"Şimdi şunu şuraya taktık mı..."

"Evet, sen söyleyince fark ettim, epey soğudu hava."

"Neyi söyleyince?"

"Soğuk dedin ya."

"Kim, bağlantıya engel olma."

Ensende hafif bir ürperti hissediyorsun. Teğmen orada olmasa da varlığını hissedebiliyorsun...

"Kim? Benim hatta mı bağlandın?"

"Teğmenin kendi mega düşük frekanslı bağlantısı olması imkânsız. Çok tuhaf..."

...

"...biri makinelere bakım yapıyormuş. Kablolar tamir edilmiş..."

"Neden bahsediyor?"

"Neden bahsediyordu demek istediniz sanırım."

"Yani bunun yine entroponolojik parazit olduğunu mu söylüyorsun?"

"Evet, açık ara en muhtemel açıklaması bu. Ama yine de pustaki seslerin içinden onun sesini duymamız ihtimali..."

"Uzun bir kış oldu... Uzun ve soğuk."

"...son derece düşük."

"Bir dakika sen neden bahsediyorsun?"

"Uzun bir kış oldu... Uzun ve soğuk."

"Entroponolojik parazite benziyor. Çok fazla pusun içinden yayın yapıldığında olabiliyor."

Dışarıya sakin bir hava veriyor ama bu düşüncenin onun için de rahatsız edici bir tarafı var.

"Neler oluyor?"

"Liebling, bitte… Er ist unser einziges Kind. Er kann doch auch nächstes Jahr zur Akademie gehen."

"Parazit. Muhtemelen sizi duyamıyorlardır. Sinyal ulaşana kadar denemeye devam etmeniz gerek."

Bu bana neyi hatırlatıyor?

Kuru sonbahar yapraklarının hışırtısını. Uzakta dalgalar kayaları dövüyor. Binlerce kuş kanat çırpıyor.

Aynı elektronik kapı zilindeki kadın gibi... Elektrik devrelerinin hayaleti...

Ufak metal anteninle havada özgürce hareket eden sesleri ateş böceği gibi yakalamak tuhaf bir şekilde rahatlatıcı...

"Soona, yine entroponolojik parazit mi alıyoruz?"

"Liebling, bitte… Er ist unser einziges Kind. Er kann doch auch nächstes Jahr zur Akademie gehen."

"Son öğrendiklerimiz göz önüne alındığında bu çok muhtemel. Alıcı modunu daraltmam için biraz müsaade edin."

"Bu sırada sizin denemeye devam etmeniz gerek."

"Soona sanırım telsizde hayaletler var."

"Liebling, bitte… Er ist unser einziges Kind. Er kann doch auch nächstes Jahr zur Akademie gehen."

"Hayalet değil memur bey. Parazit. Sinyal ulaşana kadar denemeye devam etmeniz gerek."

Dinlemeye devam et.

"Liebling, bitte… Er ist unser einziges Kind. Er kann doch auch nächstes Jahr zur Akademie gehen."

"Denemeye devam edin memur bey. Eninde sonunda sinyali alacağız."

Bu uyduruk lafları hiç anlamıyorsun.

"Nein, Liebling! ... unseren Jungen... nach Vredefort ... einem dieser Dinger..."

Sonra sana dönüyor. Yüz ifadesi âdeta "Bu belayı bana bırakıp gideyim deme," diyor.

Sonra sana dönüyor. Hafifçe başını sallıyor ve amplifikatöre bakıyor.

Kimin için endişeli tabii, orası bilinmez.

O-o-orada kimse va-va-var mı?

"Koalisyon Savaş Gemisi Archer, ben RHM dedektifi Raphaël Ambrosius Costeau. Duyuyor musunuz?"

"Ne söylemeliyim?"

"Kararsızlığa vaktimiz yok. Aklınıza ne geliyorsa onu söyleyin."

"Koalisyon Savaş Gemisi Archer, ben RHM memuru Akşamcı Kovboy. Duyuyor musunuz?"

"Koalisyon Savaş Gemisi Archer, ben RHM memuru Ateşte Yürüyen. Duyuyor musunuz?"

Aldırış etme.

"Buyurun memur bey."

Hafif bir hışırtı. Kulakların arasında hızla yağan karlı bir kış manzarası...

"Henüz değil."

"Çok geç. Yayını başlattım..."

"Bekle, ya beni hiç duymazlarsa?"

"O zaman herhangi bir günün herhangi bir anı gibi olacak. Tekrar soruyorum, hazır mısınız?"

"Tamamdır. Hazır mıyız?"

"En azından denemeye hazırız. Lütfen şunları takın. Kanalları sadece sizin mikrofonunuzdan yayın yapacak şekilde ayarladım. İkimiz de dinleyebileceğiz ama ulaştığımız kişiler sadece sizin sesinizi duyacak."

"Ben savaş gemisinin halka açık frekansını tespit etmeye çalışırken sizin de bağlantı talebini iletmeniz gerekecek. Muhtemelen parazit olacak ama talebiniz ulaşana kadar yayımlamaya devam etmeniz önemli. Hazır mısınız?"

...

Bir an için yazılımcı soruyu düşünüyor gibi görünüyor, ardından bir bilek hareketiyle aklından çıkarıyor...

"Az önce 'Şu an soğuk,' dedin."