"Ah, tekrar hoş geldiniz. Aradığınız bir zar mı vardı?"

"Ah, tekrar hoş geldiniz. Aradığınız bir zar mı vardı?"

"Whirling‑in‑Rags'in arkasında linçlenen adamla ilgili ne biliyorsun?"

"Doğrusunu söylemek gerekirse hiçbir şey. Onu tanımıyordum."

Kim takar cesedi? Hadi ona laneti sorsana!

Teğmen defterine bakıyor, sonra da büyük camın altındaki kadına...

"Pencereniz direkt olarak avluya bakıyor. Geçen pazar akşamı olağandışı hiçbir şey görüp duymadığınızı mı söylüyorsunuz?"

"Üzgünüm dedektif ama bildiğiniz üzere genelde çalışırken kulaklıklarım takılı olur. Günlük kargaşanın çoğunu camın ardında bırakıyor."

"Günlük kargaşa derken?"

"Whirling'in arka avlusunda hep bir şeyler oluyor..." Örnek bulmak için duruyor.

"Gündüz vaktinde o çocuklar orada genelde... ve son zamanlarda orada takılan bir sürü sarhoş işçi görüyorum. Grev yüzünden olmalı."

Cinayeti duymuş ama görmemiş, beyim.

Seni hayal kırıklığına uğrattığı için hiç üzgün değil. Bir cinayet soruşturmasında birini ele vermek onun rutin yaşam tarzına ters olurdu.

Pencereden yukarı bakıyor... Soluk bir ışık içeri vuruyor. "Ama korkarım o vahim pazar gecesi kimseyi görmedim."

"Pazar geceleri de hep böyle çalışır mısın?"

"İnsanlara zar yapmak garip bir meslek ama hoşuma gidiyor ve bu işi yapmayı, evde oturmaya tercih ediyorum."

"Anladım. Cevapların için teşekkürler." (Sonuçlandır.)

Başıyla onaylıyor.

"Başka bir şey var mı, memur bey?"

"Yani bir dakika bile olsa gözlerini işten ayırıp pencereden dışarı bakmadın mı?"

"Bakmış olabilirim." Kabul ediyor. "Ama o zaman tek gördüğüm şey karanlıktan bana geri bakan yansımam olurdu."

Burası aydınlık... ama avlu gece karanlık oluyor.

"Dışarısı karanlıkken avluda bir şeyleri seçmek gerçekten zor oluyor. Ayrıca... ben işime tam odaklanmışken pek kalkıp camdan bakmam."

Bu kişi, odaklanmayı her şeyin üstünde görüyor. Keskin bakışlarını önündeki aletlerde tutuyor.

"Peki, diyecek bir şey yok öyleyse."

"Cidden mi? Kocaman avlu manzaran var ve pazar gecesi hiçbir şey görmedin ve duymadın, öyle mi?"

Kim takar cesedi? Burada bir Habis Mahluk'la karşı karşıya olabiliriz!

"Zarımı almaya geldim."

"Harika. Manyetik zar setinin fiyatı 10 reál."

(Parayı ver.) "Buyur."

"Yaparken çok eğlendiğim bir set oldu bu," diyor kadın, çekmecesini açıp sana parıltılı bir çift zar uzatıyor.

Zarlara bak.

Göz kamaştırıcı! Sanki elinde minik disko topları tutuyormuşsun gibi.

"Şu anda üstümde para yok aslında."

"Veresiye sipariş almıyorum. Paranız olduğunda geri gelin."

"Tabii ki. Bir özel yapım zar, yedi reál."

(Parayı ver.) "Buyur."

"Wirrâl Untethered için çok amaçlı bir zar," diyor zar ustası, çekmecesini açıp sana zarını uzatıyor.

Zara bak.

Buz gibi. Zarı elinde tutmak bile vücudundaki tüm tüylerin ürpermesine sebep oluyor. Koyu renkli reçinenin içinde timsah çenesinden yontulmuş küçük bir kemik parçası olduğunu görüyorsun.

"Bir adet standart Wirrâl rol yapma oyunu zarı," diyor zar ustası, çekmecesini açıp sana zarını uzatıyor.

Zara bak.

Her bir yüzüne özenle farklı bitki sembolleri işlenmiş, kırmızı renkli ve zarif bir zar.

"Sipariş ettiğiniz lanetli zar burada," diyor zar ustası, çekmecesini açıp sana üstünde altı farklı ifade olan minik siyah bir küre uzatıyor.

İfadeleri oku.

İfadeler şöyle: "Tanrı kayıtsız", "Her şeyi al", "Her şeyi kaybet", "50/50", "Hiçbir şey" ve "Pus".

"Bu ne şimdi?"

"Zar," diyor hafifçe gülümseyen zar ustası. "Atmayı deneyin."

"Hayır, deli değilim ben. Lanetli bir zarı atmak istemiyorum."

"Nasıl, korkutunuz mu yoksa?" Zar ustası gülmeye başlıyor. "Memur bey, size büyü yaptığımı düşünmüyorsunuz herhâlde, değil mi?"

"Emin olun cadı değilim ben. Rasyonel bir dünyada yaşıyoruz. Kara büyü diye bir şey yok."

"Tedbiri elden bırakmamak gerek."

"Tabii. Ama inanın, zar lanetli değil. Ne yaptığını anlatayım size."

"Altı yüzlü zar taklidi yapan bir küre. Her atış sonucu ifadelerden biri yukarı bakıyor. Bu zarın anavatanı Iilmaraa'dır. Zamanında fal bakmak için kullanılıyormuş..."

"Fakat zarı yaparken ağırlığını ayarladım. Böylece onu her attığında aynı sonuç çıkıyor: Tanrı kayıtsız. Bizim lanetimiz bu."

Aslında durum kadının söylediğinden daha da vahim. Tanrı öldü... Terk edilmiş bir çağda yaşıyoruz.

"Yani sonucunun bir önemi yok, öyle mi?"

"Ölümle yüz yüzeyken... hayır."

"Sana katılmıyorum."

"Öyle mi?" diyerek kaşlarını kaldırıyor.

"Benim tarzıma pek uygun değil, fazla ürkütücü."