"Bir saniye dedektif..."

Ah, doğru. Sağlık sorunların vardı.

"Kim olduğumu biliyor musun?"

"Evet, kaderin üzerime yağdırmaya layık gördüğü talihsizliklerin sonu yok."

"Tabii, tabii ama... Bana kendimden bahsedebilir misin acaba? Yani, kimim ben?"

"Sen kim misin? Sen bir süre önce insan görünümünü kaybetmiş birisin. Hadi sadede gel, yapacak daha önemli işlerim var."

"Ben kader mader bilmem. Tıbbi bir mesele konuşmak istemiştim."

"Konuşalım o zaman. Saat işliyor."

"Sana bu kadar zahmet verdiğim için özür dilerim..."

"Of, üzgün sarhoş saçmalıklarına girme de sadede gel. Şikâyetin nedir?"

"İyi talih. İyi talih demek istedin, değil mi? Şu anda ihtişamımın ışığıyla aydınlanıyorsun."

"İhtişamınla aydınlanıyorum, evet. Resmen içinde boğuluyorum. Lütfen ben tamamen boğulmadan önce şikâyetinin ne olduğunu söyle."

"Evet, zor zamanlardayız ama en azından bitti. Yani neredeyse bitti..."

"Muhtemelen senin için öyledir. Ben akciğerlerimin senin karaciğerinden çok daha fazla yaşayacağını düşünüyorum." Duraksadıktan sonra devam ediyor. "Bu kutlanacak bir şey değil tabii."

Kutlanacak bir şey değil derken kendisinin uzun ömrünü mü, yoksa senin kısa ömrünü mü kastetti?

Ortaya karışık ama hemen havalara girme, senin için üzülmüyor.

Hemen havalara girme, seni özleyecek değil.

"Benim için yapabileceğin herhangi bir şey yok mu?"

"Ne yapayım, yine kan testi yapıp bütün vücudunun nasıl ayvayı yediğini mi söyleyeyim? Bedeninde iflas eden her şeyin bir özetini mi istiyorsun yine?"

"Evet. Gerçekleri duymak istiyorum!"

"Gerçekleri, hakikati mi duymak istiyorsun? İçkiyi bırak, magnezyum ve D vitamini al. Burası bir karakol, huzurevi değil. Zirveyi geride bırakmış rock yıldızlarıyla uğraşacak bütçemiz yok."

Mevzu politik yani! Politik nedenlerden ötürü ihmal ediliyorsun...

Para muhtemelen yaşlı bir yaltakçının tekine...

"Ve hayır, bu konudaki politik yorumlarını duymak istemiyorum. Hatta şu anda yapacak işlerim var. Salağın biri siyanoakrilatla göz kapaklarını yapıştırmış. Mack Torson'a benziyor."

"Çiyanoaktilat değildi ya... Yapıştırıcıydı doktor."

Siyanoakrilat zaten bir yapıştırıcı.

"Ne demek istediğini anladım. İşe döneyim madem."

"Dön bakalım. Benim gitmem gerek. Salağın biri siyanoakrilatla göz kapaklarını yapıştırmış. Mack Torson'a benziyor ama gözleri şiştiğinden anlamak güç."

"Yok, bu şu anda halledebileceğim bir şeye benzemiyor."

"Yaramazlık yaptım ve birinin beni cezalandırmasını istiyorum."

"Ah, sen miydin... Jamrock'ta bu tür işlerde becerikli bir kadın tanıyorum ama... seni onun başına sarmak istemem. İyi şanslar dedektif."

"Hafızamı kaybettim. Tamamen."

"Uyuşturucu ve alkolle kendine o kadar çok zarar veriyorsun ki buna hiç şaşırmadım."

Sesinde en ufak bir şaşkınlık yok. Sadece umursamaz bir üstünlük var.

"Şaşırmadın mı? Peki. Başka ne diyeceksin?"

"Başka ne diyeyim ki? Beyin doktoru değilim ben. İyi yanından bak, artık yepyeni bir hayatın var. İyi değerlendir."

Size inanmıyor mu, yoksa sizi umursamıyor mu, söylemesi güç.

"Sonra o leş gibi schnapps kokan şerefsiz Gottlieb, kasap odasına girmemi söyledi..." Hikâye anlatma moduna giren polis memuru Fischer, devam ediyor. "'Emin misin doktor?' diye sordum, o da olabildiğince soğukkanlı bir şekilde, 'Acı çekiyorsan o yavruyu çıkarmamız lazım,' dedi."

"Sonra da diğer odada parti devam ederken oracıkta apandisimi aldı. Acıdan ve içtiğim schnapps'lardan sayıklıyordum resmen ama kendi kendime Gottlieb'in çok iyi dikiş attığını düşündüğümü hatırlıyorum."

"Bir ay sonra, ona doğru düzgün teşekkür etme fırsatını bulduğumda bu olayı hiç hatırlamadığını öğrendim. Gottlieb işte. Şeytanla iş yapmıyorsa ben de ne olayım. Şerefe!" Bira bardaklarının tokuşma sesi, kalabalığın sohbet sesine karışıyor...

"Galiba kalp krizi geçirdim..."

"Ve hayatta kaldın! Tebrikler. Hareket edebiliyor musun?"

Sayılır ama göğsün fena yanıyor...

"Evet..."

"Çok iyi! Daha ne olsun? Ben olsam kafaya takmazdım. Senin yaşındaki polisler her zaman kalp sorunları yaşar. Hem, ölüm de yaşamın doğal bir parçasıdır."

Kabul et. Beden de bir eşyadır ve eşyalar bozulur. Kalanı da bozulmadan elindekileri değerlendirmeye bak.

"Ben olduğumu nereden anladın?"

"Anlamamıştım aslında ama onaylamış oldun. İçkiyle aran nasıl?"

"Harika! Soruşturmada bana çok yardımcı olduğunu düşünüyorum!"

"Harika. Sana bir madalya takalım... Yapmam gereken bir otopsi var. Balık zehirlenmesinden ölen Chester McLaine diye biri."

"Ulan... Ben ölmedim, sadece canım yanıyor, tamam mı?"

"Bırakmaya karar verdim. Tamamen, sonsuza dek..."

"Sevindim. Soruşturman bitince yanıma uğra, bir kan testi yapıp karaciğerinin ne kadar 'sonsuza' dayanacağını söylerim."

"Artık bundan bahsetmek istemiyorum."

"Harika. Yapmam gereken bir otopsi var. Balık zehirlenmesinden ölen Chester McLaine diye biri."

"İçmemek için gerçekten çok çabalıyorum."

"Biri kalbimi kırdı doktor."

"Galiba ışığa aşırı duyarlı olmaya başladım..."

"Akşamdan kalma olduğun içindir o... Senden gelen radyo dalgaları bile içki kokuyor." Bir an duraksadıktan sonra devam ediyor. "Gözlerin de seğiriyor mu?"

(Yalan söyle.) "Hayır."

"Güzel. Tansiyonunla yaptığın deneylerin görüşüne kalıcı zarar vermesi büyük sıkıntı yaratırdı. Senin için yani."