Konuşma · KLAASJE (DİSKOCU ORANJE GÜZELİ)

İkna olmadı...

"Hayır. Parçaların yönüne bakarak ayakkabımı camdan dışarı fırlattığımı çıkarsadım."

"Müthiş." Sigarasından nefes alıp başıyla onaylıyor.

Aslında o kadar da müthiş olduğunu düşünmüyor.

"Hayır. Zihnim sürekli bilgi parçacıkları buluyor. Her türden veri ve ilginç bilgiler sunuyor. Bana dedektifimsi bir hava katıyor."

"Tabii." Sigarasından nefes alıyor.

"Bu senin sabah sigaran. Bu bilgiyi makyajsız olmandan çıkarsadım. Ayrıca partiliyorsun. Çok partiliyorsun."

"Senin kadar değil..." Sigarasından nefes alıyor. "Özür dilerim, memur bey. Laf sokmuş gibi olmak istemedim. Eminim işinde çok başarılısındır."

"Boş ver. Muhtemelen aslında birinin hatasıdır..."

"Üzgünüm, laf sokmuş gibi oldum." Sigarasından nefes alıyor. "Eminim çok iyi bir polissindir."

Hayır, üzgün değil! Onunla flörtleşerek otoriteni göster.

"Hayır. Konuşmamız sırasında kusma dürtümü ustalıkla bastırdım. Bu, profesyonelliğimin bir göstergesi."

"Teşekkürler, memur bey." Yüzünde tembel bir gülümseme var. "Gerçekten."

"Hayır. Asılmış adamdan bahsederken hüzünlü olduğunu sezdim. Başkası olsa dikkatini çekmezdi."

"Hüzünlü değildim ki." Başını yana eğiyor.

Sanki seni biraz aşağıladı ama açıkçası hak ediyorsun. Ayrıca azarlasan kabalık olur.

"Tabii ki polisim ulan! Bunu sakın unutma!"

"Tamam, peki. Unutmam."

Bu konuda ciddi. Otorite ne kadar terli ve şişkin olsa da ona karşı gelmek istemiyor.

"Güzel. Şimdi, polis memuru olduğumu nereden biliyorsun?"

"İlk önce şunu sormam gerek... İyi misin, memur bey?" Bir anda gerçekten endişeli görünmeye başlıyor. "Kusacak gibi görünüyorsun... Yapabileceğim bir şey var mı?"

Haklı. İçindeki bir şey, ağzından çıkmaya çalışıyor. Neyse ki tutabiliyorsun çünkü bedenin seni kontrol etmiyor.

"Ben iyiyim. Soruma cevap ver."

"Memur bey, üç gündür buradasın. Kendi tabirinle resmî polis meseleleriyle uğraşıyorsun."

"Ne gibi meseleler?"

"Memur bey..." Bir anlığına patlayacakmış gibi hissediyorsun ama tutmayı başarıyorsun. "Üç gündür buradasın. Resmî polis meseleleriyle uğraşıyorsun."

"Merak etme, kusmayacağım."

"Tamam."

"Bu düşünceyi aklımda kurabiliyor olmam bile küçük çaplı bir mucize. Yine de benim için endişelenme. Polis olduğumu nereden biliyorsun?"

"Perişan durumdayım. Söyle, polis olduğumu nereden biliyorsun?"

Haklı. Bir şey ağzından çıkmaya, kadının önüne, hemen buraya düşmeye çalışıyor... Elini karnına koyup yutkunuyorsun.

"Endişelenmene gerek yok. Sadece havaya giriyordum."

"Tamam." Gümüş dumanı içine çekiyor.

Hop! İçinden bir şey çıkmaya çalışıyor, galiba biraz kusmuk. Neyse ki tutuyorsun çünkü bedenin seni kontrol etmiyor.

"Polis memuru olduğumu nereden biliyorsun?"

"Memur bey, üç gündür buradasın. Kendi tabirinle resmî polis meseleleriyle uğraşıyorsun."

"Benimle kafa buluyorsun!"

"Hayır. Tabii bunca zamandır sen, bizimle kafa bulmuyorduysan..." Bir fırt daha çekiyor.

"Dur, biliyorum! Ben casusum. İstihbarat memuru, değil mi?"

Genç kadın yavaşça başını iki yana sallıyor.

Memur, sanatsal bir söylem olabilir. Bunlara zaten yatkınsın.

"Tamam... Harita memuru muyum?"

"Hayır..." Gözünün içine bakıyor. "Sen bir polis memurusun."

"'Memur' benim sahne adım, değil mi? Kendimi 'Memur' lakaplı vasat bir disko sanatçısı olarak hayal edebiliyorum."

Memur, sanatsal bir söylem olabilir. Resmiyette tescilli şanından dolayı sana öyle diyordur.

"Ha, evet, memur bey dedin ya..."

"Evet?"

"Benim polis olduğumu nereden biliyorsun?"

"Bize bir dizi iyi prova edilmiş yalanlar söylemediysen üç gündür buradasın. Resmî polis meseleleriyle uğraşıyorsun."

"Memur bey." Kadın sana başıyla selam veriyor, sigarasını tüttürmeye devam ediyor.