Özürcü Polis

"Özür dilerim, Kim. Bana ne oldu bilmiyorum."

"Affedersiniz, han'fendi. Konuşmanıza istemeden kulak misafiri oldum. Size nasıl yardımcı olabilirim?"

"Affedersiniz, han'fendi. Konuşmanıza istemeden kulak misafiri oldum. Size nasıl yardımcı olabilirim?"

Ya ben bir sıçadu isem? Her işi sıçıp batıran bir kakadu?!

"Bunu duyduğuma üzüldüm. Şahit olduğun dehşeti yalnızca hayal edebilirim."

"Her şey üzücü falan ve buna karşı sanata ihtiyacımız var. Ver fırçayı işte."

"Yani... Bazı fikirlerim var ama emin olamıyorum."

"Açıkçası nasıl yapıyorum bilmiyorum. Buraya öylece denk geldim. Lütfen... battığımız bu çukuru açıklar mısın?"

"Üzgünüm. Bütün bunları... bilmem gerektiğini biliyorum ama kısa bir süre önce hafızamı kaybettim."

"Özür dilerim! Yardım etmeye çalışıyordum."

"Haklısın. Hiç profesyonelce değildi. Özür dilerim."

"Kusura bakma Kim, Kod 31 çağrısı yapmak eğlenceli olur diye düşündüm! Böyle bir kodun gerçekten olduğunu bile bilmiyordum..."

"Ekonomik yetersizliğin fikrini anlayamıyorlar... Onlar için üzülüyorum."

"Üzgünüm, bulduğumda böyleydi."

"Havalı bir şey yapacaktım ama her zamanki gibi sıçıp batırdım..."

"Özür dilerim."

"Affedersin, sanırım yalnızca içmeye tekrardan başladım, o kadar. Karaktersizim..."

"Çok pardon... Bana ne oldu bilmiyorum..."