Rozmowa · Rasistowski kierowca ciężarówki

„Tak, dobra. I tak nie byłem szczególnie zainteresowany twoim towarem”.

Cholera. Nic więcej z niego w tej sprawie nie wyciągniesz. Otoczył się murem rasizmu.

„Jabłka?”

„Taa, jabłka... Masz jeszcze jakieś pytania?”'.

„Czekaj, to od jak dawna to wszystko tu trwa?”

„Strajk? Trwa to od jakiegoś już czasu. Miesiąc, może dwa miesiące?” – odpowiada, po czym wskazuje na ciężarówki. „Ale to tutaj – tylko jakieś dwa tygodnie”.

„Jesteś kierowcą ciężarówki, prawda? Co sądzisz o zażywaniu narkotyków?”

„Narkotyki? To gówno. Nie pozwalam, aby cokolwiek zanieczyszczało moje ciało” – odpowiada, zaciągając się dymem z papierosa.

„Czuć cię alkoholem i papierosami. Czym się od tego różnią narkotyki?”

„Wiesz, skąd pochodzi ten syf? Saramiriza, Safre, Iilmaraa. Biorą kasę od naszych miejscowych ćpunów i używają jej, żeby zyskać nad nami przewagę w sektorze wytwórczym”.

„Wiedzą, że nie mogą nas pokonać w uczciwej walce, więc kombinują, żebyśmy sami siebie jakoś osłabili. To rasowy sabotaż. Rasowy sabotaż ekonomiczny”.

To twoja chwila. Stań po którejś stronie w tym starciu.

„Chwila, ale w Iilmarze robią też Al Gul, alkohol. Tak mi mówiono”.

„Nie piję tych zagranicznych szczyn. Prawdziwą gorzałę robią w Mundi. Czasem lubię sobie chlapnąć kieliszek tej yugo-graadzkiej wódki. Kojki nie są wiele warci, ale na gorzale się znają”.

„Słuchaj, zgadzam się. Mamy odpowiedzialność trzymać tę truciznę z dala od revacholskich ulic, tak?”

„Słuchaj, będę z tobą szczery, bo jesteś moim ziomkiem. Nic na ten temat nie wiem. A nawet jakbym wiedział, to nic bym nie powiedział. Jesteś gliną, a ja nie jestem idiotą” – stwierdza, zaciągając się dymem z papierosa.

„Więc czemu ciągle tutaj sterczysz? Większość pozostałych kierowców już się stąd zabrała”.

„A jak myślisz? Nie mogę zostawić ciężarówki samej sobie. Ostatnio zaczął ginąć towar. To te małe kipty zakradające się nocami... Jeśli dobiorą się do mojego ładunku, to szefowie dobiorą się jak rak do mojego dupska”.

Na pace dużej ciężarówki niedaleko było sporo rozsypanych pudełek...

„Po drodze widziałem jedną ciężarówkę z otwartą przyczepą. Wiesz, co się stało?”

„Taa, znam tego faceta. Był uczciwym kierowcą kochającym swój kraj. Gdy dyskutowaliśmy sobie o genetyce w Whirling-in-Rags, jakieś kipty wyłamały zamek do jego ciężarówki i ukradły prawie cały towar. Stracił przez to pieprzoną robotę”.

Zaciąga się głęboko dymem z papierosa, rozkoszując się jego smakiem. „Odkąd odszedł, nie miałem do kogo gęby otworzyć...”

Skoro upijali się w Whirling-in-Rags, to skąd mogli wiedzieć, kto włamał się do ciężarówki?

„Jak wszyscy byliście w Whirling, to skąd wiecie, że to kipty włamały się do ciężarówki?”

„Co? Nie można już nawet powiedzieć głośno, że to kipty kradną w tej okolicy? To nie technika rotorowa, człowieku...”

„No to ma pecha”.

Mężczyzna kręci głową ze skonsternowaniem i wściekle zaciąga się dymem z papierosa: „To jakaś pieprzona farsa”.

„I dobrze mu tak”.

Nic nie mów.

Mężczyzna zaciąga się gwałtownie dymem z papierosa, pewnie wciąż myśląc o meskitach i raku dupska.

Patrzy na ciebie niepewnie, bo nie wie, jak zareagować. Trwa to przez jakieś dwie sekundy...

Szlag. Nie udało się. Trzeba było wcześniej pokazać, że jesteś nacjonalistą.

„Nic nie wiem, a nawet jakbym wiedział, to nic bym nie powiedział” – stwierdza, zaciągając się dymem ze swojego papierosa.

„Czyli rozumiem, że nie zajmujesz się przemytem narkotyków z Martinaise?”

„Ani do, ani z. Nigdy nie zdradziłbym czystości swojego plemienia”.

„Więc twierdzisz, że nie wiesz nic o przemycie narkotyków przez Terminal B?”

„Więc twierdzisz, że nie wiesz nic o przemycie narkotyków przez Terminal B?”

„To wszystko, co chciałem wiedzieć. Mam do ciebie pytanie w innej sprawie”.

Może dobrze byłoby się zgodzić? Żeby gadał dalej.

„Czemu?”

„Szukasz czegoś, cherlaku? Przyszedłeś powiedzieć mi znowu, żebym się odpieprzył?”

Mógłbyś go przycisnąć, każąc mu pokazać podeszwy butów. Zdecydowanie wygląda na kogoś zdolnego do linczu.

„Witaj, rodaku!” – woła mężczyzna, który cię rozpoznał. „Chcesz o czymś podyskutować?”

„Szukasz czegoś?” – pyta kierowca ciężarówki, rozpoznając cię.

„Witam w Re...” – grubas urywa swoją wypowiedź w pół zdania, widząc porucznika Kitsuragiego.

„Proszę kontynuować, obywatelu” – porucznik znowu zbliża się do niego spięty jak stalowa sprężyna.

„Daj spokój, człowieku, o co ten wrzask... To tylko powitanie. Taki zwyczaj kierowców ciężarówek”.

„Wiem dokładnie, co chciałeś przez to powiedzieć. Myślisz sobie, że to nie jest miejsce dla mojego rodzaju. Że powinienem uważać i zachowywać się.”

„Ale tak się składa, że jestem funkcjonariuszem MOR-u – i moim zadaniem jest dopilnowanie, abyś to ty się zachowywał. Radzę, abyś o tym pamiętał”.

Cisza. Atmosfera między nimi stała się napięta.

Twój partner potrzebuje wsparcia. Oto twoja chwila chwały!

„No, to chyba wszyscy się czegoś nauczyliśmy”. (Uśmiechnij się do kierowcy ciężarówki).

„Nie nauczyłem się niczego, czego nie wiedziałem już wcześniej” – odpowiada kierowca ciężarówki, kręcąc głową z oburzeniem.

Porucznik robi wydech i odzyskuje normalny dla siebie spokój.

Czujesz odrobinę wstydu za ten wybuch. A może to duma? Nie sposób stwierdzić.

„Skoro mamy to już wyjaśnione, to chcielibyśmy zadać ci kilka pytań”.

„No jasne, panowie policjanci” – czeka obojętnie na pytania, a między jego palcami kopci się papieros.

On sam cuchnie ciężkim olejem napędowym, a jego oddech papierosami z dużą ilością substancji smolistych. To pewnie Astry White.

Możesz kazać mu pokazać podeszwy butów. Zdecydowanie wygląda na kogoś zdolnego do linczu. Może był tam obecny?

„Jasny chuj, Kim, możesz na mnie liczyć”. (Szturchnij porucznika w ramię).