„Interesujące. W pewnym sensie o to właśnie chodzi. Koalicja nie chce, aby mieszkańcy Revacholu czuli, że znajdują się pod wojskową okupacją. Właśnie dlatego Łucznik zawsze zachowuje stały, dyskretny dystans”.
Wyglądasz przez okno w kierunku północnym. Tam, wśród nisko zawieszonych gwiazd, dostrzegasz ślady ruchu...
To zestaw poruszających się razem świateł pozycyjnych. Niczym niespokojna konstelacja...
Nie, jest bardziej jak jakaś istota ze strefy abisalnej, wielka, mroczna, bioluminescencyjna ryba...
Nie daj się zmylić tym błyszczącym światełkom. To cholerna maszyna do zabijania i nie możesz zrobić nic, żeby ją powstrzymać!
Wyglądasz przez okno, lecz nic nie widzisz. Jest w końcu ciemno, a twój wzrok nie jest szczególnie dobry...
„Tak, udowodnił już pan swoją wytrwałość. W normalnych okolicznościach nalegałbym, aby skorzystał pan z oficjalnych kanałów”.
Mężczyzna marszczy czoło. „Cóż, w zwykłych okolicznościach to komitet kontaktuje się z obywatelami”.
„Oczywiście, rozmawiamy nieformalnie, ale oficjalnie wciąż jestem w La Delta – przygotowuję się do nadchodzącej konferencji o pochodnych oleju napędowego...”
„Mais que faites-vous, funkcjonariuszu?” – twoja ręka zderza się z solidną, choć cokolwiek cielistą klatką piersiową mężczyzny.
„Być może ma pan niski poziom cukru we krwi? Jak już mówiłem, oficjalnie wciąż jestem w La Delta – przygotowuję się do nadchodzącej konferencji o pochodnych oleju napędowego...”
„Powiedział pan, że pana tu nie ma. Musiałem się upewnić, że nie jest pan tylko astralną projekcją”.
„Powiedział, że go tu nie ma. Musiałem się upewnić, że nie jest tylko astralną projekcją”.
„Nie, nie – nie bądźmy śmieszni. Po prostu rozmawiamy teraz nieformalnie. Oficjalnie wciąż jestem w La Delta – przygotowuję się do nadchodzącej konferencji o pochodnych oleju napędowego...”
„Cóż, oficjalnie wciąż jestem w La Delta – przygotowuję się do nadchodzącej konferencji o pochodnych oleju napędowego. W Martinaise przebywam nieformalnie”.
„Widzę, że zdobył pan kapelusz” – mężczyzna ocenia sytuację. „Proszę go zatrzymać. Dobrze na panu wygląda”.
Jego ton zdaje ci się sugerować, że i ty stajesz się w pewnym stopniu przez niego sponsorowany.
„Widzę, że zdobył pan szlafrok” – mężczyzna ocenia sytuację. „Proszę go zatrzymać. Dobrze na panu wygląda”.
„Widzę, że zdobył pan kapelusz” – mężczyzna ocenia sytuację. „Proszę go zatrzymać. Dobrze na panu wygląda”.
Nie powinieneś widzieć go w intymnej sytuacji. Z jakiegoś powodu czujesz, jakby ten człowiek był twoim... przełożonym.
Ma czyste ręce z zadbanymi paznokciami. To człowiek, który wie, jak ważny jest dobry wygląd.
„Nazywam się Charles Villedrouin i jestem przedstawicielem Rządu Koalicyjnego. Pracuję w Instytucie Stabilności Cen z ramienia Sur-la-Clef”.
„Słyszałem, że rozmawiałeś na zewnątrz z moim przyjacielem... Bardzo dobrze. Świetnie. Jestem tu, aby pomóc w śledztwie w każdy możliwy sposób. Czekam na pytania związane z powieszeniem”.
Nie, najpierw zadaj niewinne osobiste pytanie, żeby rozpocząć przesłuchanie od właściwych tonów.
(Pokaż mu jedwabny szlafrok). „Zanim do tego przejdziemy, proszę mi powiedzieć, gdzie pan zdobył ten przepiękny jedwabny szlafrok?”
„Och, kupiliśmy go w atelier w Centrum East Delta Commerce. Według mnie jest odrobinę kulturowo nietaktowny, ale wykonano go ze wspaniałego materiału. Niestety, ten sklep już nie działa...”
„To wszystko, co mogę na ten temat powiedzieć” – oznajmia, układając dłonie w małą piramidkę. Od strony balkonu napływa zimne powietrze.
(Wskaż na jedwabny szlafrok). „Zanim do tego przejdziemy, proszę mi powiedzieć, gdzie pan zdobył ten przepiękny jedwabny szlafrok?”
(Wskaż na samarski kapelusz). „Jeszcze do tego przejdziemy. Zaraz po tym, jak opowie mi pan historię tego ciemnego samarskiego kapelusza”.
„Otrzymałem go od głowy samarskiej delegacji podczas podróży do Lo-Manthang. Jest wykonany ze specjalnego barwionego węglem bambusa. To symbol formalnej normalizacji naszych relacji dyplomatycznych”.
Pije do trwającej dziesięć lat wojny o niepodległość, sprytnie pomijając przy tym złożone przyczyny jej wybuchu.
(Wskaż na łóżko). „Zanim przejdziemy dalej, muszę spytać pana o ten wspaniały baldachim”.
„A tak, mój przyjaciel ma wspaniały gust, jeśli chodzi o tego typu sprawy. Ale nie chce powiedzieć, gdzie je zdobył – to tajemnica. Ha, ha, ha!” – odpowiada mężczyzna z uśmiechem. „Zdaje się, że tego typu ramy nazywane są industrialnymi. Bardzo wygodne łóżko”.
(Pokaż mu samarski kapelusz). „Jeszcze do tego przejdziemy. Zaraz po tym, jak opowie mi pan historię tego ciemnego samarskiego kapelusza”.
„Oczywiście. Muszę tylko powiedzieć, że to był dla mnie bardzo emocjonalny tydzień” – oznajmia, układając dłonie w małą piramidkę. Od strony balkonu napływa zimne powietrze.
Powieszeniem? Co za nuda. To ewidentnie człowiek kultury. Powinieneś spytać go o mniej przyziemne sprawy...
„Widzę, że zdobył pan szlafrok” – mężczyzna ocenia sytuację. „Proszę go zatrzymać. Dobrze na panu wygląda”.
„Funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej Revacholu” – mężczyzna ubrany w swobodnym biznesowym stylu wyjmuje spinki z mankietów.
Logika
Czas reakcji
Encyklopedia
Próg bólu
Empatia
Matematyka wzrokowa
Dramaturgia
Elektrochemia
Wewnętrzne imperium