Rozmowa · Porzucona ciężarówka

Ciężarówka porzucona przez swojego właściciela tkwi w niekończącym się korku.

[Odejdź].

Otwórz drzwi.

Wita cię zapach papierosów i perfum. Wnętrze kabiny jest wytapetowane starymi plakatami filmowymi – aktorki uśmiechają się do ciebie na każdej ścianie. Z przodu znajduje się nadajnik radiowy i skrzynka na narzędzia wysuwana spod fotela kierowcy. Kilka narzędzi leży na podłodze przy pedałach.

Z tym siedzeniem pasażera jest coś nie tak... Materiał obicia został naciągnięty mocno w stronę dolnej części, tam, gdzie powinna być skrzynka z narzędziami.

Przyjrzyj się radiu.

Wygląda na to, że brakuje pokrętła zmiany częstotliwości. Do działania wymagany jest klucz, ale został usunięty – prawdopodobnie przez nieobecną kierowczynię.

Porucznik pochyla się nad radiem. „Dziwne. Zapisano tu bardzo wiele stacji radiowych... Co najmniej sto”.

Pomieszczenie tylu częstotliwości jedna obok drugiej tak, aby się nie zlewały, wymaga zaawansowanego modelu.

„A Naspeedowani FM? Jest wśród tych zapisanych stacji?”

„Nie, ta stacja to 78,9” – dopowiada, po czym kaszle, by ukryć zakłopotanie.

Unieś brwi.

„No co? Tak się składa, że zapamiętałem tę częstotliwość. Nie mam problemu z przyznaniem się do tego”.

„Możemy zrobić coś z tym radiem?”

„Nie wydaje mi się – bez brakującego klucza nie da się go użyć”.

„Co tu jeszcze mamy...” (Zakończ).

Wypłowiałe aktorki i zardzewiała skrzynka na narzędzia pod fotelem kierowcy. Oraz dziwnie wybrzuszone obicie fotela pasażera.

Zapach tysiąca wypalonych papierosów, zdjęcia dawno zmarłych aktorek i zardzewiała skrzynka na narzędzia pod fotelem.

„Na co komuś tyle stacji radiowych?”

„Na przykład po to, aby kontaktować się z całą flotą ciężarówek” – przerzuca przełącznik na radiostacji. „To wszystko fale krótkie, UW, UKV...”

„Zdaje się, że mamy do czynienia z imponującym narzędziem organizacyjnym – centrum nerwowym ogromnej operacji. Dysponującym do tego niezłym zasięgiem”.

Co najmniej 20 kilometrów. Może nieco większym dzięki doczepianej antenie, której tu w tej chwili nie ma?

Z osobliwie wyglądającej tablicy częstotliwości wynika, że na tej radiostacji zapisano co najmniej 128 stacji.

Pomieszczenie tylu częstotliwości jedna obok drugiej tak, aby się nie zlewały, wymaga zaawansowanego modelu.

Rozejrzyj się ponownie po szoferce. (Zakończ).

Zapach tysiąca wypalonych papierosów, zdjęcia dawno zmarłych aktorek i zardzewiała skrzynka na narzędzia pod fotelem...

Wypłowiałe aktorki i zardzewiała skrzynka na narzędzia pod fotelem kierowcy... oraz dziwnie wybrzuszone obicie fotela pasażera.

A Naspeedowani FM? Jest wśród tych zapisanych stacji?

Nic na to nie wskazuje.

Na co komuś tyle stacji radiowych?

Trudno powiedzieć.

Na przykład do kontaktowania się z całą flotą ciężarówek. To musi być centrum dobrze zorganizowanej operacji.

Wygląda na to, żebym mógł zrobić coś z tym radiem?

Nie bez klucza do zmiany częstotliwości.

Odciągnij materiał z siedzenia pasażera.

Voilà! Za obiciem fotela ukryto stos starannie złożonych papierów. Widzisz trzy mapy przedstawiające duży metropolitalny obszar. To Revachol – niektóre drogi i autostrady zaznaczono długopisem.

„Bonne prise” – stwierdza porucznik, gdy przeglądasz znaleziony skarb noszący ślady częstego używania i złożony w równe kwadraty.

Wsuń papiery z powrotem pod siedzenie.

„Lepiej nie naruszać tego miejsca” – kiwa głową porucznik. „Przyślę tu później ekipę techników, aby zebrała dowody”.

Stos map wygląda tak jak wcześniej – jest niemal niewidoczny. Gwiazdy filmowe przyglądają ci się w milczeniu, a gumowa rączka wysuwanej skrzynki na narzędzia nosi ślady wielu lat używania.

Rozłóż mapę z wierzchu.

To mapa estakady zwanej 8/81. Wlot prowadzący do Martinaise oznaczono niebieskim iksem. Kolejny iks widnieje przy zjeździe do miejsca o nazwie Stare Południe.

Budki poboru opłat przy wlotach oznaczone są kółkami. Wygląda na to, że istnieje niewiele sposobów, aby dostać się na autostradę biegnącą nad Jamrock – a ta osoba zna je wszystkie.

Setki tysięcy powozów motorowych ryczy tam na 8/81, wysoko nad masą brązowych i czerwonych dachów, czyli Jamrock. Nikt z podróżnych nawet nie spogląda na miasto. Świat za szybą dla nich nie istnieje.

Wsuń papiery z powrotem pod siedzenie.

Dokąd prowadzi ta droga...?

Przecina zamieszkane przez klasę średnią osiedla w Couron, przy rzece, a potem do Stella Maris i La Delty, dzielnic pracowniczych. Tymczasem mieszkańcy i mieszkanki Jamrock niosą poniżej ciężar swojego życia.

Rozłóż drugą mapę.

Ta mapa miejska z lat trzydziestych przedstawia złożony system kanałów burzowych pod dzielnicą zwaną Ospą (stary szpital wojskowy) sąsiadującą z 41. komisariatem.

Żadna burza nie zatopi Revacholu, wielkiego rozwiązania zagadki historii.

Wiatr hula w pustych korytarzach wspaniałego niegdyś wojskowego szpitala, dziś zaś zwykłej ruiny pośród zaniedbanego parku. Pod szpitalem wielkie tunele ścieków szumią i wibrują, pełne własnej odmiany życia...

Spójrz na trzecią mapę.

Ostatnia mapa przedstawia labirynt tuneli serwisowych pozostałych po budowie autostrady 8/81. Kilka tras zaznaczono długopisem – tam, gdzie tunele i kanały wychodzą na powierzchnię w pobliżu Godnej Domeny i wyspy drogowej w Centralnym Jamrock, przy jeziorze.

Te tunele serwisowe wykorzystywano zapewne podczas budowy fundamentów pod autostradę.

Mimo zimna w cieniu krzątają się zakapturzone postaci – białe chmury ich oddechu zanikają w mroku. Gdzie nie spojrzysz, noc spowija ochronnym całunem swoich posłańców.

Dokąd oni zmierzają?

Podróżują z Godnej Domeny do Perdition i potem na Main. Nad rzeką Esperance, potem trasą 8/81 na Stare Południe. Rampa zjazdowa jest teoretycznie zamknięta, nie brakuje tam jednak ruchu.

Droga oplata okolicę niczym macki wielkiej ośmiornicy.

Zdaje się, że przemytnicy opanowali sieć dróg należących do Wschodniej Trasy Motorowej.

„Przemytnicy opanowali trasę motorową”.