Rozmowa · Przekonywanie

Jak nic powinieneś zastosować szantaż emocjonalny. W końcu to zawsze działa na kobiety.

„Pomogłem pani odnaleźć męża. Jest mi pani winna w nagrodę kilka tłustych faktów o kryptydach!”

Porucznik przymyka na chwilę oczy...

„Świat tak nie działa. Wracajmy do naszego śledztwa, dobrze?”

„Jestem ci bardzo wdzięczna, skarbeńku. Ale tak sobie myślę, że o kryptydach lepiej rozmawiać z Morellem. Opowie ci o wiele więcej niż ja!”

Odwraca się w stronę Morella. „Prawda, kochanie?”

„Pewnie, czemu nie” – spogląda chmurnie.

Nie, nie wymyśliłeś żadnej nowej taktyki na wyciągnięcie z kobiety informacji o kryptydach.

Jesteś entuzjastycznym cymbałem. Ale wciąż cymbałem.

„Chcę wiedzieć wszystko o kryptydach. Żywych, wymarłych, morskich, lądowych. Proszę zaczynać!”

„Nie mamy czasu na lekcję podstaw kryptozoologii. Wracajmy do pracy, co?”

„Wybacz, skarbeńku, nie mogę się w to teraz zagłębiać. Garte powiedział wcześniej, że dostarczy dla mnie telegram, a muszę powiadomić o tym opóźnieniu dziewczynę, która opiekuje się naszym domem...”

O nie, wymyśla sobie wymówki. Jesteś za mało interesujący, żeby rozmawiać z tobą o kryptydach.

Marszczy czoło. „Och, złotko. Mogłabym z rozkoszą opowiadać o kryptydach przez cały dzień, ale z tych wszystkich nerwów nie odróżniam już nawet kijanki od narybku”.

„Ee... Mamy czas na przerwy, żeby wysłuchiwać teorii o zmyślonych zwierzętach?”

„To nie zajmie długo... Co złego jest w wysłuchaniu opowieści o jednej, malutkiej kryptydzie?”

Porucznik mamrocze coś pod nosem, ale kiwa w twoim kierunku głową na potwierdzenie, że się zgadza.

„Ale tylko jedna. Twój partner nie byłby chyba zadowolony, gdybym tak długo miała was zatrzymywać!”