Żałosny glina

„Przepraszam. Nie wiem, czemu to powiedziałem, żałuję tego. Jesteś ładna... Przepraszam. Jestem żałosnym gliną”.

„Nie jestem pewien, czy w ogóle jestem gliniarzem. Nie pamiętam, żebym nim był. Mogłem skłamać”.

„Przepraszam”.

„Przepraszam”.

„Przepraszam. Jestem żałosnym gliniarzem”.

„Przykro mi, że nie mogłem go ostrzec na czas”.

„Nie, nie, to wszystko przeze mnie. Ja spowodowałem opóźnienie i bardzo mi przez to przykro. Ale możecie już wracać”.

„Nie, nie, to wszystko przeze mnie. Ja spowodowałem opóźnienie i bardzo mi przez to przykro. Ale możecie już wracać”.

„Dam radę. I wybacz mi, Kim. Obiecuję, że to był ostatni raz”.

„Tak, schrzaniłem to. Przepraszam”.

„Oto one. Przepraszam za kłopot”.

„Oto one. Przepraszam za kłopot”.

„Oto one. Przepraszam za kłopot”.

„Oto one. Przepraszam za kłopot”.

„Oto one. Przepraszam za kłopot”.

„Wiedziałem, żeby się nie golić! Wiedziałem, a i tak się ogoliłem. Co ze mnie za dureń...”

„Oczywiście, że to żart, tylko na mnie patrz! Jak miałbym z tobą rywalizować? Masz pewnie furę rozwiązanych spraw”.

„Chyba nie chciałem być dłużej gliniarzem, więc je wyrzuciłem”.