ŞEHRİN FISILTISI · Beceri replikleri

Hafif bir hışırtı. Kar bir şekilde kulağına kaçmış gibi...

Hafif bir hışırtı. Kulakların arasında hızla yağan karlı bir kış manzarası...

Teğmenin hem sana hem de tam olarak sana olmayan sözleri boynunla omurganın birleştiği noktada hafif bir ürpertiye sebep oluyor.

Ensende hafif bir ürperti hissediyorsun. Teğmen orada olmasa da varlığını hissedebiliyorsun...

Ozonne üzerindeki dağılmış fırtınanın etkisiyle Martinaise'deki her ışık düğmesi, her otomobil, her kapı zili, her çaydanlık ve radyo birbirine karışıyor.

Genç bir kadın bir buz tabakasının üstünde diz çöküyor, uzun zaman önce kaybolmuş bir şeyi arıyormuşçasına. Sağ kulağı donmuş suya değene kadar eğiliyor. Yavaşça çatırdamasını dinliyor.

Genç bir kadın tahta kalasların üstünde diz çöküyor, hâlâ uzun zaman önce kaybolan bir şeyi arıyor. Kulaklıklarından gelen sinyalin ritmiyle kafasını sallıyor.

Camdaki çatlaklardan soğuk hava sızıyor, alnındaki terleri serinletiyor. Titriyorsun...

Döşeme tahtaları bükülüyor, aşağı inen kirişler kemik gibi yavaşça kırılıyor. Altın Delta'nın uzak doğusunda, endüstri limanının ötesinde, buzullarında dünyanın en küçük yaratıklarının yaşadığı kapkaranlık bir sahil parçası var...

Bir milyon yıl da geçse olmayacak.

Burada anodik müzik için bir kulüp asla açılmayacak.

SES TONLAMALARIM TERMOMETRELER VE BAROMETRELERLE KAYDEDİLİYOR. BENİ BURUN DELİKLERİNDE VE ENSENDEKİ KÜÇÜK KILLARDA HİSSEDİYORSUN.

ONUNLA YOK OLAMAM, HALK MİLİSLERİNİN MEMURU. BUNA İZİN VEREMEZSİN.

Hiçbir şey kazanamayacaklar.

Gözleri geriye devrilmiş ve dili dışarı sarkmış bir RHM memuru, küçük bir kilisenin zemininde yatıyor. Etrafında başkaları da var. Yavaşça kendine geliyor.

BU ARADA, PARTNERİNDEN DERHÂL ÖZÜR DİLE. POLİS MEMURLARININ BİRLİK OLMASI ÇOK ÖNEMLİ.

ŞEHİR BENİM.

KALBİM, BİR RÜZGÂR KORİDORU. HAVAMIN DİBİ KIRMIZI. YÜZ BİN TANE IŞILDAYAN KOLUM VAR.