Rozmowa · Koordynacja oko-ręka

Rozlega się kliknięcie. Nic się nie dzieje. Kobieta spogląda na bezużyteczną broń. „To nie jest policyjny sprzęt. W policyjnej broni są naboje. To podróbka! Co to ma być?”

„Proszę pani, broń, którą pani trzyma, jest moja. I wiem, że nie ma w niej amunicji”.

Po nosie spływa ci kropla potu; dostrzegasz w niej owiniętą całunem nocy Zatokę Martyneską. Na opuszczonym targu rybnym trzy postaci stoją pośród spektakularnej gry świateł. Potężna, hałaśliwa kobieta celuje z pustej broni do pozostałych dwóch osób. Nie chce ich słuchać... ani nawet być usłyszana.

Nie! Popatrz, jak ona go trzyma. Jakby był lekki z przodu. W takim razie... To znaczy, że broń jest pusta!

NIE! Pamiętasz? „Weź broń, już dobrze. Jest bezpiecznie”. To musi znaczyć, że broń nie jest załadowana. Trzyma pustą spluwę.

Nie. Chwila... Porucznik coś wcześniej zauważył. Coś związanego z jej bronią... Czyżby wbrew temu, co myśli ta kobieta, spluwa była nienabita?

Nie. W żołądku czujesz złowrogą gulę i nagle wiesz, że broń nie jest nabita. Na samą myśl o tym zaczyna cię mdlić.

Nie. W żołądku czujesz dziwną gulę i nagle wiesz, że broń nie jest nabita. Na samą myśl o tym zaczyna cię mdlić.

Po nosie spływa ci kropla potu; dostrzegasz w niej owiniętą całunem nocy Zatokę Martyneską. Na opuszczonym targu rybnym trzy postaci stoją pośród spektakularnej gry świateł. Jedna z nich zmuszona jest patrzeć w trzy puste lufy broni. W tej okolicy nie jest to niezwykły widok.

No dobra, plan jest taki: ciskasz jej nożycami do metalu w twarz – ruszając przy tym w prawo – i natychmiast skracasz dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

No dobra, plan jest taki: ciskasz jej torbą na pojemniki w twarz – ruszając przy tym w prawo – i natychmiast skracasz dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

No dobra, plan jest taki: ciskasz w nią łomem – ruszając przy tym w prawo – i natychmiast skracasz dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

Plan jest taki: upuszczasz multitool i natychmiast ruszasz w prawo. Hałas ją zaskoczy, co pozwoli ci skrócić dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

Plan jest taki: odchylasz się w lewo, biegniesz w prawo, skracasz dystans i odcinasz jej rękę. Gotowy?

Plan jest taki: świecisz jej latarką prosto w oczy i natychmiast ruszasz w prawo. Oślepisz ją, co pozwoli ci skrócić dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

Przenośny odtwarzacz jest tu kluczowy. Podkręć maksymalnie głośność i wciśnij przycisk odtwarzania. Hałas ją zaskoczy, co pozwoli ci skrócić dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

Strzel jej nad głową i wykorzystaj chwilę dezorientacji, żeby skrócić dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

Wariatka celuje do dwóch funkcjonariuszy, a ty myślisz o jakichś strzałach ostrzegawczych? Jebać procedury! Wykończ ją!

Wariatka celuje do funkcjonariusza, a ty myślisz o jakichś strzałach ostrzegawczych? Jebać procedury! Strzelaj, żeby zabić.

Rzuć jej bronią w twarz – nie będzie się tego spodziewać. Kiedy spróbuje ją złapać albo jej uniknąć, skróć dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

No dobra, zrobimy to tak: jak tylko znów odwróci lufę od ciebie, ruszasz w prawo, po czym natychmiast skracasz dystans. Lewa ręka łapie lufę, prawa łamie nadgarstek...

Jest rozgorączkowana, zdezorientowana, ugina się pod ciężarem tego sprzętu... Jeśli będziesz odpowiednio szybki, zaskoczysz ją. A jeśli nie, to porucznik ma ją na muszce.

Tak jak wtedy, kiedy miał na muszce wisielca? Jesteś już trupem.

Nie, znam siebie. Wiem że mi się to nie uda.

Jasne, ty to ty. Ale jak to inaczej zakończyć? Bo odejść to ci ona nie pozwoli.

„Żadna broń nie jest warta takiego ryzyka...” (Powoli się odsuń).

„OGRANICZONA PRZESTRZEŃ, ATAKUJE MNIE NAPASTNIK! BŁYSKAWICZNA DECYZJA! STRZELAĆ!”

„Spluwunio, już idę!” (Ruszaj).

O panie dobry, na to lepiej nie licz! Widziałeś, że pinglarz za cholerę nie umie strzelać!

Jest rozgorączkowana, zdezorientowana, ugina się pod ciężarem tego sprzętu... Jeśli będziesz odpowiednio szybki, zaskoczysz ją.