Czas reakcji
- rozmów
- 170
- Miejsca
- 14
Opis
ŚWIETNY DLA: UNIKAJĄCYCH KUL. SZYBKO MYŚLĄCYCH. WIELBICIELI PINBALLA.
Czas reakcji to refleks ciała i umysłu. Instynkt. Pozwala ci unikać ciosów pięścią, noży, kul. Uderzeń słowami również. Będziesz cwańszy, nigdy nie zabraknie ci słów czy błyskotliwej riposty. Twoja mentalna sprawność pozwoli ci łączyć w locie rozmaite szczegóły, działając we współpracy z umiejętnościami bazującymi na rozumności.
Na wysokich poziomach czas reakcji sprawia, że twoje odruchy są niesamowicie szybkie. Kiedy jednak ciało działa szybciej niż głowa, niewinne sytuacje mogą przybierać zły obrót w zastraszającym tempie. Jesteś wciąż napięty i stale w nadmiernej gotowości. Słaby czas reakcji sprawi jednak, że to nie ty będziesz strzelał pierwszy. A to oznacza, że zapewne nie będziesz strzelać wcale.
Gdzie
14Zadania
124- Przesłuchaj Klaasje w sprawie taśmy
- Odczytaj znaki wodne
- Schłódź ciało ofiary
- Znajdź kryptozoologa Morella
- Określ miejsce, z którego padł strzał
- Podziel się towarem z Cunem
- Pomóż Soonie z jej projektem
- Uczyń muzykę van Eycka bardziej hardkorową
- Zdobyć buty zmarłego
- Balkonowy palacz
- Wyciągnij z niego motyw
- Spotkaj się ze Świniarką i odzyskaj swoją broń
- Wytrop swoją broń
- Zdobądź od Gary'ego placek z dodatkami
- Zadania
- Zadania
Dialogi
170- „O, hej, wey! Na tyłach znajdziesz kawę... Znaczy miłość Matki”.
- „Tak, o co chodzi?” – nie podnosi wzroku znad klawiatury.
- Drzwi są zrobione z metalu i wyglądają na wzmocnione. Ktoś tu naprawdę ceni sobie…
- Do ukrytej w zagłębieniu tablicy przyczepiono kilka map. Są przytrzymywane przez…
- Półki wypełnione po brzegi kryminałami opowiadającymi o przygodach niezłomnego rzekomo…
- „Och... przepraszam, panie władzo... Czym mogę służyć?”
- Dziewczyna cię ignoruje. Zupełnie, jakbyś dla niej nie istniał.
- „Pani Sylvie, dzień dobry, tu znów policja”.
- „Cuno się teraz przejmuje”.
- „Panie Du Bois! Każdy pracownik troszczy się o siebie, co?” – na twarzy wykwita mu…
- „Dzień dobry panu! Jak obiecałem ostatnim razem, nie będę zawracał panu głowy długim…
- „No nie wierzę, znowu pada śnieg...” – wzdycha młoda kobieta siedząca przy taczce.
- To notatnik, który znalazłeś w śmietniku – kapucha kartek zwisających z podkładki…
- Twoja ręka się wyciąga, a oczy zamykają jakby z własnej woli. Wokół jest ciemno. Czujesz…
- Płytki na kostce wciąż się jarzą, rzucając na swoje otoczenie łagodny blask. Na…
- „Występ performatywny zakończony. Świetnie. W czym więc mogę pomóc?”
- „Aha” – marszczy czoło, jak gdyby chciała dodać „i?”.
- „Tę... rzeczywistość?” – otula ciaśniej szyję kapturem.