Konuşma · FİRARİ

Öldürdüğünü söylemiyor, lafı dolandırıyor. Pençelerini geçir şu adama be artık...

Dur... Ne söyleyeceğim o zaman?

Aklına bir şey gelmiyor. Siyah gözleri sessizce sana bakıyor.

Ve gözlerinin içinde bir soğukluk var... Elektrik gibi omurgandan yukarı doğru çıkıyor ve kafatasına giriyor.

Ne?

HER ŞEY GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ DEĞİLDİR.

"Dedektif?" Teğmen sabırsızlığını güzelce gizlemiş bir şekilde sana dönüyor.

"Hay ben senin... Sor artık!" demek istiyor.

"Eee?" Cuno sabırsız bir şekilde sana dönüyor.

Düşünceyi başından at.

Düşünce yok oluyor, sessizlik sürüyor.

Dikkatli ol, yavaş ve istikrarlı olmak her zaman işe yarar. Önce tekrarlamasını sağla.

Ama ne?

Uğruna yaşadığın şey bu. İşte o şey bu.

Büyük serotonin ödülü.

ÇÖZÜM.

"Yani... yakın zamanda mı diyorsun? Savaştan sonra mı?"

Ne zaman? Savaştan önce mi sonra mı?

"Peki savaş sırasında mı, yoksa savaştan sonra mı?"

"Yani savaş sırasında mı demek istedin?"

"Neden olmasın?" Kafasını sallayıp gülüyor, çürümüş siyah dişleri görünüyor. "Sınıf savaşı asla bitmez."

İşte başlıyoruz! Havada kan var.

Çocuk bile kokusunu alıyor...

"İnsanları öldürmek mi? Yani onları bildiğin silmek mi?"

Kokusunu alabiliyorsun.

"Bunu çok yaptın mı?"

"İnsanları öldürmek mi?"

"Doğru dürüst anlat..."

"Aşağılık burjuva adaleti..." Burnunu çekiyor ve tükürüyor. "Tek önemsediğiniz bu, değil mi? Sizin gibiler için dünyada önemi olan tek şey..."

Tükürüğünde bir damla kan var...

Tekrar yüklen ona. Her şeyi üstüne yık.

Yalan söyleyin! Bir şahidiniz var.

Aynen öyle. Hepsini üstüne yık şimdi. Üç tanesi iş görür, belki dört...

"Onu insanları öldürmek için kullandım."

Cevap yok. Bacağı seğiriyor.

Tuhaf bir şekilde seğiriyor... Kukla gibi. Hissediyorsun, bir şeyler tam oturmadı. Soru doğruydu ama sen...

Çok hızlı davrandın. Sabırsızlık ettin.

Olayı önce bir yere bağlayarak ona sunmalısın. Anahtarı farklı yere doğrult... Kilit buralarda bir yerlerde, buralarda.

Sesi uzun süredir başka bir insanla konuşmamış gibi çıkıyor. Özellikle de siyaset konularında. Önce bunu kullanmalısın.

Aklına hiçbir şey gelmiyor. Kendine vurarak bir şeyler hatırlamaya çalışırken teğmenin seni seyrettiğini görüyorsun.

Hiç endişeli görünmüyor, en azından şimdilik. Gözlerinde yapman gerekeni yap bakışı var, bir tutam da bir kez daha kendini yumruklama.

Kendini bir kez daha yumruklamalısın!

Aklına hiçbir şey gelmiyor. Kendine vurarak bir şeyler hatırlamaya çalışırken Cuno seni seyrediyor.

Sen bozulan bir makineymişsin gibi sana bakıyor. İçinden ne yapıyorsan yap diyor. Hatta biraz da kendini bir kez daha yumrukla diyordur belki.

Aklına bir şey gelmiyor... Kendine vurarak bir şeyler hatırlamaya çalışırken yaşlı adam seni seyrediyor.

"Dedektif, bir konuşalım mı..." Kendini hiddetli bir şekilde tokatlarken teğmen seninle kenarda konuşmak istiyor.

"Sikiktif, bir konuşalım mı..." Kendini tokatlarken çocuk yan tarafa işaret ediyor.

Ohh, işte bana bunlarla gel. SEBEP! İşte böyle, bak, işe yarıyor. SEBEBİ BUL. Acı, işe yaramaz sünger beyninde bir şeyleri oynattı...