Konuşma · FİRARİ

Aklına hiçbir şey gelmiyor. Kendine vurarak bir şeyler hatırlamaya çalışırken yaşlı adam seni seyrediyor.

Amına koyduğumun komüncüsü! Göt herif! Şuna bak, öyle dik dik bakıyor... Öyle bir şey söyle ki canı yansın!

Siyaset. Ona SİYASET ile yüklenirsen belki sebebi açığa çıkarmaya başlar...

Evet!

Buraya geldiğinde çimlerin üstünde mayıs çanları vardı! Onlar savaş döneminde devrimcilerin sembolleriydi!

Bu ilkbahar boyunca tüm Martinaise'de başka hiçbir yerde mayıs çanı görmedin.

Dur, işte geliyor... Şu mayıs çanları, Klaasje'nin çatısındaki kurumuş mayıs çanları!

Evet!

Sen buraya geldiğinde çimlerin üstünde mayıs çanları vardı! Ve Klaasje'nin balkonunda da mayıs çanları vardı!

Tüm Martinaise'de başka hiçbir yerde mayıs çanı görmedin!

Şu an kafam acıyor.

Kimin umurunda... Sen buraya geldiğinde çimlerin üstünde mayıs çanları vardı! Ve Klaasje'nin balkonunda da! Bu bir tesadüf mü?

"Senin iş birliğine ihtiyacım yok. Bende bu var." (Ona Triangong 4-46'yı göster.)

"Heh..."

"Askerî mermi kullanan silahlara pek sık rastlanılmaz, değil mi?"

"Bu gerçek bir silah." Teğmenin tabanca kılıfına işaret ediyor. "Sizin oyuncak tabancalarınıza benzemez. O tabancalarla liberallerin önünde madara olduğunuzu gördüm..."

"Tam birer embesilsiniz. Neden onlardan gerçek silahlar istemiyorsunuz, he?" Kıkırdıyor. "Otomatik tüfeklere karşı ateş bombası... Tabii ya, o kadar kişiyi öldürtmenize şaşırmamalı!"

Hadi be, seni görmüş. Olanları izlemiş.

Buradan mahkemeyi rahatça görebiliyordu. Boş konuşmuyor.

Yani, seni görmüş... Eee? Ne olmuş? Bu dikkatini dağıtmasın.

"Peki o zaman." (Kabullen.)

"Embesil..." Kafasını sallıyor.

"Çoğunu, mesela liderleri Titus'ı kurtardık. Olayı kontrol altına aldık."

"Bir boku kontrol altına aldığınız yok. Olayı izledim... O orospu çocuklarının sizinkileri delik deşik etmesine izin verdiniz. O kız da sizin yüzünüzden öldü."

"O insanların senin gözünde hiç değeri yok. Akbabalar bu şehirden besleniyor ve sen de onlara tabak sunuyorsun."

Dikkatin dağılıyor. Silahı sorgula. Şu an sadece silah önemli.

"Yani o çatışmayı izlediniz mi?" Teğmen ana karaya işaret ediyor. "Gördüğünüz kargaşa hoşunuza gitti mi? Hepsi sizin suçunuzdu. Plan sizindi. Onların ölümünün sorumlusu sizsiniz."

"Hiçbir şey bilmiyorsun..." Teğmene dik dik bakarken yüzünün sağ tarafı seğiriyor.

"Bir boku kontrol altına aldığınız yok. Olayı izledim... O katillerin sizinkileri delik deşik etmesine izin verdiniz. Çoğu sizin yüzünüzden öldü, o şişko olan bile."

"Kıvırmayı kes. Cinayet silahı bende."

"Hepsi senin yüzünden öldü. Madara oldun, o küçük arkadaşını da vurdurdun... Onu tam göremedim. Ne oldu, kan kaybından öldü mü?"

"Kes sesini. Söylüyorum, cinayet silahını buldum."

"Kime söylüyorsun, he? Arkadaşına mı? Ama o burada değil." Parmaklarını çıtlatıyor. "O öldü, değil mi?"

"Ölmedi, hastanede."

"O ölünce herkes bayram edecek. Bir faşo daha eksildi..." Tıslıyor, sonra sazlara bakıp bir anda seğiriyor.

İpleri görünmeyen bir kukla gibi.

Bir anda silkinerek kendine geliyor. "Kim olduğunu biliyorsun. Koalisyon'un eğittiği, eline silah verip zırhla kuşattığı bir katil. O bir insan değildi, kana bulanmış bir çekiç başıydı..."

"O bir tecavüzcüydü. Bunu hak etmedi demiyorum."

"...bizi ezerken zevkten inlerdi..." Tuhaf bir hareketle nefes alıyor. "Siz tazılar şirket eğitimli bir katil ölünce kuduruyorsunuz. Sizi 40 senedir bu sahilde görmemiştim. Kim bilir... Belki de birini daha önce öldürmeliydim."

"Dikkatini çektim demek..." Gözlerinin içine bakıyor, göz bebekleri titriyor. "Bodrumunuzda hapçıları ve fahişeleri dövmeyi bırakıp incelemeye anca şimdi gelebildiniz. Yüzlercesi ölürken gelmediniz de anca şimdi geldiniz." Büyük burun deliklerinden soluklanıyor...

İşte bu. Vurdun de, vurdun de, öldürdün deme, vurdun de.

"Yani onu öldürdün."

"Ah ne yazık..." Siyah gözlerini kapatıyor. "Revachol'dan bir paramiliter asker eksildi." Gözünden neredeyse bir damla yaş akacak. Yumrukları sinirden titremeye başlıyor.

Teğmen seni susturmak için sağ kolunu kaldırıyor...

Sus, daha fazla üzerine gitmeye gerek yok. Konuşmaya başladı...

...ve teğmen nefesini tutmuş şekilde dinliyor.

Nefesini tut.

"O ve fahişe, ikisi de nişangâhımın tam ortasındaydı. Onlarla beraber nefes alıp veriyordum, tetiği çektim ve mermiyle beraber sanki ben de uçup onun ağzına girdim..." Gülümsemeye başlıyor.

"Artık böyle bir atışı yapamam sanıyordum ama yaptım. Onu dizleri üstünde aptal surat ifadesiyle ağzı kanlar içinde gördüm." Gülüşü titreşiyor. "Ve siki de hâlâ kadının içindeydi..."

İşte. Bir anlık öfke patlaması tüm gülüşünü götürdü neredeyse. Bu adamın içi kapkaranlık...

"Sonra ne oldu?"

"Bir şey olmadı, uyudum. Ertesi sabah her yer mayıs çanı doluydu. Dünya, ya da dünyadan ne kaldıysa işte bembeyazdı. Buradaki son ilkbaharım diye düşündüm... Faşistler adamlarının intikamını almaya geleceklerdi, biliyordum..."

"Ve işte geldiler."

Kısa bir sessizlik sonrası teğmen "Bay Dros... Cinayeti itiraf ettiğinizin farkında mısınız?" diye soruyor.

"Evet." Tek kelimeyle cevap veriyor.

"Ve kurbanı vurmadan önce... genç kadınla seks yaptığı esnada tüfeğinizin dürbününden onları izliyordunuz, değil mi?" Teğmen çok yavaş bir şekilde not defterini çıkarıyor.

Yaşlı adam başıyla onaylıyor.

"Neden?"

"Çünkü o an seks yapıyorlardı..." Omuzlarını silkip dudaklarını şapırdatıyor.

İşte sebep! Cinayetin sebebi bununla alakalı...