğimi unutun."

"Buyurun, çekinmeyin."

"Sanki ışığa bir şeyler oluyor."

"Cidden önemli değil."

Teğmen epey rahatlamış görünüyor.

"Eh, tamam o zaman. Başka soru."

"Soruşturmama dönmem gerek. Vakit ayırdığınız için teşekkürler." (Bitir.)

"Çok memnun oldum. Ne yazık ki yakında gitmem gerek. Bir sonraki karşılaşmamızda, yatırımımın durumuna dair bilgi almayı bekleyeceğim!"

"Hoşça kalın, dostum. İç huzurunuz sizi mutluluğa götürsün."

"Çok memnun oldum. Ne yazık ki mevcut yaşam tarzım, herhangi bir yerde kısa süreden fazla kalmamı engelliyor. Belki bir gün tekrar karşılaşırız, uzaklarda bir yerde..."

"Uğradığınız için teşekkür ederim. Bana sunmak istediğiniz bir fikriniz olursa dinlemek isterim."

"Neden bu kadar çabuk gidiyorsunuz? Daha konuşacağımız çok fazla şey var gibi gelmişti. Ah, neyse. Görüşmek üzere!"

"Yerel sanat piyasasına girmeyi düşündünüz mü?"

"İşte bu. Milton 32-8 tıklatmasını yaptığınız an anlamıştım zaten. Siz de bir girişimcisiniz!"

"Eh, beni sizin için yatırımda bulunmaya ikna ettiniz bile. Lütfen devam edin, bu fırsatı anlatın. İlgileniyorum."

"Durun, Milton 32-8 tıklatması mı?"

"Evet. Biz koyuların birbirini tanımasına yardımcı olan özel tıklatma. Neredeyse unutmuştum."

Milton 32-8 tıklatması, verilerin sese çevrilmesiyle oluşturulmuştu. Dünyanın en kârlı bankasının, 30'ların en kazançlı yıllarındaki zaman serisi verilerine dayanıyordu. Grafiğin tepe noktaları, tıklatmayı oluşturan ritme dönüştürülmüştü.

Aşırı zenginlerin gizli tokalaşma hareketi. Üyelikle girilebilen yelken kulüplerinde ve mirasyediler için düzenlenen isolalararası balolarda yayılır. Senin nereden bildiğin ise muamma.

"Ama konudan sapıyorum. Bana iş teklifinizden söz edin. Can kulağıyla dinliyorum." Yüzü, kör edici ışıkta bozuk görünüyor, yanlardan uzuyor ve bükülüyor.

"Geçenlerde muazzam potansiyele sahip yerli bir ressam keşfettim." (Cindy'nin şaheserini göster.)

"Ressam demek? Yeni varlık gruplarına genişlemeler yapmak daima ilgimi çeker. Sanatçı kim?"

"Cadı. Aslında şöyle diyelim, Şeker Cadı."

"A ha. Peki ya eserin ismi?" Kalın emülsiyon tabakasıyla kaplı dikdörtgenimsi plastik parçaya iyice bakmak için eğiliyor.

"Sekizinci Müdürün Mezbahadaki Zor Anları."

Üç saniye kadar hiçbir tepki belirtisi gelmiyor. Sonra...

"Muhteşem şeyler değil mi isimler? Bir kişiye dair fikrinizi tamamen değiştirebiliyorlar. Bu durumda, bir esere dair."

Sessiz kal.

"Yatırım yapmadan önce eser hakkında daha fazla bilgi almalıyım. Bu varlığın zamanla değerleneceğini nereden biliyorum?"

Önemli olan tek soru bu. İlginç bir yem atamazsan adam kaçar.

Unutma, sadece bir tablo satmıyorsun, bir hikâye satıyorsun. Adama o paraları sökülmesi için bir sebep ver.

Yalanla hiçbir yere varamazsın. Gerçeklerden kaçamazsın, er ya da geç seni yakalar.