Yine kendini o kocaman eski pencereye bakar hâlde buluyorsun...

Yine kendini o kocaman eski pencereye bakar hâlde buluyorsun...

"Orada bir şey var."

"Hee. Anan."

Pek de iyi bir anne şakası değil ama salondakiler yine de gülüyor. Bu anne şakaları da hep amacına ulaşır.

Camdan dışarı bak.

Dallardan birine bağlanmış sarı bir kurdele var. Zamanla solmuş, açık sarı renkte. Çalıların karaltısı arasında ufak bir renkli nokta. Kurdelenin ucunda, bronz bir anahtar sallanıyor.

Biri anahtarı çalıların arasına saklamış ve kolay bulunabilmesi için sarı kurdele bağlamış.

Yukarıdaki bölmeye epey yakın. Bölmeyi kaydırıp açarak alınabilir. Kesinlikle tesadüf değil bu.

"Biri çalıların arasına bir anahtar saklamış." (Pencereye işaret et.)

"Ha?" İri yarı adam, arkasına bakıyor.

"Adamlarının anahtarı bana vermesi lazım."

"Bence de şişkonun ayağını kestirmesi lazım çünkü kokusu canıma okuyor. Her zaman her istediğimiz olamıyor."

"Sıçayım, Dennis. Elimden gelen bir şey olmadığını biliyorsun!" Ağlak sesi, duruşuyla tamamen zıt.

"Kusura bakma puşt! Bu adamlar sana yardım etmez. Çalılara doğru dalışa geçmen gerekecek gibi. Alıç dalları fena çizer!"

"Çalılardaki hâlini keyifle seyredeceğim..."

Yaşlı adam, şiddetli bir gümbürtüyle ayağa kalkıyor, pencereyi iterek açıyor, alıç dalındaki anahtarı alıp masanın üzerinde sana doğru itiyor.

Anahtarı al.

Anahtar pirinçten. Dip kısmına "Atölye, Yedek" yazısı oyulmuş. Yaşlı adam pencereyi kapatıyor ve sessizce yerine oturuyor.

"Hadi be birader. Alt tarafı biraz eğleniyorduk! Ne zararı vardıysa..."

"Sizin zırvalarınızı dinlemekten bıktım."

(Elindeki anahtara bak.) "Acaba hangi kapıları açıyor?"

"Mutfaktaki mavi kapının anahtarı. İçerideki not, atölye anahtarının pencerenin arkasında olduğunu söylüyordu. Bu o anahtar." Mavi defterine not alıyor.

"Mutfaktaki mavi kapının anahtarı. Sizin gözden kaçırdığınız bir not vardı. Atölye anahtarının pencerenin arkasında olduğunu söylüyordu. Bu o anahtar." Mavi defterine not alıyor.

"Mutfaktaki kapıyı açabilir. Mavi kapıyı." Elindeki anahtara bakıyor. "Üzerinde 'Atölye, Yedek' yazıyor. Belki orada bir atölye vardır?"

Denemeye değer.

"Çatıda kilidi olmayan açamadığımız bir kapı vardı. Belki de aşağıda kilidi olan bir kapı vardır?" Etrafa bakıyor. "Mutfağı araştırmalıyız."

"Mutfağın bununla ne alakası var lan?" Dövmeli adam anlamıyor.

"Hazır oraya girmişken şişkoya atıştırmalık bir şeyler hazırla." Sırıtıyor. "Midesi nasıl gurulduyor, duymuyor musun?"

Duyuyorsun; epey korkutucu.

"Hiç komik değil, Dennis."

Mutfak, binanın henüz etraflıca incelemediğin tek kısmı. Denemeye değer!

"Şey yazıyor... 'Atölye, Yedek'." Elindeki anahtara bakıyor. "Dün mutfakta gözüme çarpan bir kapı var. Çok maviydi. Belki orada bir atölye vardır?"

"Epey eski bir bina, kim bilir..." Omuz silkiyor.

Omuz silkmesi samimiyetsiz. Bir anlığına da olsa ilgi duydu.

"Epey eski bir bina, kim bilir..." Omuz silkiyor.

"Epey eski bir bina, kim bilir..." Omuz silkiyor.

Omuz silkmesi samimiyetsiz. Bir anlığına da olsa ilgi duydu.

Mutfak, binanın henüz etraflıca incelemediğin tek kısmı.

"Epey eski bir bina, kim bilir..." Omuz silkiyor.

(Bitir.)

"Teşekkür ederim." (Yaşlı adama başınla selam ver.)

"Kendini gebert de bana borcunu öde, polis. Hâlâ o konuda bahse varım."

Bu adam konuşurken bir sessizlik oluyor. Titus'ın aksine, ondan korkuyorlar. Öylesi bir saygı uyandırıyor.

"Bana teşekkür etme." Yaşlı adam, çiğnemelik tütün paketini çıkarıyor. "Anahtarın sikimde bile değil."

"Belki bu Ruby'nin çatıya ulaşmasıyla bir şekilde bağlantılıdır?"

"Gizli geçit teorini mi diyorsun?" Kafasını iki yana sallıyor. "Her yolu deniyorsun, polis efendi. Anahtar onunsa ne diye geri koysun?"

"Titus'tan bilgelik kırıntıları: Her şey bir şeyle bağlantılı değildir. Anahtarlar öylece ortalıkta durur. Dağınık bir dünyadayız."

Bunları öfkeyle söylemiyor. İçten bir nasihat.

"Bu anahtarın neden sendika locası penceresinin hemen dibinde asılı olduğunu bilen var mı?"

"Orada olduğunu bile bilmiyordum..." Adam önce elindeki anahtara, sonra salona bakıyor. "Beyler?"

"Hiçbir fikrim yok."

"Hiç görmedim. Burası bizim salonumuz olmadan önce biri oraya saklamış olmalı."

"Belki de o gece Ruby çatıya bu şekilde ulaşmıştır? Bu anahtarı kullanarak."

"Çılgınca bir teori, polis efendi. En kötüsü de ne, biliyor musun? Hoşuma gitti. O bu locaya defalarca gelmişti. Atölye rotasına erişmesini sağlamış olabilir bu."

"Patron, onun adına bahane bulmak istemem ama..." Duruyor.

"Konuş, Glen."

"Anahtarı aldıktan sonra neden geri koysun ki?"

"Glenny ve kız arkadaşına da bakın hele!"

"Dediği mantıklı, Kelebek. Bu işi Ruby'nin üzerine yıkma konusunda bir sürü tutarsızlık var. Onu bulduğunda dikkatli ol, polis. Adil ol. Kendisini savunmasına fırsat tanı."

Bunları öfkeyle söylemiyor. İyi niyetli.