Konuşma · KLAASJE (DİSKOCU ORANJE GÜZELİ)

Kahkaha atmaya başlıyor, yüzündeki yorgunluk kayboluyor. "O neydi?! O sözcükler öyle kullanılmıyor bile. Ne dedin? Hadi, tekrar söyle!"

"Dedim ki seninle seks yapmak istiyorum."

"Hayır, öyle demedin. Şey dedin..." Sözünü bitiremiyor, tekrar kahkaha atmaya başlıyor.

"Hadi, lütfen! Bir kez daha söyle!"

Şimdi geri çekilme. Söylediğini gururla tekrar söyle.

"Dedim ki 'Seninle sikiş yapmak istiyorum'."

"Aynen öyle dedin, seni deli herif!" Gülmekten gözlerinde biriken yaşları siliyor. "Sen nasıl bir polissin?"

"Ben, Kıyamet Polisi'yim."

"Vakit geldi mi?" Bir kaşını kaldırıyor.

"Hayır, hâlâ birkaç yüzyılımız daha var."

"Çok fena bir polissin. Sana daha önce bunu söyleyen oldu mu?"

"Bilemem. Kimsenin bana söylediği hiçbir şeyi hatırlamıyorum."

"Tamam, memur bey. Sormam gerekiyor, gerçekten hatırlamıyor musun? Öylece..." Daha mantıklı bir açıklama getirmeye çalışıyor ama başaramıyor. "Aşırı içmekten hafızanı mı kaybettin?"

"Başka bir açıklamaya gerek olduğunu düşünmüyorum. Şaka gibi bir polisim veya polis olduğum konusunda şaka yaptım, sonra da çok fazla içtim. Ayrıca yaşlıyım."

"Üzgünüm..." Sigarasını söndürüyor.

"Sonra beni sorgulaman gerektiğinde çok utanacaksın."

"Ayrıca söylemiş olayım: suçu ben işlemedim."

"Durum çok açık. Biri beni fena hâle getirmiş. Ağzıma sıçmış."

"Hayır. Burada devasa bir ruhani bir gizem var ve ben de bu gizemin merkezindeyim."

"O zaman seninle içime doğan bir şeyi paylaşayım..." Sigarasını söndürürken oluşan sessizlik, içinde kötü bir his belirmesine yol açıyor.

"Normalde daha az fena bir kişi olduğuma eminim. Ağzımdan neden bu şeyler çıkıyor bilmiyorum."

"Tamam o zaman. Gidip başımıza geleceklere hazırlansam iyi olacak. Sana da teşekkür ederim, çok eğlendim. Umarım kıyamet yakında kopar. Aksi hâlde..." Sigarasını söndürüyor.

"Evet, galiba ben oldukça fenayım."

"Evet, gerçekliğin çökmesine yalnızca birkaç dakika kaldı."

"Birkaç dakika demek. O zaman gidip hazırlanayım. Teşekkürler, çok eğlendim. Umarım her şey gerçekten yok olur. Aksi hâlde..." Sigarasını söndürüyor.

"Kim olduğuna dair her şeyi unutmuş, böyle şeyler söyleyen polislerin varlığını düşünürsek... Kıyamet en geç iki güne kopar."

"Süperstar Polis. Artık bunu reddedemem."

"Havalıymış. Belki... bu süperstarlık konusunu birazcık daha açmanı isteyebilir miyim?"

"Ben Guillaume le Million'un oğluyum."

"Belki de Guillaume le Million'un ta kendisisindir? Yaşasa senin yaşlarında olurdu... Düşünsene! Yalnız bir şey diyeceğim..." Sigarasını söndürüyor.

"Ben gerçekten süperstar olduğumu düşünüyorum. Bu, geliştirmekte olduğum bir teorim."

"Gerçekten eğlendim. Teşekkür ederim. Her neysen o olmaya devam et. Aksi hâlde..." Sigarasını söndürüyor.

"Uzun favorili ve disko pantolonlu yaşlı bir ayyaş olduğum anlamına geliyor. Hep hazırda bir espri tutmaya çalışırım."

"Özür dilerim. Neden öyle dedim bilmiyorum. Çok güzelsin... Üzgünüm. Ben Özürcü Polis'im."

"Dileme, komikti. Zaten kimin umurunda ki? Kimin ne umurunda ki?"

Gerçekten sorun olmadığını anlamanı istiyor gibi görünüyor.

"Artık A sınıfı hatunları etkileyemiyorsan ne olmuş yani? Hayatta daha anlamlı, senin yaşında bir adam için daha uygun şeyler var. Bu..." Kendini gösteriyor, kıyafetleri gümüş rengi. "Bu bir serap. Yalnız bir şey diyeceğim..." Sigarasını söndürüyor.

"Ben polis olduğumdan emin değilim. Polis olduğumu kesinlikle hatırlamıyorum. Sanırım yalan söylemiş olabilirim."

"Kendine gülecek başkasını bul."

"Üzgünüm." Sigarasını söndürüyor. "Seni incitmek istemedim."

"Hayır, istemiyorum."

"Kim olduğumu bilmiyor olabilirim ama biri bana bildiği her şeyi anlatmadığında fark edebiliyorum. Ben burada ne yapıyorum?"

"Neden polis olduğumu veya herhangi başka bir şeyi hatırlamıyorum?"

"Görebiliyorum."

"Güzel."

"Gerçekten öyle mi?" Bir kaşını kaldırıyor. Sigarasının ateşi çıtırdıyor.

Makyaj yapacak zamanı olmamış. Henüz sabah sigarasını içiyor. Yorgun görünüyor; güzelliği, onun yaşında birinde olması gerekenden daha hızlı solmuş.

"Nedenini biliyor musun?"

"İçmenden olabilir mi?" Bir kaşını kaldırıyor. Sigarasının ateşi çıtırdıyor.

"Gitmem gerekiyor." (Bitir.)

"Tabii." Sigarasını söndürüyor. "Dikkatli ol, memur bey. Buralarda polislerden hoşlanmazlar."

"Aklı başında kim benim polis memuru olmama izin verir ki?"

"Kendine bu kadar yüklenme. Neredeyse herkesin polis memuru olmasına izin veriyorlar."

İğneleyici konuştu. Bu sözlerinin altında kalma. Otoriteni göster.

Üstelemesen daha iyi. Bir şey deme.

Kaçmak, başarılı bir taktik değildir.

"Aslında neden benim bir kanun adamı olmama izin verdiklerini anlıyorum. Karakterim bu işe uygun."

"Çelişkili şeyler söylemen, bu karakterin bir örneği mi?"

"Hayır. Bilgi sakladığını fark ettim. İçimde bir his belirdi. Güçlü bir içgüdü."

"Tabii." Sigarasından nefes alıyor.