Rozmowa · Cuno

„Może poszukamy jakichś innych dzieci, które moglibyśmy nękać?” – pyta zniecierpliwiony.

Hmmm. To nie jest właściwie zły pomysł. Dzieci niejedno umieją dostrzec.

Po prostu nie ma ani serca, ani sympatii dla sprawy. To nie twoja wina.

Może powinieneś następnym razem prosić o takie rzeczy inne, lepiej wychowane dzieci. Hmmm.

„Tu nie chodzi o mnie, Cuno, tylko o ludzi, którym chcę pomóc. Dla mnie i tak jest już za późno...”

„Przestań srać pod siebie przed Cuno. Cuno myślał, że jesteś ktoś. Co to ma, kurwa, być...?”

„Jeśli mi nie powiesz, będę musiał iść i pytać innych. A to zajmie zbyt długo... Ciało się rozkłada...”

„Ale chodzi o to...” – stwierdza powoli, rozkoszując się każdym słowem – „...że Cuno chce, żeby trup się rozłożył. Cuno lubi te trupie klimaty”.

„Wypierdalaj i zawracaj dupę komuś innemu! Cuno nie będzie kablował – on lubi zwłoki!”

To nie działa, ani trochę. Oszukałaś mnie, złotousta.

Po prostu robisz to jeszcze za krótko. Musisz się jeszcze postarać.

Złotousta kłamie. Nie można jej ufać, szanowny panie. Chce cię co najwyżej upokorzyć.

Paranoiczne podszepty. Nie próbuje cię upokorzyć. Po prostu nie umie inaczej.

Widzisz? Nie próbuję cię upokorzyć. Po prostu nie umiem inaczej. Powiedz to!

Nie, to rozplaśnięta twarz chce cię upokorzyć. Czemu mówi w taki sposób? Czemu nie może mówić normalnie?

Nie byłbym taki pewien. Oczekiwanie solidarności klasowej wydaje mi się w tym przypadku dość naiwne.

Nie widzisz, że ma rude włosy? Czerwień to kolor socjaldemokracji!

„To nic nie znaczy”.

Po prostu mi zaufaj. Pożałuje cię, kiedy zrozumie, że możesz naprawdę stracić przez to pracę.

Ale czy socjaldemokraci nie są zdrajcami?

Nie wszyscy. Większość z nich wyznaje słuszne idee. Niektórzy, jeśli zdołasz ich przeciągnąć na swoją stronę, mogą okazać się cennymi sojusznikami.

„Dobra, Cuno... W takim razie mi nie pomagaj”. (Zrezygnuj).

„Cuno wcale nie zamierzał” – stwierdza, machając lekceważąco ręką. „Cuno nie zajmuje się wieprzową dobroczynnością”.

„Nie zmienisz Cuno w swojego glinopachołka! Cuno sam sobie panem!”

„Naprawdę? Nie wierzę”.

„Cuno wie o różnych rzeczach. Cuno zna okolicę”.

„To gdzie znajdę tę idealną lodówkę?”