ALGI · Beceri replikleri

Sessizlikte karların eriyip saçaklardan damlayışını ve birinin pencere kapayışını duyuyorsun.

Teğmenden belli belirsiz bir fısıltı çıkıyor: "Tüh..."

Ufak mekanizmanın içinde, bir yayın gerildiğini duyuyorsun...

Dudaklarında asidik bir tat. Yakıcı. Çocukken bir keresinde dilini tren raylarında gezdirmiştin. Mevsim kıştı. Çok uzun zaman önceydi...

Kim'in ağzının kenarı hafifçe seğiriyor. Tanımanın ne anlama geldiği konusunda bir önsezisi var.

Telefonda konuşan gencin sesi, ancak idam sehpasına yürümekte olan biri kadar hevesli.

Eternit saçaklardan su damlıyor. İskele, kadının hareketleriyle gıcırdıyor.

Arkadan tuzla karışık köpek boku kokusu geliyor.

Gri yosun parçalarına dolanmış ölü bir deniz canlısı gibi kokuyor. Gelgit sahile vurmadan önce suda epey zaman geçirmiş olmalı.

Çok yükseklerde duran bir aerostatiğe benziyor.

Burun deliklerine hafif bir yanık kauçuk kokusu geliyor. Kısa devre.

Yolda bir tümsek var. Yaklaşık 200 adım ilerideki sapakta ölü bir köpek yatıyor.

Damlayan su yüksek bir yerden geliyor. Tek görebildiğin çökmüş merdivenlerin gölgesi.

Güçlü bir rüzgâr sağlam kalmış pencerelerin tıngırdamasına sebep oluyor. Kalın bir kir tabakasıyla kaplılar. En az 40 senedir bu hâlde olmalılar.

Çok, çok hafif bir bayat içki kokusu alıyorsun. Yoksa sana mı öyle geliyor?

Kabinlerden birinde bir deniz kuşu yuvası görüyorsun ama o bile terk edilmiş; 50 küsur yıl öncesinin baharından kalma bir yankıdan ibaret.

Minik bir çekiç, makinenin içinde bir şeyi parçalıyor. Camdan yapılmış bir şeyi.

Kuru deniz tuzu yumuşak tenini zedeliyor.