Supergwiazdorski glina

„Spytaj raczej, kto by nie chciał! Czadowe mundury, szybkie maszyny, spluwy w garści! Nic, tylko w to wchodzić!”

„Taa, bardzo zabawne. Ale ona się nie śmiała” – stwierdza, patrząc na ciebie.

„Jest tylko jedno wyjaśnienie – musi być jedną z moich szurniętych fanek”.

„Moja sytuacja finansowa jest świetna! Supergwiazdy nie miewają problemów z pieniędzmi!”

Czy to nie oczywiste? Kakadu ognistoczuba, oto nadciągam!

„Wielkiej sztuce. Sztuce deluxe. Najbardziej artystycznej, przełomowej i...”

Jasna sprawa, że jestem Tequila Sunset. Arriva!

„Osiemdziesiąt pięć procent to dobra liczba. Nikt nie żyje wiecznie, dziecinko!”

„Mówiłeś, że to banda jebanych przegrywów, którzy »burzą ci tylko styl«...”

„O czym ty gadasz? Jestem najgorętszym towarem w mieście. Najprawdziwszym z prawdziwych”.

„Przegraj pan z godnością, wciąż możecie rywalizować między sobą. Drugie miejsce to wciąż pozycja na podium”.

„Taki właśnie jest wasz Johnny Kuleczka. Wyjątkowy”.

„Jestem bogiem lekkoatletyki. Czemu miałoby być ze mną coś nie tak?”

Ja już teraz brodzę po kolana w polityce, dziecinko.

„Uwierz. Jestem cudotwórcą. Człowiekiem olśnieniem. Przy mnie marzenia się spełniają”.

(Potrząśnij ją). „Zagwiazdorzyłem tam jak nikt na świecie”.

„Nie, chodziło mi o disco... Nieważne”.

„Tak. Discorozstrzeliwanie wieśniaków”.