Rozmowa · Rasistowski kierowca ciężarówki

„No to chyba muszę mu złożyć wizytę”.

„Ten, który sprzedaje paczki z pomocą humanitarną, tak?”

„To ten, bracie. Jego plemię to urodzeni kłamcy. Mają to we krwi...” – stwierdza kierowca, spoglądając na ciebie z wdzięcznością i zrozumieniem.

Rozumiesz to.

„To jest ten, którego szukasz. Na sto procent. To kierowca ciężarówki, który sprzedaje towar swojego pracodawcy – zerwał plomby ze swojej ciężarówki Humanoxu. Narkotyki pewnie też sprzedaje”.

„To ten. Jego plemię to urodzeni kłamcy. Mają to we krwi...” – stwierdza kierowca ciężarówki i zaciąga się powoli dymem z papierosa, po czym puszcza z niego w powietrze kółko.

„Wiedziałem, że coś jest z tym gościem nie tak”.

„To ten. Jego plemię to urodzeni kłamcy. Mają to we krwi...” – stwierdza kierowca ciężarówki i zaciąga się powoli dymem z papierosa, po czym puszcza z niego w powietrze kółko.

„Tak. Jesteś pewien, że to ten Siileng, a nie na przykład jakaś kierowczyni?”

Śmieje się. Nerwowo. „Nie, to... ee... no wiesz, to ten samarski koleś, co lubi udawać, że jest jakimś biznesmenem. Sprzedaje towar swojego pracodawcy. Towar, który ukradł po zerwaniu plomb ze swojej ciężarówki Humanoxu”.

Nie. To Ruby stoi na czele szajki, tak, jak sugerował Titus. Ale na razie graj w jego grę. Dowiedz się najpierw, co wiedzą wszyscy wokół. Siileng to twój kolejny trop.

„Tak, tak. Gdzie go znajdziemy?”

„Tak na poważnie, to zwykle stoi kawałek na południe stąd. Niedaleko kanału, trudno go przegapić. Tylko radzę na siebie uważać...”

„Kto to?”

„To ten samarski koleś, co lubi udawać, że jest jakimś biznesmenem... Tak naprawdę sprzedaje towar swojego pracodawcy. Towar, który ukradł po zerwaniu plomb ze swojej ciężarówki Humanoxu”.

„Gdzie go znajdę?”

„Po prostu podążaj za zapachem. Śmierdzi jak morele i smar...” – stwierdza kierowca ciężarówki, rechocząc z własnego dowcipu.

„Masz fajka?”

„Pozdrowienia, rodaku. Obrońcy Wieczornej Krainy muszą się trzymać razem” – wyjmuje paczkę zawiniętą w rękawie. „Zapal sobie, bracie. Odstrasz duchy dżungli”.

O rany, rozbiłeś bank. Rasistowski bank!

PAPIEROSY to NARZĘDZIE. Umieść je w swojej RĘCE w EKWIPUNKU.

„Nie”.

Ma przecież fajka w swojej jebanej ręce! Wyciągnij mu go spomiędzy tych tłustych paluchów! Potrzebujesz go po wysłuchaniu tych bredni.

„Właśnie jednego palisz”.

„To mój ostatni”.

„Ukrywasz przede mną papierosy?”

„Dlaczego miałbym to robić. Jestem uczciwym człowiekiem” – gasi trzymanego papierosa i pstryknięciem posyła niedopałek w kierunku ulicy.

„Kurwa, powinienem...”

„Co zrobisz, funkcjonariuszu?” – mężczyzna patrzy na ciebie chłodnym wzrokiem, a powietrze wokół niego przepełnia niezdrowa emanacja.

„Szlag”.

„Przykro mi, że nie mogłem pomóc” – kwituje, kiwając kpiąco głową.

Nic nie mów.

„Świetnie, świetnie, świetnie”. (Potrzyj dłonie). „I tak zmieniłem zdanie”.

„Jasne” – jego chłodne spojrzenie przenika cię na wskroś, a powietrze wokół niego przepełnia niezdrowa emanacja.

„Mogę chociaż ściągnąć bucha?”

„Wybacz, ale właśnie skończyłem” – gasi trzymanego papierosa i pstryknięciem posyła niedopałek w kierunku ulicy.

„W takim razie potrzebny mi ten, którego palisz”.

„Nie dostaniesz go”.

„Dawaj go. Konfiskuję go jako dowód”.

„Dowód czego? Nic nie zrobiłem” – gasi trzymanego papierosa i pstryknięciem posyła niedopałek w kierunku ulicy.

„Ale ja naprawdę go potrzebuję”.

„Współczuję. Właśnie skończyłem” – gasi trzymanego papierosa i pstryknięciem posyła niedopałek w kierunku ulicy.

Zmuś go do powiedzenia ci, co wie.

Ludzie tacy jak on szanują tylko dwie rzeczy: siłę i strach.

Czas podkręcić GŁOŚNOŚĆ.

„Pokaż mi jej ciężarówkę w tej, kurwa, chwili. GDZIE JEST CIĘŻARÓWKA TEJ KOBIETY?!”

„Pieprz się, mówiłem już, że nic nie...”

I proszę! Jego głos cichnie, a twój...

„Będę cię jebał do końca mojego życia. Rozumiesz?”

„Pieprzony... homoglina” – na jego czole pojawiają się kropelki potu.

„Pieprz się, koleś!” – próbuje się ciebie pozbyć. „To któraś z tamtych ciężarówek – zielona i poobijana. Nie mam, kurwa, pojęcia, kim ona jest”.

„Kiedy zniknęła?”

„Nie wiem. Nie znam nawet jej imienia. Po prostu wozi się z flotą i zgrywa grubą rybę. Pewnie lesba. Od dawna już jej nie widziałem”.

Teraz już nie jest to dla niego taka duża sprawa. Próbuje w ten sposób zachować twarz.

„Gdzie dokładnie jest jej ciężarówka?”

„Tam, za posągiem” – wskazuje ręką na południe. „Zielone »Tempo«. A teraz zostaw mnie, kurwa, w spokoju, okej?”

„Małe »Tempo« przy pomniku, zielone...” – powtarza, po czym zwraca się do ciebie: „Sprawdźmy tę ciężarówkę”.

Zdaje się, że jemu też podskoczyła adrenalina.

„Kiedy zniknęła?”

„Byłem przy twojej zasranej ciężarówce. Wiem, gdzie ona jest!” (Wskaż ją). „Spalę ci ją, rozumiesz?!”