"Kardeşimizi asıp sonra da konuşarak kurtulabileceğini mi sandın?" Gözleri parlıyor.

Kortenaer'i vur.

Silahın namlusundan duman ve ateş püskürüyor ve patlamanın etkisiyle elin uyuşuyor...

"Ellerimde hissediyorum... Ayaklarımda hissediyorum..."

Kortenaer'e bak.

Yanağında bir delik var. Geriye doğru yalpalarken delikten kan fışkırıyor, gözleri öfke ve hayretle dolu, gırtlağına dolan kandan fokurduyor, anlaşılmaz bir şeyler homurdanıyor...

Korkuyla şişmiş dudakları hareket ediyor, bir şey söylemeye çalışıyor: "Vurun onu, vurun onu!" ama bunu söyleyemiyor.

Namludan yükselen dumanların ardına bak.

Duman rüzgârla beraber batıya doğru süzülüyor. Meydanda şiddetin patlak verdiğini duyuyorsun, yavaşça, ters akan bir şelale gibi.

Küçük bir patlama mermiyi hazneden fırlatıyor. Bir duman bulutuyla adamı göğsünün tam ortasından vurarak zırhtan hafif bir tık sesi çıkarıyor.

Zar sesi gibi.

9 milimetrelik namludan doldurmalı merminin kinetik enerjisi zırhın göğüslüğüne ve ellerine eşit bir şekilde dağılıyor.

"Hadisene. Bir daha dene." Adam yerinden kımıldamıyor bile. Gülümsüyor.

Hiçbir şey yapma.

Soluna dönüyor ve "Öldür şunu," diyor.

Ona silahı fırlat: "Geber!"

Silah omzundan sekiyor. Soluna dönüyor ve "Öldür şunu," diyor.

Adamı tekrar vur.

Bu seferkinin hissiyatı farklı. Daha yükseğe nişan alıyorsun, bir mıknatıs tarafından çekilmişçesine. Patlamanın etkisiyle elin uyuşuyor ve silahın namlusundan duman püskürüyor...

Bir yumuşak patlama daha gerçekleşiyor, elinde bir maytap patlamış gibi. Parlak beyaz göğüslükten bir yumuşak tık sesi daha geliyor.

"Polisköyde göğse sıkmanızı mı öğretiyorlar? Geri zekâlı herif..." Adam omuz silkip soluna dönüyor ve "Öldür şunu," diyor.

"Hiçbir işe yaramadı mı?" (Silaha bak.)

"Hadisene maymun..." Göğsüne işaret ediyor. "İndir beni."

"Neden kayıp silahımı bulmadım ki..." (Orada öylece dur.)

Sessizce orada dur; kötü bir şey olmamasını ümit et.

"Hayırdır paçavra? Ağzında yarak mı var?" Hırlıyor. "Sani sağ bırakacağımı mı sanıyorsun lan?!"

"Hayırdır paçavra? Ağzında bir dolu yarak mı var?" Hırlıyor. "Seni sağ bırakacağımı mı sanıyorsun?! Kardeşim öldü..."

"Wild Pines temsilcisi bunu onaylamadı!"

"Klaasje nerede? Bunu o açıklayabilir."

"O kim?" (Adama işaret et.) "Üçüncü bir adamınız olduğunu bilmiyordum."

"Dinlesene! Onlar yapmadı!"

Asılmış adamdan bahset.

Soğukkanlılığını zor koruyorum. Eğer onunla konuşursan adam seni sarsacak, sen onu değil.

Evet, evet! Bombayı at gitsin. Soğukkanlılığını zor koruyorum, konuşmaya vakit yok. Konuşursan o seni sarsar.

Sonunda çatışacak olsan bile önce sinirini bozmak iyi bir fikir.

Lider, kasklı adama başıyla hafif bir işaret veriyor. Bir anda elindeki tabancanın kabzası rahatlatıcı ve sıcak geliyor. Konuşuyormuş, sana şunu söylüyormuş gibi: Vur onu!

Ağzına sık. O seni vurmadan sen onu vur.

Hayır, bekle! Silahının olması iyi bir şey. Gerçekten. Yine de önce onu biraz yumuşat. Bir argüman sun!

Eğer vakit kaybedersen insanlar ölecek.

Hayır. Bunu yapabiliriz. Biraz daha uzat. Sinirini boz.

Bu sinirini bozmak meselesini pek bilemiyorum. Ya o senin sinirini bozarsa? Elinin titremesini zor engelliyorum...

Barış. Her zaman barış; şimdiye kadar işe yaradı. Aklına gelen ilk fikirden başla, oradan devam et, lütfen...

Ne yaparsan yap, ne yapacağını düşünerek vaktini boşa harcama.

Senin soğukkanlılığını zor koruyorum burada... Bu son perde. Eğer onunla konuşursan adam seni sarsacak, sen onu değil.

Evet, evet! Vur gitsin. Seni zor ayakta tutuyorum zaten, konuşmaya vakit yok. Konuşursan o seni sarsar.

Sonunda çatışacak olsan bile önce uzatmak her zaman iyi bir fikir. Sinirini boz onun.

Lider, kasklı adama başıyla hafif bir işaret veriyor. Aniden, daha az önce bir can almış tabancanın kabzasını tutan parmakların karıncalanıyor... "Sık" diyormuş gibi.

Lider, kasklı adama başıyla hafif bir işaret veriyor. Bu adamların arasında öylece dururken yumruklarının kasıldığını hissediyorsun, hepsinin gerçek silahları var.

Hayır, hayır. Her şey yolunda. Adamı yumuşat ve olay o noktaya gelirse saldırma işini diğerlerine bırak. Konuştur onu! Bir argüman sun!

Eğer vakit kaybedersen insanlar ölecek. Ardından sana da saldıracaklar.

Hayır. Bunu yapabiliriz. Biraz daha uzat. Sinirini boz.

Bu sinirini bozmak meselesini pek bilemiyorum. O, senin sinirini bozacak. Seni zor ayakta tutuyorum zaten. Buraya kadar.

Barış. Her zaman barış; şimdiye kadar işe yaradı. Aklına gelen ilk fikirden başla, oradan devam et, lütfen...

Ne yaparsan yap, ne yapacağını düşünerek vaktini boşa harcama.

Senin soğukkanlılığını zor koruyorum burada... buraya kadar. Eğer onunla konuşursan adam seni sarsacak, sen onu değil.

Seni zor ayakta tutuyorum. Korkarım ki ne kadar konuşursan bu iş o kadar zorlaşacak...

Sonunda çatışacak olsan bile uzatmak her zaman iyi bir fikir. Sinirini boz onun.

Şimdiye kadar gerçekten, gerçekten elinde ya bir silah ya da tehlikeli başka bir şeyler olması gerekiyordu. Bu korkunç bir his.

"Sarhoş olduğunu görebiliyorum."

"Öyle mi, o zaman soktuğumun partisine hoş geldin." Etrafına bakıyor. "Büyük ihtimalle siz de öleceksiniz, polis olmanız sikimde değil."

"Tek bir yanlış hareketinde yakarım çıranı."