Özürcü Polis

"Hep yük oluyorum. Siktirip gitsem en iyisi..."

"Hayır, beklesene! Listemi tekrar görmem gerek. Affedersin. Listem nerede? Dur!"

"Benim yüzümden bunları satmak zorunda olduğun için üzgünüm."

"Şey... Özür dilerim?"

"Benim hatam. Silahımı sattım. Berbat bir polisim."

"O bilgiyi hak etmiyorum, hak kazanmadım..."

"Kendimi bu kadının saplantı hâline getirdiği sağlıksız kültürde kısmen sorumlu hissetmekten alıkoyamıyorum. Özür dilerim."

"Öyle bir etkin var gibi. Özellikle de kadınlar üzerinde." Sana bakıyor.

"Sanki bedenimin kendi iradesi vardı. Koşuyordum, gövdem döndü, ellerim ayıp bir işaret yaptı... Buna tanık olduğunuz için özür dilerim."

"Özür dilerim. Silahımı sattığım için özür dilerim."

"Özür dilerim, işini bölüyorum sanırım."

"Beni o hâlde görmek zorunda kaldığın için özür dilerim. Bu konuyu daha fazla konuşmamıza gerek yok."

"Hayatın karşıma çıkardığı zorlukları sonuna kadar hak ediyorum."

"Çünkü ben kuruş parası olmayan fakir bir polisim."

Ben de silahsız ve teçhizatsız hissediyorum...

"Özür dilerim, bu kadar kişisel konulara girmek istememiştim."

"Özür dilerim, burnumu sokmak istememiştim."

"Üzgünüm ama yapamam."