Konuşma · OTORİTE

Bir dürtü var. Kafatasının derinliklerinde, hiç erişmediğin bir yerde. Hiç kurcalamadığın...

Yapma. Bir dürtü var. Kafatasının tam ortasında, hiç erişmediğin bir yerde. Hiç kurcalamadığın...

Silahı teğmene geri ver.

"Teşekkürler." Silahı kılıfına geri koyuyor, ardından salona bakıyor: "Endişelenecek bir şey yok. Partnerim böyle şakalar yapmayı sever. Karanlık diyebileceğiniz bir kişiliktir."

Şu an silahın tekrar belinde olmasından sonsuz bir minnettarlık duyuyor.

"Karanlık mı?" İri adam bir kahkaha koparıyor. "O neydi lan, soytarılar? RHM'yi dört yıldır buralarda görmüyorduk, sonra başımıza bu çıktı!"

"Yapmayacağını biliyordum ama! Tırsacağını biliyordum!"

"Yo, yo, benim ona oynadığım bahis hâlâ geçerli." Yaşlı adam sigarasından ağır bir nefes çekiyor. "Er ya da geç yapacak, gözünden belli."

"Evet. Hadi normale dönelim. Bu hiç olmamış gibi davranalım."

"Başarısız intihar girişiminizin bu adamlarda merhamet yaratacağını sanmayın. Bu olayı unutmalarını da beklemeyin."

"Tekrarlıyorum, karanlık bir şakaydı." Sana dönüyor. "Biraz yürüyüşe mi çıksak, şakacı? Sonra devam ederiz. Ortalıkta koşturmak sana iyi geliyor gibi."

Evet! Serotonin salgıla. Kötü düşünceleri uzak tutar.

"Siktiğimin orospusu beni terk etti, biliyorum."

"Ihm..."

"Ha ha, millet. Komik şakamı beğendiniz mi?"

"Başarısız intihar girişiminizin bu adamlarda merhamet yaratacağını sanmayın. Yakın zamanda bu olayı unutmalarını da beklemeyin."

"Bunlar benim düşüncelerim. Bu da benim kafam."

"Ne oluyor amına koyayım..." Gözlerini kısarak sana yakından bakıyor.

Dudaklarında asidik bir tat. Yakıcı. Çocukken bir keresinde dilini tren raylarında gezdirmiştin. Mevsim kıştı. Çok uzun zaman önceydi...

"Ne diyor?"

"Saçma sapan şeyler."

"Bir şey demiyor. Silahı ver."

"Bu vakayı sıçıp batırmıyorum ben!" (Parmağın tetikte.) "Bana saygı göstereceksiniz!"

"Vakayı çözeceğiz. Bana bak. Merak etme." Bir anda sakin görünüyor. "Bu gösteri işe yaramıyor. Hem de hiç."

Ufak mekanizmanın içinde, bir yayın gerildiğini duyuyorsun...

"Evet, zira ben bu boku görmek isterim."

"Göremeyeceksin, kardeş. Onda o taşak ne gezer!"

"Peki, öhm. İşte, öhm... gösteri buydu." (Silahı geri ver, bu iş fazla ürkütücü hâle geliyor.)

"Teşekkürler." Hızlıca silahı kılıfına geri koyuyor, ardından salona bakıyor. "Evet, sorular?"

"Evet, benim bir sorum var." İri adam bir kahkaha koparıyor. "O neydi lan, totoşlar?"

"Hiç. Sadece ufak bir yanlış anlaşılma. Sorulara dönelim. Dedektif?"

Şu an silahın tekrar belinde olmasından minnettarlık duyuyor.

Ama silahı onlara doğrultmak istiyorum.

Onlara doğrultmak istiyormuş, hah! Sızlanmayı kes.

Onun nasıl yapılacağını herkes bilir! Sen özel bir adamsın. Sen kendine doğrultacaksın. Hadi, göster onlara.

"Güven bana, Kim. Ben sadece etim."

"Sadece ne?" Son kelimeyi tam anlamıyor. Bir süre sessizlik oluyor, sonra...

"Artık korkmuyorum. Yapmam gerekeni biliyorum."

"Iı..." Duraksıyor. "Peki nedir o?"

Bu ifade şeklinden hoşlanmadı. Ben de hoşlanmadım.

"Ne yaptığımı biliyorum. Polis işinde ilk günüm değil bu."

"Polis işi mi?" Başını yana yatırıyor, seni inceler gibi. Bir süre sessizlik oluyor. Sonra...

"Fakat..." Teğmen endişeli görünüyor, fısıldıyor. "Size silahımı vermek istemiyorum."

"Herkes sakin olsun! Bu yalnızca bir gösteri!" (Kim'e dön.) "Kim, silah lütfen?"

"Neden? Silahınız var."

"Neden?"

"Gösterimi yapabilmem için Kim'e ve silahına ihtiyacım var."

"Ne zırvalıyorsun be, silah falan?" Öfkeyle soruyor. "Kimse burada silah sallamana müsaade etmez."

Bu mu yani? Hepsi bu kadar mı?

Eh... Diğer totoş muhabbetlerin hepsi, silah mevzusunu daha cazip hâle getirmek içindi. Ama yine de işe yarayabilirler.

Silah mevzusunu denedin mi? Duyduğuma göre silah mevzusu mükemmelmiş ve harika sonuçlar doğuruyormuş.

Muhtemelen haklısın. Diğerleri sadece kalabalık etsin diye var. Silah mevzusunu patlatıp öne çıkarmak için.

Bu sefer işe yarayacak. İşe yaramayan ilk kötü seçeneği eledin zaten.

Otorite kur, evet! OTORİTE! Zihninden hararetli düşünceler akıyor.

Tamam, bu sefer... KESİN. İki kötü seçeneği eledin. Şans senden yana!