Konuşma · KIM KITSURAGI

Turuncu pilot ceketi giymiş gözlüklü bir adam, gazetesini katlamış, ayağını yere vuruyor. Bir süredir bekliyor olmalı.

Dikkatini ona çevirdiğinde, gözlerini kısıyor ve elini uzatarak selam veriyor.

Şimdi bu binada bir saldırı gerçekleşse; camlar aşağı inse ve bütün dünya üzerinize çullansa; bu adam seni kurtarmak için kendini ölümün kucağına atar. Bundan eminsin. Peki neden?

Pilot ceketinin kolunda ve sırt kısmında, senin blazer ceketindeki gibi meçhul beyaz dikdörtgenler var.

Elini sık.

"Merhaba, ben Kim Kitsuragi." Elini kavrayışı güçlü. "57. Polis Karakolu teğmeniyim. Siz 41'den olmalısınız..."

Adını söylemeni beklediğini fark ediyorsun.

İşte sana harika bir isim uydurma fırsatı. Yaratıcılığını konuştur. Kavramlaştır onu!

Kendine bir isim uydur.

Konsantrasyonla gözlerini kısıyorsun. İsmin, yaklaşmakta olan bir orman yangını gibi koyu altın ve turuncu renklerde olmalı; fakat nefesinden yükselen içki kokusunu da taşımalı. İki adım daha yaklaştın ama hâlâ çok yolun var...

"Bana Dedektif diyebilirsin."

"Pekâlâ. Dedektif..." Biraz kafası karışık.

"Pazar günü ufak bir planlama hatası olmuş sanırım. Aslında, cumartesi de... Buranın müdürüyle konuşma fırsatınız oldu mu?"

Demek istediği; iki gündür seninle buluşmaya çalışıyormuş ama senin başka meşgalelerin varmış.

"Bir yanlış anlaşılma olmuş olmalı. Beni bir başkasıyla karıştırıyorsun."

"Hayır, sanmıyorum." Çabucak seni inceliyor. "Artık ben de burada olduğuma göre bölgenin bir özetini geçmesini isteyelim. Olay yeri arka taraftaymış sanırım, değil mi?"

"Ayrıca polisin nihayet geldiğini söyleyip içini rahatlatmak da fena olmaz. Tam kadro olarak yani. İlk sorgulamaların planlamasını yaptınız mı?"

"Yaptım. Evet."

"Güzel. Yapmadıysanız bile adli tabip dosyasına göz attıktan sonra vaktimiz olacaktır."

"Cesedi ağaçtan indirdiniz mi?"

"Bak kardeş, şey, evet."

"Yani ceset artık ağaçta değil mi?"

"Tamamen."

"Tamamen mi? Cesedi ağaçtan indirdiğiniz anlamına mı geliyor bu?"

"Ceset mi?"

"Hı hı."

"Cesetlerden hoşlanmam."

"Tabii. Fakat ağaçtan indirdiniz mi?"

"Hayır."

"Yani ceset hâlâ ağaçta..."

İlk kez teğmenin sesinde bir usanç seziyorsun. Cesedin ağaçta olmamasını tercih edeceği çok açık.

"...tam yedi gündür asılı durduğu yerde. Müdürle görüşmemiz biter bitmez oraya gitmeliyiz."

Ne ayıp. Hemen git. Cesedi ağaçtan koparıp al.

"Cesedi merak etme. Koparıp alacağım."

"O kadar uzun süre ağaçta kaldıktan sonra herhangi bir tür koparma uygun olmaz."

Hassas emtia. Leş kokulu kâbuslarla dolu...

"Ne yapmamız lazım demiştin?"

"Müdürle konuşacağız. Sonra arka tarafa gidip cesedi indireceğiz."

"Gidelim." (Bitir.)

"Önden buyurun, dedektif."

Teğmen Kitsuragi artık yanında. Onunla etkileşime geçerek dilediğin zaman konuşabilirsin.

Bir soruşturma işine girişeceksen polis kimliğinin olması gerekmez mi?

"Dur, polis kimliğim falan olması gerekmiyor mu?" (Ceplerini kontrol et.)

"Polis kimliğinizin olmadığını mı söylüyorsunuz?"

"Uyandığımda yanımda değildi."

"Kimlik kartınızı kaybetmek ciddi bir mesele. Aracımda kısa dalga telsiz mevcut. Onu kullanarak kimliğinizin kayıp bildirimini yapabilirsiniz. Bir an önce bulmanızı öneririm. Yine de cesedi indirmek öncelikli olmalı."

Hadi artık. O bile pantolonsuz gezmen hakkında bir şey demediyse başka kimse demeyecek. Giymeyerek ancak kendine yazık ediyorsun...

(Bulmuş gibi davran.) "Polis kimliğim yanımda! Ben bir polisim ve kimliğim var."

"Hmm..." Bir an duraksıyor, sonra bariz rahatlamış bir şekilde devam ediyor: "Kimliğinizin olmaması çok kötü olurdu. Kısa dalga telsizimi kullanarak raporlamanız gerekirdi. Fakat yanınızda olduğuna göre, elimizdeki göreve geçebiliriz."

"Ama hiçbir şey hatırlayamıyorum."

Bir sürelik sessizlikten sonra "Dün gece ve önceki gece içtiğinizi görebiliyorum," diyor. "Ve hâlâ da sarhoşsunuz. Fakat ben daha kötülerini tecrübe eden polisler gördüm. Çok daha kötülerini."

"Baş ağrınız için belki bir ihtiyacınız olur; yakında bir market var. Fakat dediğim gibi, ceset şu an birincil meselemiz."

Evet, şimdi bir ağrı kesici çok iyi giderdi. Bu şey çok fena zonkluyor.

Baş ağrısı için en iyi çare, tabii ki morfin. Onu satmıyorlar, o yüzden sigarayla idare etmeli.

"Polis olduğumu mu sandın? Ben polis memuru olamam! Hâlime bak!"

"Hepimiz bazen öyle hissederiz. Maalesef polis memuru diye bir şey yok. Elimizdeki şu: Ağaçta bir ceset var ve birilerinin bunu kimin yaptığını bulması gerek. Biz bulmazsak başka kimse bulmaz."

Sonra da, çok yakında, bütün ağaçlardan cesetler sallandırılıyor olur.

"Fakat öncelikle cesedi indirmeliyiz," diyerek sözlerini bitiriyor.

"Peki sana aslında polis memuru olmadığımı söylesem?"

"Polis olduğumdan nasıl bu kadar emin olabiliyorsun?"