Rozmowa · Kobieta o końskiej twarzy

Jak wyjaśnił porucznik Kitsuragi, funkcjonariusz patrolowy to najniższy stopień w MOR-ze, poniżej porucznika i sierżanta.

„Chwileczkę. Jesteś policjantką z MOR-u?”

„Tak” – kiwa głową. „Jestem”.

„Dobrze, już sobie idę”. [Odejdź].

„W porządku” – odpowiada. Przez chwilę sprawia wrażenie, jakby chciała coś dodać, ale rozmyśla się.

„Prowadzę śledztwo w sprawie morderstwa. Jesteś moim wsparciem?”

„No wsparciem to na pewno nie jestem”.

„Ja też jestem gliniarzem”.

„Wiem”.

„Prawdziwy z niego glina, ma odznakę”.

Trudno powiedzieć, czy mówi to sarkastycznie, czy szczerze, ale gdybyś miał zgadywać, postawiłbyś raczej na to pierwsze.

„Prawdziwy z niego glina, ma broń”.

„Prawdziwy z niego glina”.

„Wszystko w porządku? Czemu nie chcesz ze mną rozmawiać?” (Nie odpuszczaj).

„Nie wiem...” – odpowiada, wciąż unikając twojego wzroku. „Dlaczego miałabym chcieć z tobą rozmawiać?”

...po tym wszystkim, co zrobiłeś – zdaje się sugerować jej ton.

„Czadowo widzieć kogoś z policji. Myślałem, że poza mną i Kimem nikogo z naszych tu nie ma”.

„Nie, nie jesteś – nie jesteś jedynym gliną na świecie” – kręci głową i robi wydech.

Coś się w niej odmienia. To współczucie. Ogarnia ją litość.

„No dobrze. Porozmawiajmy. Czego chcesz?”

Hmm. O czym rozmawiają między sobą funkcjonariusze?

„Załatwmy to podręcznikowo, dobrze?”

„Jak...?” – ściska palcami nasadę nosa.

„Czemu?! Niosę wieści o nadchodzącym końcu”.

„No oczywiście...” – mężczyzna przy stoliku mówi do siebie.

„Słowo Końca, który nadejdzie...” – zmęczona kręci głową.

A potem coś się w niej odmienia. To współczucie. Ogarnia ją litość.

„Skrzywdziłem cię jakoś? Zdaje się, że dotyczy to wielu ludzi”.

„Nie, nie skrzywdziłeś mnie. Wszystko jest w porządku” – kręci głową i robi wydech.

„Boże... Nie wiem czemu, staram się, jak tylko mogę...”

„Ale nie dajesz z siebie wszystkiego, co nie?” – stwierdza z gniewem w głosie.

„Uspokój się” – mówi do mężczyzny, a później odwraca się w twoim kierunku.

„Jestem mocno wadliwą osobą, ale przynoszę światu radość”.

„Czyżby?” – pyta, mrużąc oczy. Po chwili kręci głową.

Funkcjonariusz patrolowy to najniższy stopień w MOR-ze, poniżej porucznika i sierżanta.