Rozmowa · Porzucona ciężarówka

W miejscu, w którym dawniej znajdował się transiwer, widać jedynie ciemniejszy prostokąt.

„To musi być lepsze niż twój DynaWave”.

„Esterhaz to z pewnością sprzęt, któremu nie można niczego zarzucić” – odpowiada porucznik, kiwając głową. „Ale gdy zestawi się funkcje, to moim zdaniem oba modele są mniej więcej porównywalne”.

„Dobra, wychodzi na to, że mamy remis”.

„Tak, kolejny remis. Zdaje się, że jesteśmy godnymi siebie przeciwnikami”.

„Na to wygląda”.

„W porządku. Byle tylko się udało”.

„Powinno. Oczywiście pod warunkiem, że uda nam się znaleźć odpowiednie pokrętło zmiany częstotliwości”.

„Czyli że nie zazdrościsz?”

„Nie mam powodów do zazdrości, detektywie” – odpowiada, uśmiechając się do siebie.

Schowaj transiwer. (Zakończ).

Ze ścian ciężarówki wciąż uśmiechają się filmowe gwiazdy. Z przodu znajduje się nadajnik radiowy i skrzynka na narzędzia wysuwana spod fotela kierowcy. Kilka narzędzi leży na podłodze przy pedałach.

Przyjrzyj się transiwerowi.

Radiostacja jest wielkości małej kostki brukowej i niemal dorównuje jej ciężarem. Przyglądając jej się z bliska, zdajesz sobie sprawę, że pokrętła i wskaźniki sprawiają, że przypomina twarz, na której nosie widniej charakterystyczne trójkątne logo.

To marka firmy Esterhaz Elektronika, jednego z wiodących producentów zaawansowanego sprzętu radiowego.

Nie byle jaką twarz... Przypomina ci to groteskowe płaskorzeźby widywane czasem w prehistorycznych jaskiniach.

„Myślisz, że naprawdę uda nam się dzięki temu nawiązać kontakt z Koalicją?”

„Nie raz już zaskoczyłeś mnie w trakcie naszego wspólnego śledztwa, ale muszę powiedzieć, że to mało prawdopodobny scenariusz” – odpowiada, wzruszając ramionami.

„Szczerze mówiąc, jestem sceptyczny co do tego planu z anteną. Ale kto wie? Może jeszcze się zdziwimy”.

„Wolałbym nie zgadywać. Twoje dotychczasowe działania nie napawają zbytnim optymizmem, ale wszystko jest możliwe...”

„Ty możesz skontaktować się z Koalicją i porozmawiać o la responsabilité... A ja mogę urosnąć o dodatkowe 10 centymetrów i zostać skrzydłowym Szturmowców”.

„Co masz na myśli?”

„Ta kierowczyni używała tego radia, aby unikać władz Koalicji, a teraz ty zamierzasz wykorzystać je do skontaktowania się z nimi. To po prostu ironia losu”.

„Tak, brzmi to jak stara odtylcówka”.

„Och, nie to miałem na myśli. Po prostu zamierzasz użyć radia tej kobiety, aby skontaktować się z tymi samymi władzami, których ona starała się unikać”.

[Zamknij drzwi].

Zamykasz drzwi starej, zardzewiałej ciężarówki.

Zamykasz drzwi starej, zardzewiałej ciężarówki.

„Świetnie, zdaje się, że mamy wszystko. Możemy zamienić słowo, detektywie?” – pyta, odchodząc od ciężarówki. „Zanim wrócimy do Joyce”.

Zamykasz drzwi starej, zardzewiałej ciężarówki – twoje zadanie zostało wykonane.

Zamykasz drzwi starej, zardzewiałej ciężarówki.

„Musimy tu jeszcze wrócić” – stwierdza, wskazując głową ciężarówkę. „Nie sprawdziliśmy jeszcze wszystkiego”.

Zamykasz drzwi starej, zardzewiałej ciężarówki – twoje zadanie nie zostało tu jeszcze wykonane.

Przyjrzyj się pedałom.

Wciskasz się pod kierownicę, aby przyjrzeć się lepiej pedałom. Wygląda na to, że narzędzia, które się przy nich znajdują – młotek, kombinerki, zardzewiały klucz – trafiły tam przypadkowo, pozostawione przez niezorganizowanego kierowcę.

Jeden dziwny szczegół przykuwa twój wzrok: kawałek papieru ściernego przyklejony do pedału gazu.

Ta konkretna ciężarówka to FALN A-Z Tempo, model znany z irytującej wady projektowej: śliskiego niczym lód pedału gazu.

Papier ścierny dodaje przyczepności.

„Zdaje się, że kierowca przykleił do pedału gazu kawałek papieru ściernego, żeby poprawić przyczepność”.

„Papier ścierny?” – powtarza porucznik. „To coś nowego...”

„Papier ścierny zdarłby też wzór z podeszwy prawego buta kierowcy”.

„Tak?” – porucznikowi podoba się to, do czego zmierzasz...

Czyń honory – myśli. Sam połącz wskazówki.

„Jedna z par śladów na miejscu zbrodni była nieco dziwna – miała jedną podeszwę gładszą”.

„To by oznaczało, że zaginiona kierowczyni brała udział w linczu?” – pyta porucznik, a jego oczy ożywiają się za korekcyjnymi szkłami.

„Najpierw handel narkotykami, teraz to... Co jeszcze znajdziemy w tej króliczej norze?”

„Teraz wiemy na pewno, kto jest ósmą, brakującą osobą, która brała udział w linczu. Myślisz, że Hardie i jego chłopaki biorą też udział w handlu narkotykami?”

„Te dupki? Na pewno”.

„Powinniśmy przekonać się, co ma w tym temacie do powiedzenia Titus” – stwierdza, zapisując coś w swoim notatniku. „Skończyliśmy już z tą ciężarówką?”

Filmowe gwiazdy wciąż uśmiechają się ze ścian... Na środkowej konsoli stoi nadajnik radiowy, a w powietrzu unosi się delikatny zapach perfum.

„Niekoniecznie. Kierowczyni mogła utrzymywać swój narkotykowy biznes w tajemnicy”.

„Masz rację. Ale i tak powinniśmy przekonać się, co ma w tym temacie do powiedzenia Titus” – stwierdza, zapisując coś w swoim notatniku. „Skończyliśmy już z tą ciężarówką?”

„Myślę, że umoczony jest cały Związek. Może nawet całe Martinaise...” (rozejrzyj się podejrzliwie).

„Powinniśmy porozmawiać z Titusem, żeby przekonać się, co ma w tym temacie do powiedzenia” – stwierdza, zapisując coś w swoim notatniku. „Skończyliśmy już z tą ciężarówką?”

„To by pasowało do tego, co mówiła Joyce, ale nie chcę zakładać niczego z góry”.

„Oczywiście. Powinniśmy przekonać się, co ma w tym temacie do powiedzenia Titus” – stwierdza, zapisując coś w swoim notatniku. „Skończyliśmy już z tą ciężarówką?”

„Zidentyfikowaliśmy jeden ślad butów, a do rozpoznania pozostało jeszcze siedem...” – stwierdza, zapisując coś w swoim niebieskim notatniku.

„Zaraz, Ruby?”

„Wygląda na to, że to ona”.

„I to także ona zajmowała się narkobiznesem. Niezła łobuziara”.