"Evet, ne var?" Klavyeden kafasını kaldırmıyor.

"Evet, ne var?" Klavyeden kafasını kaldırmıyor.

"Pekâlâ, bırakayım da rahatça çalış." (Bitir.)

"Radyo röle kulesi kötü durumda. Onunla Archer'a ulaşabileceğimizi sanmıyorum."

"Bu iyi olmadı. Fark etmemiş olabilirsiniz, Martinaise yüksek güçlü radyo antenleriyle dolup taşmıyor..."

Fakat bir fikri var. Beyninin içinde yanan ufak sinyal lambalarını görebiliyorsun...

"Başka alternatif göremiyorum. Anteni kendimiz yapmamız gerekecek."

"Zormuş. Başka bir yerden alamaz mıyız?"

"Bize lazım olan gibisini alamayız. Koalisyon, mega düşük frekanslı radyo ekipmanları konusunda tekel gibi bir şey. Neyse ki fizik kuralları onların tekelinde değil."

"Bize metal lazım. Bol bol. Yapı ne kadar yüksek olursa o kadar iyi. Hem yüksek hem de kolay erişilebilir olmalı. Bir güç kaynağının yakınında olursa daha da iyi."

"Dur, biz anten yapabilir miyiz?"

"Evet. Teknik açıdan zor değil. İşin zor kısmı doğru konumu bulmak."

"Bana bunlarla gel! Ne yapmamız gerek?"

"Neden senin AR-1 antenini kullanmıyoruz?"

"Çünkü o tamamen farklı sınıf bir anten. Uzun yol kamyonu lazım olan yerde lüks yarış otomobili kullanmaya benzer."

"Şüpheli birini gördün mü? Ruby adlı bir kadın mesela?"

"Ne? Hayır. Burada şüpheli kimse yok."

Kadını görmemiş, beyim. Hakikat bu.

"Şey, şu iki milimetrelik delik hakkında..."

"Yutak demek istiyorsunuz." Kafasını kaldırıyor, hafif huzursuz. "Ne olmuş ona?"

"Dünyada bir delik... Bu tam olarak ne demek?"

"Kesinlikle, bu ne demek?" Bakışlarını sana kilitlerken gözleri inci gibi parlıyor, heyecanlı bir hâli var. "Henüz ne olduğunu söylemek imkânsız, zira hiçliği ölçmek imkânsız."

"Sizce ne olabilir? Hiçliğin özellikleri nedir? Var olmayan bir şeyi nasıl ölçersiniz?" Bir anda kendini konuya kaptırıyor, yanıtını bekliyor.

Basit, çevresindekilerle ölçersin.

Şu an bu seni biraz aşıyor.

"Var olmayan bir şey hakkında konuşmamızı bile aklım almıyor, bırak ölçmeyi."

"Çevresinde var olan şeylerle ölçersiniz," diye yanıtlıyor. "Ben de buna uğraşıyorum. Sessizliği kaydetmek ve nerede başladığını bulmak için hidrotransdüser kullanmayı denedim."

Hah! Hidrotransdüser. Demek ki su kapları onun içinmiş. Sesi su üzerinden kaydetme gereçleri.

"Fakat pek iyi gitmiyor açıkçası." Susuyor, kapların oluşturduğu çembere bakıyor. Kadim bir ritüel gibi.

Peki bunun nekroplazmik yaşam formlarıyla, halk dilinde "hayaletlerle" bir ilgisi var mı?

"Çevresinde var olan şeylere dair veri toplayarak ölçersin."

"Kesinlikle," diyerek başıyla onaylıyor. "Çok doğru! Ben de ona uğraşıyorum, kaplar da onun için. Sessizliği kaydetmek ve nerede başladığını bulmak için hidrotransdüser kullanmayı denedim."

"Bilmiyorum, ben bilim için burada değilim. Sadece bir cinayeti çözüp evime gidebilmek istiyorum."

"Dur biraz, yani artık delikli bir dünyada mı yaşıyoruz?"

"Bilemiyorum, öyle mi? Ben de onu bulmaya çalışıyorum. Ama nasıl bulabilirim?"

"Araştırmanın iyi gitmediğini söyledin. Neden iyi gitmiyor?"

"Çünkü yutağın uzaydaki tam konumunu belirlemeye çalışırken sadece deneme yanılma yapabiliyorum."

"Bana getirdiğiniz haricî kopya işe yarıyor ama..." Cümlenin ortasında duruyor. "Esasında konuşmayı kesip çalışmama müsaade etseniz çok iyi olacak."

"Haricî kopyayı bana getirebilirseniz çok işime yarar."

"Bende şey de yok..." Cümlenin ortasında duruyor. "Esasında konuşmayı kesip çalışmama müsaade etseniz çok iyi olacak."

"Dünyadaki iki milimetrelik korkutucu delik hakkında bilmek istediklerim şimdilik bu kadar." (Sonuçlandır.)

"Harika." Elleri klavyenin üzerinde fır dönüyor. "Teşekkürler."

"Bu delik, günlüğünde yazdığın veri kaybıyla bağlantılı mı?"

"Evet, beni buraya getiren o..." Yakındaki bir masanın üzerinde parlayan antene bakıyor. "Fakat bundan biraz daha karmaşık bir şey olabileceğinden şüpheleniyorum."

"Bu deliğin konumuna dair bir fikrin var mı?"

"Çatı kirişlerinin altında diye tahmin ediyorum." Yukarı bakıyor, gözleri yukarıdaki zifiri karanlığı yarmaya çalışıyor ama işe yaramıyor.

Karanlıkta sadece kirişlerin cılız çaprazları seçilebiliyor, kulenin büyük kısmı gölgelerin içinde kayboluyor.

Karanlıkta tuhaf şeyler filizlenir...

"Neden orası?"

"Kilisenin arka kısmında bir yer var, tüm işitilebilir titreşimler sanki orada ölüyor. İsmini 'yutak' koydum. Ne kadar yükseğe çıkarsanız o kadar az şey kaydedebiliyorsunuz."

"Sessizlik sütunu mu? Yalnızca mimari bir tuhaflık olmadığından emin misiniz?"

"Olabilir. Fakat beni buraya getiren veri kaybının fiziksel koordinatlarına tuhaf derecede yakın."

"Yengeç adamın yaşadığı yer bu."

"Biliyorum."

"Sence bunlardan bir şekilde yengeç adam sorumlu olabilir mi?"

"Hayır."

Bu sorgu silsilesi onu biraz sinirlendirmişe benziyor. Elleri, makineye yüzlerce komut giriyor.

"Hayaletlerle bir ilgisi var mı?"

"Hayaletler mi? Hayır, sanmıyorum. Hayaletlere inanmam."

"Peki ya diğer doğaüstü varlıklar?"

"Onlara da inanmam."