Supergwiazdorski glina

„Jestem latarnią na nudziarskich wybrzeżach przeciętności. Nie dziękuj mi, Martinaise”.

„Dziewczyno, ale wyluzuj trochę... Co ty, nigdy nie imprezujesz?”

„Daję zwykłym ludziom bohatera, w którego mogą wierzyć: siebie”.

„Musiał mi burzyć styl”.

„Muszę powiedzieć, że disco to to nie jest”.

„Jestem mocno wadliwą osobą, ale przynoszę światu radość”.

„Tak” – kiwa głową. „Supergwiazdorski glina. Oczywiście. Znowu to”.

„Udaje mi się! Moja ciężka praca wreszcie popłaca! Staję się sławny!”

„Wiedziałem. Wiedziałem, że jestem kimś znanym. Supergwiazdą”.

„Wiedziałem, Kim! Wiedziałem, że jestem supergwiazdą”.

„To zupełnie w moim stylu. Co zrobiłem?”

„Będę po prostu nazywał panią tancerką disco i miss Oranje”. (Przejdź dalej).

„Taki mam styl. Gliniarze supergwiazdy nie noszą kurtek, tylko wymiatają”.

„Moje... dni z disco dobiegły końca”.

„Źle mnie zrozumiałeś. (Kaszlnij). Powiedziałem to w takim... disco sensie”.

„Moje... dni z disco dobiegły końca”.

„Sztos! Mistrzowska policyjna robota”.

„To mi się w tobie podoba, Evrart. Że mnie rozumiesz”.