Kıyamet Polisi

"Kıyamet... görüleri gördüm. Karanlıkla ilgiliydi... Karanlığın arkası... Karanlığın arkası..."

İşte bu beklediğim Alaca Karanlık. Otel odasında uyandığımdan beri.

Ufukta. Pus ateşi. İkimizin de hissettiği bu hayatın sonu geliyor.

"Abartılıyor mu?! Evrart, vakit geldi! Büyük miktarda küresel ölümler yaklaşıyor."

"Dünyayı, sonu gelmeden önce doğru yola sokmak isteyen biri. Bunu hiç düşündünüz mü?"

"Tabii. İnsanlık deneyi. Gerçekten komik." Gülmeden sana bakıyor.

"Tek bildiğim şu: Kıyamet vaktine yaklaşıyoruz."

"Haklısın. Aslında bununla çalmam gereken şey, Son: Tüm Yaşam Formlarına Ağıt."

"Zaten her şeyin yakında sona ereceğini söylemiştin ya, kıyamet koptuğunda üzerimde bu tişört olsun istiyorum."

"Tek bildiğim şu: Kıyamet vaktine yaklaşıyoruz."

Lanetli ruhumun derinlerini yalnızca kara cenaze kakadusu anlayabilir.

"Bu şarkıyı dünyayı yiyip bitirecek olan puslu hiçliğe armağan etmek istiyorum."

"Kıyamet yaklaşıyor. İnsanları uyarmalıyım."

Yerinde dur ve kıyamet görüsü görmeye çalış.

Biliyordum. Dünyanın sonunun geldiğini biliyordum!

Ayık olmaktan nefret ediyorum. Bu dünyadan nefret ediyorum. Her şeyden hem nefret ediyorum hem de korkuyorum. Tek istediğim dans etmek... Lütfen tanrım, bırak dans edeyim!

"Her Şeyin Sonu'ndan daha gerçek hiçbir şey yok."

"Gerçeklik mi? Gerçeklik sona eriyor. Yakında atomlardan geriye yalnızca parıldayan kömürler, insan suratlarından geriye yalnızca yankılar kalacak."