Teğmenin turuncu ceketli tanıdık silüetini görüyorsun. Acıdan dolayı önce çift, sonra…

"Evet. O da hayatta."

"Ben kaçındım."

"Sonra ben de onu vurarak yaraladım, bu sırada da Glen'in omurgasına bir mermi isabet etti." Başını sallıyor. "Hedef bendim. Glen'i kaybettik." Duruyor.

"İntikam almak için nişancıları sizi vurmaya çalıştı. Göğüs zırhınıza isabet etti... Merminin sekişini duydum. Ona nişan alabileceğim bir konum arıyordum."

Sesi, vurulmandan önce bu konumu bulamadığı için çok az üzgün geliyor.

"İntikam almak için nişancıları sizi tüfeğiyle vurdu. İsabet ettirdi. Ona nişan alabileceğim bir konum arıyordum. Bulduğumda..."

"Ben bir katilim..."

"Siz bir RHM memurusunuz." Cevap vermeni beklemeden devam ediyor...

"Ben onları katillerin katili olduğum konusunda uyarmıştım."

"Evet, uyarmıştınız." Teğmen, yüzünde tuhaf bir ifadeyle sana bakıyor. Sonra devam ediyor...

Bu katillerin katili, sözünün eri biri.

"Ne mi oldu? Başçavuşu vurmaya çalıştınız. İsabet ettiremediniz. Çatışma çıktı."

"Sonra... ne oldu?"

"Ne mi oldu? Başçavuşa el yapımı bir petrol bombası attınız. Çatışma çıktı."

"Bunu bana kravat yaptırdı."

Cevap vermiyor, ceketinin cebinde bir şeyler arıyor.

Muhtemelen sigara arıyor.

"El yapımı bir petrol bombası atmaya çalıştınız. Iskaladınız. Sonra tuhaf bir ses tonuyla 'Tam bir fiyasko, biraderim' dediniz. Çatışma çıktı."

"Bunu bana kravat yaptırdı."

Teğmen cevap vermek yerine ceketinin cebinde bir şeyler arıyor.

Muhtemelen sigara arıyor.

"Ne mi oldu? Durumu diplomatik yolla çözmeyi deneyip ilk olarak onların saldırmayacaklarını umduk. Saldırdılar. Emri başçavuş verdi."

"Hayattayım..."