Konuşma · EL‑GÖZ KOORDİNASYONU

Topu eline alır almaz hafifliğine şaşırıyorsun. Fark etmez. Bir şekilde başaracaksın.

Of, bu his çok hoş; her zaferden önce gelen o tanıdık heyecan ve adrenalini hissediyorsun. Zaman durdu.

Topu hisset.

Soğuk metal topu boynuna dayadığında şaşırtıcı bir şekilde pürüzsüz geliyor. Üstünde bir desen var. (Muhtemelen sponsorlu bir top.) Senin topun olsa yalnızca denemekten gelen şişlikler ve zafer yaralarıyla kaplı olurdu.

Şimdiden kasların ağırlığa alışıyor, sinir sistemi kendini ayarlıyor, sen ve top, birleşerek bir bütün oluyorsunuz. Topadam hazır.

Çevreyi özümse.

Ayakların sağlam bir şekilde yere basarak dikilirken serin bir meltem saçlarını karıştırıyor. Bütün sesler, kokular, hatta rüzgâr; geriye yalnızca adam ve topun bütünlüğü kalana kadar her şey tek tek kayboluyor.

Batıda, Grand Couron Arena'da Arséne-Luc Edelbrock'un attığı sert bir sol yumruk Samara'lı ağır sıklet şampiyonu Kostya "Mjasnok" Koštunica'yı yere seriyor. Seyirciler coşuyor. Revachol, kahramanlarına bayılıyor.

Son bir içsel bakışa daha vakit var. Kimim ben?

Saf devinimin vücut bulmuş hâli. Azami verimlilikte çalışan ince ayarlanmış bir lokomotor.

İki çelimsiz moruğun gözlerinden yansıyan korku ve şaşkınlığa bak; üstünlüğüne hayran kaldılar. Sen onlar için bir tanrısın.

Bazıları hâlâ senin bir polis olduğunu söyleyebilir ama sanırım bundan ötedesin artık.

Kendini bırak. Top senin bir parçan. (Devam et.)

"Merde!" diye bağırıyor ihtiyar asker öfkeyle. "Bordel de merde!"

Boklu kerhane mi dedi?

Hiç de boklu kerhane demelik bir atış değildi. En az 23 metre attın. Muhtemelen 24 metre, hatta biraz daha fazla. Utanılacak hiçbir şey yok.

"Derdin ne ulan senin?"

"Derdim mi? Anlamadım."

"Oyunumuzun içine ettin, evlat." Kendini sakinleştirmeye çalışıyor. "Beş boule ile pétanque oynayamayız."

"Affedersin, bilerek olmadı. Bir sıkıntı yok, değil mi?"

"Hayır, bir sıkıntı var ulan!" Alnında bir damar ürkütücü bir şekilde şişiyor. "Boule'umuzu geri istiyoruz!"

"Sakin ol, René." Neşeli olan durumu yatıştırmaya çalışıyor. "Bu sadece bir yanlış anlaşılma, değil mi memur bey? Ziyanı yok."

"Elbette ziyanı var, seni turuncu sülük!" Süvari çizmesinin topuğunu yere vuruyor. "Bize bir boule borçlusun!"

Boule'lardan çok daha önemli işleri olan bir polis memurusun. Böyle şeylerle uğraşma.

"Bende bir boule yok, onun yerine bu olur mu?" (Gülleyi göster.)

"Bu..." Sessizleşip topa bakıyor. "Hayır, bu sıçtığımın şeyi olmaz..."

"Teşekkürler, memur bey." Neşeli adam hemen topu alıp elinde sektiriyor. "Bu gerçekten çok hoş. Hatta bence bizim eski boule'umuzdan daha iyi!"

"Mon dieu..." şakaklarını ovarak mırıldanıyor. "Tamam. Tamam. Peki. Ne istiyorsun, memur bey?"

Evet... Buraya neden geldin? Cinayetle ilgili bir şey biliyor olma ihtimalleri düşük.

Bilemezsin, bir şey biliyor olabilir. Buradan çok yer görünüyor.

Sadece konuş. Olayları yatıştır. Yaşlılar ilgiyi sever.

"Tamam, bunu telafi etmeye çalışacağım." (Görevi üstlen.)

"İyi." Başıyla onaylıyor. "İnsan hatasını düzeltmeyi en azından denediğinde affedilir. Deneyeceğine inanıyorum. Peki yanımıza neden geldin?"

"Bakın beyler, top gitti ve benim çözmem gereken bir cinayet var, tamam mı?" (Görevi reddet.)

"Bugün burada kendini güzel belli ettin, memur bey," diyor, yavaşça başını sallıyor. "Bunu hatırlayacağım. Gaston da hatırlayacak."

"Önemli değil, memur bey. Tamamen unuttum. Benim boule'umdu ve yedeği var." Cebinden bir top daha çıkarıyor. "Her şey yolunda ve elimizden geldiğince yardımcı olmaya hazırız!"

Ne pahasına olursa olsun çatışmadan kaçınmaya çalışıyor.

Teğmen hiçbir şey söylemiyor ama suratı katı. Atletik gösterini tasvip etmiyor gibi görünüyor.

Beğenmediğim şey senin sorumluluk almayı reddedişin.

"Ben gülle sanmıştım."

"Eh, gülle falan değildi, pétanque'tı," diye çıkışıyor adam sesini tekrar yükselterek. "Pétanque oyunumuzu mahvettin. Boule'umuzu geri istiyoruz."

"Petenk mi?"

"Evet, pétanque," diyor adam sesini tekrar yükselterek. "Pétanque oyunumuzu mahvettin. Boule'umuzu geri istiyoruz."

"Ha, pétanque, anladım..."

"Hayır, hayır, anlamadın! Pétanque oyunumuz mahvoldu!" Yine sinirleniyor. "Boule'umuzu geri istiyoruz."

"Zayıf bir kol kası olmadığı kesin."

"Polis olman umurumda değil, birinin oyununu mahvedemezsin. O kadar saygısızca ki!"

Onun yaşında bir adamın bu kadar coşması tehlikeli. Tansiyonuna dikkat etmesi gerekiyor.

"Sinirlendiğini seziyorum. Ama nedenini anlamıyorum."

"Özür dilerim."

"Bir saniye... Ne?"

"Mızıkçılık yapma, ikinizin arasında hâlâ adil bir oyun bu. İkincilik de bir podyum derecesi."

"Ben bir atletizm tanrısıyım. Niye herhangi bir şey bana dert olsun ki?"

Hasiktirlik bir durum yok. En az 23 metre attın. Muhtemelen 24 metre, hatta biraz daha fazla. Utanılacak hiçbir şey yok.

Bu his... tuhaftı. Kız kardeşinin memesine dokunmak gibi tuhaf. Kız kardeşinin memesini attın.

Neşeli adam "Mon dieu," diye bağırıyor. "Tebrik ederim, memur bey. Müthiş bir atıştı!"

Bir atletin duyabileceği, tebrik ederim kadar incitici iki kelime daha yok. Bu resmen rezaletti!

Tosbağa ve boklu topu seninle alay ediyor. Sinirlenmen gerekiyor. Küfür kullan. Atmık falan de.

"Kahrolası top sümük gibi kaygandı! Her tarafında ihtiyar atmığı varken bu boku nasıl fırlatmamı bekliyorsun ha Tosbağa?!"

"Ne diyorsun? Neredeyse mükemmel bir pétanque atışı yaptın!" Ses tonu hayranlıkla dolu.