Empatia · Kwestie umiejętności

Jego nieufność nie jest spowodowana tylko tym, że jesteś świnią. Czuje się zagrożony czymś niejasnym, co w tobie drzemie. Nie wiadomo jednak na razie, co to jest.

Naprawdę nie znosi chłopaków Hardiego. Odstawienie na kilka dni speedu nic tu nie zmieniło. A to, że Titus go ignoruje, wcale nie pomaga.

Kiedy myśli o leżącym na kafelkach placu, krwawiącym Glenie, w gardle staje mu gula.

I teraz będzie ostatnie. To najgorsze. Radzi z tym sobie tylko dzięki wlewanym w siebie litrom ośmioprocentowego piwa.

To typowe dla ocalałych poczucie winy. Uważa, że powinien był zginąć z innymi. Możliwe, że się zabije, jeśli nie znajdzie sobie nowego celu. Albo po prostu będzie istniał dalej. Nie martwy, ale też na pewno nie żywy.

Mówi to szczerze.

Sądząc po tym, jak znajomy ci się wydaje... Co najmniej dwa lata? Albo macie za sobą krótszą, lecz intensywną współpracę w waszej grupie...

Wciąż rozmyśla nad tą kurtką.

Szczerze sądził, że to będzie zabawne. Dla was obu.

Wszyscy czuli się w twoim towarzystwie całkowicie bezpiecznie. Nie ma pojęcia, o czym mówi.

Nikt się ciebie nie bał, nie dając ci tego do zrozumienia. Wszyscy się czuli bezpiecznie.

To, że był tam ze swoim synem... nie było przypadkiem. Trudno to dostrzec, ale martwił się o ciebie. A przy tym był zainteresowany budynkiem Felda.

Czymś tak pysznym nie wolno cieszyć się w samotności.

Auć... To mu się nie spodobało.

Czy na pewno? Może był po prostu ciekawy.

To stare zdjęcie. Zrobione, zanim przyszło życie i zrobiło to, co zwykle.

Kim stara się nie spoglądać na przypominający wnętrzności zwitek taśmy na podłodze. I na dziwną walizkę na wieszaku. Oraz na usychającą roślinę doniczkową w rogu. Ale wszystko to jest zbyt makabryczne, aby to zignorować.

Jest z siebie całkiem dumny.