Kız seni tamamen görmezden geliyor. Sanki onun için hiç yokmuşsun gibi.

Kız seni tamamen görmezden geliyor. Sanki onun için hiç yokmuşsun gibi.

"Yine öyle sinsi sinsi ne yaklaşıyorsun lan? Boğazlayacak mısın beni? Uzak dur benden it!"

"Öyle sinsi sinsi ne yaklaşıyorsun lan?" diye fısıldıyor. "Uykumda gırtlağımı mı keseceksin?"

Belli ki arkasında durulmasından hoşlanmıyor.

Mantık hatası! Şu anda uyumuyor ki.

"Beni gebertmeye mi çalışıyorsun lan it?" Sesi neredeyse duyulamayacak kadar alçalıyor. "Boğazlayacak mısın beni?"

Dikkat et, asıl onun seni gebertmesi daha muhtemel...

"Hayır canım, öyle şey olur mu?"

"O zaman niye öyle sessiz sessiz yaklaşıyorsun? Hamle yapmaya kalkarsan seni anandan doğduğuna pişman ederim, it. Pişman ederim."

"Şu an uyuyor musun ki?"

"Laf ebeliği yapma lan it... Kendini çok mu akıllı sanıyorsun..." diyor tıslayarak.

"Seni korkuttuysam özür dilerim." (Bitir.)

"Fägäri..." diye fısıldıyor sen yavaşça uzaklaşırken. "Anca gidersin, koyduğumun kuru götü."

"Ölsem de ötmem, it." Çitin arkasına saklanıyor.

"Evladım, konuş benimle."

"Söyledim dinlemediler, bana katil dediler..." Çitin arkasında neredeyse kayboluyor. Sadece şapkasının tepesi görünüyor.

"Kullandığın o tuhaf kelimeler ne anlama geliyor, kızım?"

"Ben ormandan geliyorum, kyttä vittu... İnan sen orada bir gün bile hayatta kalamazsın... Benim neler gördüğümü bir bilsen..."

"Bayanı rahatsız etmesene lan. Siktir git buradan!"

Uzaklaş. (Bitir.)

"Bak evladım. Şu iğrenç koku beni bile kusturdu ama sen..."

"Sakın yaklaşma bana, it herif. Bir adım daha atarsan seni çıktığın deliğe geri gönderirim."

"Çocuğum, bir şey diyeceğim!"

"Ben nereden senin çocuğun oluyorum lan? Oldu olacak ekmek almaya yolla beni..." Parmağını silaha benzeterek şakağına dayıyor. "Ölsem de ötmem!"

"Lan rahat bıraksana şu kızı amına koyayım! Bir şey diyeceksen bana de!"

Kızmış demek... Çok enteresan.

"Hop, çitin arkasındaki velet!"

"Benimle uğraşırsan pişman olursun, it. Elini kana bulamış biriyim ben." Şapka daha da alçalıyor. "Şu an hayal görüyorsun. Ben aslında yokum."

Çitin arkasından şapkasının tepesini hâlâ görebiliyorsun.

"Cuno, bu it dibime dibime giriyor," diye tıslıyor. "Beni gırtlaklamak istiyor galiba."

(Bitir.)

Bir adım daha yaklaş.

"Ben yavaştan tüyeyim, Cuno. Yoksa bu it beni içeri tıkacak."

Kız gayet ciddi. Sesinden ne kadar korktuğu anlaşılıyor.

"Sadece sana birkaç soru sormak istiyorum." (Bir adım daha yaklaş.)

"Ben çok uzaklara gidiyorum, Cuno. Elveda sana!"

"Ne oluyor lan burada? Yine ne haltlar karıştırıyorsun, it?"

"O kadarcık mesafeden ıskalamayı nasıl başardın lan? Amına koyduğumun kolsuz iti... Gördüğün gibi artık ÖLÜMSÜZÜM!"

"Bana artık kimse hiçbir şey yapamaz." Yüzüne ve ardından vücuduna dokunuyor. "Sonsuza dek buradayım. Yakanızdan asla düşmeyeceğim, pol‑itler! Siktiğimin şişko itleri. Amına koyduğumun balıkçıları."

"Balıkçılığın konuyla ne alakası var?"

"Kapa çeneni, näkki..."

"Hadi artık, gitmemiz gerek." Teğmen elini omzuna atıyor.

"Tamam, peki... Sorun yok. Burada işimiz bitti." (Bitir.)

"Olmaz Kim! Şu näkki ne demekmiş öğrenmeden gitmem!"

"Denizkızı demek..."

"Näkki ne demek ki?"

"Denizkızı demek..."

"Tamam, peki... Burada işimiz bitti." (Bitir.)

"Niye ateş etmedin lan? Ödlek herif... Öyle mal gibi silahı sallamak kolay, silahı çektin mi sıkacaksın. Sıkıysa sıksana lan. Sıkıysa sıksana. Bok sıkarsın."

Ödleklik edip ateş etmeyi başaramadığın için kız olduğu yerde kalmaya devam ediyor. Attığı aşağılayıcı bakışları bedeninin her bir zerresinde hissediyorsun.

Bu çocuk ötekinden çok daha beter.

Parmak boğumları çite tutunmaktan bembeyaz olmuş. Belli ki günlerdir tüm öfkesiyle birlikte burada.

Çitlerin arasından geçen hafif esintinin uğultusu duyuluyor. "İt ipini koparmış! Ortalığın amına koymadan önce siktir git buradan!"

"O sen misin? Rüzgârın bulmamı öğütlediği Deniz Yıldızının Çocuğu sen misin?"

"İt benim kim olduğumu merak ediyor demek? Hemen söyleyeyim, ben senin AMINA KOYACAK kişiyim. Oldu mu?"